Buceros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Buceros[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – dzioborożec żałobny (B. rhinoceros)
Przedstawiciel rodzaju – dzioborożec żałobny (B. rhinoceros)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzioborożcowe
Rodzina dzioborożce
Rodzaj Buceros
Typ nomenklatoryczny

Buceros bicornis Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki
  • B. bicornis
  • B. rhinoceros
  • B. hydrocorax

Bucerosrodzaj ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji Południowo-Wschodniej[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 60–105 cm; masa ciała samców 1185–3400 g, samic 1017–3350 g[8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Buceros: łac. bucerus – rogaty jak wół, od gr. βουκερως boukerōs – rogaty jak wół, od βους bous – wół; κερας keras, κερως kerōs – róg[9].
  • Hydrocorax: gr. ὑδρο- hudro- – wodny, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos – woda; κοραξ korax, κορακος korakos – kruk, od κρωζω krōzō – krakać[10]. Gatunek typowy: Hydrocorax Brisson = Buceros hydrocorax Linnaeus.
  • Calao: filip. nazwa Calao dla dzioborożca rdzawogłowego. Gatunek typowy: Buceros rhinoceros Linnaeus.
  • Dichoceros: gr. διχως dikhōs – podwójnie, dwojako, od δις dis – dwa razy, od δυο duo – dwa; κερας keras, κερως kerōs – róg[11]. Gatunek typowy: Dichoceros cavatus (Shaw) = Buceros bicornis Linnaeus, 1758.
  • Meniceros: gr. μηνη mēnē – księżyc; κερας keras, κερως kerōs – róg[12]. Gatunek typowy: Buceros rhinoceros Linnaeus.
  • Platycorax: gr. πλατυς platus – broda; κοραξ korax, κορακος korakos – kruk, od κρωζω krōzō – krakać[13]. Gatunek typowy: Buceros semigaleatus Tweeddale.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[14]:

Przypisy

  1. Buceros, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 104. (łac.)
  3. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 4. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 565. (fr. • łac.)
  4. P.J. Bonnaterre: Tableau encyclopédique et méthodique des trois règnes de la nature. Cz. 1: Ornithologie. Paris: libraire Panckoucke, 1792, s. lxxxviii. (fr.)
  5. a b C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 335. (niem.)
  6. H.Ch. Oberholser. Diagnosis of a new genus of Bucerotidae. „Journal of the Washington Academy of Science”. 9, s. 167, 1919 (ang.). 
  7. F. Gill, D. Donsker (red.): Todies, motmots, bee-eaters, hoopoes, wood hoopoes & hornbills (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-11-27].
  8. A.C. Kemp: Family Bucerotidae (Hornbills). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 6: Mousebirds to Hornbills. Barcelona: Lynx Edicions, 2001, s. 503. ISBN 84-87334-30-X. (ang.)
  9. Jobling 2016 ↓, s. Bucerus.
  10. Jobling 2016 ↓, s. Hydrocorax.
  11. Jobling 2016 ↓, s. Dichoceros.
  12. Jobling 2016 ↓, s. Meniceros.
  13. Jobling 2016 ↓, s. Platycorax.
  14. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Bucerotidae Rafinesque, 1815 - dzioborożce - Hornbills (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-11-27].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-11-27]. (ang.)