Brygida Kuźniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brygida Kuźniak
Data i miejsce urodzenia 26 września 1966
Kraków
Przewodniczący Partii Demokratycznej
Okres od 10 stycznia 2009
do 21 stycznia 2012
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Janusz Onyszkiewicz
Następca Andrzej Celiński

Brygida Justyna Kuźniak (ur. 26 września 1966 w Krakowie) – polska prawniczka i polityk, doktor habilitowana nauk prawnych, kierownik Zakładu Prawa Międzynarodowego Publicznego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 2009–2012 przewodnicząca Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowa i dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1997 jest nauczycielem akademickim UJ. W 1998 uzyskała na Wydziale Prawa i Administracji UJ stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie pracy zatytułowanej Zagadnienie sukcesji państw w odniesieniu do powojennych Niemiec. W 2013 uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy zatytułowanej Przestrzeń operacyjna prawa międzynarodowego publicznego. Perspektywa polska (Warszawa 2012)[1]. Prowadzi zajęcia z zakresu prawa międzynarodowego i organizacji międzynarodowych na tym wydziale[2].

Autorka podręczników akademickich poświęconych prawu międzynarodowemu i organizacjom międzynarodowym, m.in. komentarzy do Traktatu Nicejskiego i Traktatu Amsterdamskiego.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Należała do Unii Demokratycznej od początku istnienia tej partii. Była związana z Frakcją Społeczno-Liberalną Zofii Kuratowskiej. Później działała w Unii Wolności, przemianowanej w 2005 na Partię Demokratyczną. Trzykrotnie wybierana na radną miasta Krakowa. W 2006 z listy Lewicy i Demokratów została radną sejmiku małopolskiego. Od 1993 do 2007, w każdych kolejnych wyborach parlamentarnych (tj. pięciokrotnie), bez powodzenia kandydowała do Sejmu, a w 2004 (również bezskutecznie) do Parlamentu Europejskiego. W 2010 nie kandydowała w wyborach samorządowych.

10 stycznia 2009 zastąpiła Janusza Onyszkiewicza na stanowisku przewodniczącej Partii Demokratycznej (w głosowaniu pokonała Bogdana Lisa). 21 stycznia 2012 nie uzyskała reelekcji, przegrywając z Andrzejem Celińskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]