Brzozów (powiat sokołowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brzozów
Brzozów
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat sokołowski
Gmina Sokołów Podlaski
Liczba ludności (2009) 168 osób
Strefa numeracyjna (+48) 25
Kod pocztowy 08-300
Tablice rejestracyjne WSK
SIMC 0688634
Położenie na mapie gminy Sokołów Podlaski
Mapa lokalizacyjna gminy Sokołów Podlaski
Brzozów
Brzozów
Położenie na mapie powiatu sokołowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sokołowskiego
Brzozów
Brzozów
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Brzozów
Brzozów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brzozów
Brzozów
Ziemia52°24′38″N 22°10′01″E/52,410556 22,166944

Brzozów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sokołów Podlaski.

Historia[edytuj]

Na północ od drogi Węgrów - Sokołów Podlaski w kierunku lasu Zapaśnia znajduje się na piaszczystej wydmie wczesnośredniowieczne cmentarzysko szkieletowe z XI wieku. Pierwsze wzmianki o Brzozowie można znaleźć w księgach parafii Czerwonka Grochowska. Dowiadujemy się z nich, że miejscowość ta nosiła dawniej nazwę "Brzozowo" i należała do parafii Czerwonka Grochowska. W późniejszych źródłach figuruje informacja, że niegdyś istniał w Brzozowie folwark, który był częścią majątku Kolonia Grochów, należącego do Władysława Rawicza. W czasach gospodarowania Władysława Rawicza majątek liczył 514 morgów oraz siedemnaście drewnianych budynków. Do dziś zachował się tylko jeden drewniany budynek z tamtego okresu. Po straceniu Władysława Rawicza, dobra w Brzozowie kupili Wyszomirscy. Ostatnim właścicielem majątku był Józef Wyszomirski. Zmarł 14 września 1900 roku w wieku 38 lat. Jego pomnik z granitu znajduje się na cmentarzu w Czerwonce Grochowskiej. Po śmierci Józefa Wyszomirskiego właścicielką została Natalia Joanna Wyszomirska. W 1905 r. majątek podzielono a części sprzedano różnym właścicielom. Drewniany dworek Wyszomirskiego znajdował się w Kolonii Brzozów na terenie obecnej posesji Pieniaków. Jedyną pozostałością po niegdyś istniejącym zespole są stare lipy i jesiony.

Położenie[edytuj]

Wieś duchowna Brzozow położona była w 1795 roku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego[1]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego. Główna część domów rozciągnięta jest wzdłuż drogi. Od wschodu Brzozów bezpośrednio graniczy ze wsią administracyjnie odrębną o nazwie Brzozów-Kolonia. Na południu zaś znajduje się Zapaśnia, zawdzięczająca swoją nazwę położeniu "za pasem" pól. Zapaśnia to miejscowość należąca pod względem administracyjnym do Kolonii Brzozów.

Wieś Brzozów leży na trasie Sokołów Podlaski - Węgrów - Warszawa, 5 km od Sokołowa Podlaskiego, 94 km od Warszawy na niebezpiecznym zakręcie drogowym. Na tymże zakręcie, na słupie elektrycznym znajduje się bocianie gniazdo, odwiedzane corocznie przez bociany. Gniazdo przyciąga wycieczki rowerowe odbywające się pod hasłem "Na szlaku bocianich gniazd". We wsi znajduje się sklep spożywczy i punkt skupu mleka. Brzozów był niegdyś typowo rolniczą miejscowością, dziś większość mieszkańców do pracy dojeżdża do Sokołowa Podlaskiego.

Brzozów dziś[edytuj]

Obowiązki sołtysa pełni Krystyna Gregorczyk.

W 2006 roku odnowiono nawierzchnię asfaltową na trasie Sokołów Podlaski - Węgrów - Warszawa.

W 2007 roku zaniedbany budynek świetlicy został odnowiony wspólnym wysiłkiem mieszkańców wsi i stanowi obecnie obiekt, w którym odbywają się wiejskie uroczystości oraz zebrania społeczności wiejskiej.

Obok budynku znajduje się zbiornik przeciwpożarowy nazywany przez mieszkańców "stawem". Niegdyś staw w Brzozowie był miejscem połowów ryb, dziś zbiornik jest niemal zupełnie zarośnięty trzciną.

W 2009 roku zbudowano chodnik wzdłuż głównej drogi.

5 maja 2013 odsłonięto obelisk ku czci Ottona Warpechowskiego - archeologa i historyka zasłużonego dla regionu.

Zamieszkali w Brzozowie wierni wyznania rzymsko-katolickiego należą do parafii pw. Św Jana Chrzciciela w Czerwonce

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Karol de Perthées, Mappa Szczegulna Woiewodztwa Podlaskiego, 1795