Bubalornis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bubalornis[1]
Smith, 1836[2]
Przedstawiciel rodzaju – bawolik czerwonodzioby (B. niger)
Przedstawiciel rodzaju – bawolik czerwonodzioby (B. niger)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wikłaczowate
Podrodzina bawoliki
Rodzaj Bubalornis
Typ nomenklatoryczny

Bubalornis niger A. Smith, 1836

Synonimy
Gatunki
  • B. albirostris
  • B. niger

Bubalornis – rodzaj ptaka z podrodziny bawolików (Bubalornithinae) w rodzinie wikłaczowatych (Ploceidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[5].

Charakterystyka[edytuj]

Długość ciała 22–23 cm; masa ciała samców 64–98 g, samic 59–90 g[6]. Ptaki te charakteryzują się masywnymi dziobami. Gniazdują kolonijnie, budują duże sprawiające wrażenie niestarannych gniazda. Składają 2 do 4 jaj.

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Bubalornis: gr. βουβαλος boubalos – bawół; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[7].
  • Alecto: epietet gatunkowy Textor alecto Temminck, 1828; w mitologii greckiej Alecto (pol. Alekto) była jedną z trzech Erynii, przedstawiano je najczęściej ubrane w czerń, z wężami zamiast włosów, zaś ich oddech przynosił zarazę, wojnę i zemstę. Alekto, Megajra i Tryzyfone były duchami zemsty, które mieszkały w piekle, mściły się za zbrodnie i dręczyły przestępców[8]. Gatunek typowy: Textor alecto Temminck, 1828 = Coccothraustes albirostris Vieillot, 1817.
  • Alectornis: rodzaj Alecto Lesson, 1831; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[9]. Gatunek typowy: Coccothraustes albirostris Vieillot, 1817.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Przypisy

  1. Bubalornis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A. Smith: Report of the Expedition for Exploring Central Africa from the Cape of Good. Kapsztad: Printed at the Government Gazette Office, 1836, s. 51. (ang.)
  3. R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levraul, 1831, s. 433. (fr.)
  4. H.G.L. Reichenbach: Die Singvögel als Fortsetzung der vollständigsten Naturgescliielite und zugleich als Central-Atlas für zoologische Gärten und für Thierfreunde. Ein durch zahlreiche illumiuirte Abbildungen illustrirtes Handbuch zur richtigen Bestimmung und Pflege der Thiere aller Classen. Dresden und Leipzig: Expedition der Vollständigsten Naturgeschichte, 1862, s. 89. (niem.)
  5. F. Gill & D. Donsker: Old World sparrows, snowfinches & weavers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-04-17].
  6. A. Craig: Family Ploceidae (Weavers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 15: Weavers to New World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2010, s. 136-137. ISBN 978-84-96553-68-2. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Bubalornis.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Alecto.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Alectornis.
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Bubalornithinae Iredale & Bannerman, 1921 - bawoliki(wersja: 2017-04-13). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-04-17].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-10]. (ang.)