Brylińce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brylińce
Cerkiew św. Bazylego Wielkiego
Cerkiew św. Bazylego Wielkiego
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przemyski
Gmina Krasiczyn
Liczba ludności (2015-12-31) 152[1]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-741[2]
Tablice rejestracyjne RPR
SIMC 0604620
Położenie na mapie gminy Krasiczyn
Mapa lokalizacyjna gminy Krasiczyn
Brylińce
Brylińce
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przemyskiego
Brylińce
Brylińce
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Brylińce
Brylińce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brylińce
Brylińce
Ziemia49°42′35″N 22°39′06″E/49,709722 22,651667

Brylińce (w latach 1977–1981 Tomczyków) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Krasiczyn, nad Brylińskim Potokiem dopływem Olszanki.

Integralne części wsi Brylińce[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0604637 Dolny Młyn część wsi
0604643 Garb część wsi
0604650 Górny Młyn część wsi
0604666 Tartak część wsi
0604672 Wygoda część wsi

6 marca 1508 roku król Zygmunt I Stary wydał dokument osadzenia wsi Brylińce i Cisowa na prawie wołoskim.

2 marca 1537 król polski Zygmunt I Stary potwierdził nadanie kniaziom Steczkowi, Onaszkowi i Hawryle przywileju osadniczego na prawie wołoskim miejscowości Brylińce i Cisowa.

Wołoska wieś królewska Brylince położona była w 1589 roku w starostwie przemyskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzi rzymskokatolicka parafia pw. Narodzenia NMP Olszanach należąca do dekanatu Bircza, oraz Kościół Zielonoświątkowyprotestancka wspólnota o charakterze ewangelicznym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona gminy, dane statystyczne
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]