Buckfast Abbey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buckfast Abbey
Ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Kraj

 Anglia

Miejscowość

Buckfast

Kościół

rzymskokatolicki

Rodzaj klasztoru

opactwo

Właściciel

benedyktyni

Położenie na mapie Devonu
Mapa konturowa Devonu, na dole znajduje się punkt z opisem „Buckfast Abbey”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole znajduje się punkt z opisem „Buckfast Abbey”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Buckfast Abbey”
Ziemia50°29′34″N 3°46′33″W/50,492778 -3,775833
Strona internetowa klasztoru

Buckfast Abbeyopactwo benedyktyńskie we wsi Buckfast, na północ od miasta Buckfastleigh, w hrabstwie Devon, w południowo-zachodniej Anglii. Kompleks klasztorny położony jest nad brzegiem rzeki Dart, na skraju parku narodowego Dartmoor[1].

Pierwszy klasztor benedyktyński w Buckfast założony został w 1018 roku. W 1136 roku przekazany został zgromadzeniu zakonnemu Savigny, a w 1147 roku przeszedł na własność cystersów. W 1539 roku został rozwiązany, dzieląc los innych klasztorów w kraju, z polecenia króla Henryka VIII. Budynki klasztoru popadły w ruinę. Na początku XIX wieku pozostałości klasztoru zostały rozebrane, a teren przeznaczony pod budowę rezydencji[2].

W 1882 roku posiadłość sprzedana została grupie francuskich benedyktynów, którzy podjęli się odbudowy klasztoru. Projekt budowli opracował architekt Frederick Walters, bazując na odkopanych fundamentach z XII wieku i wzorując się na innych zachowanych klasztorach z tamtego okresu. Większość prac budowlanych wykonanych zostało przez samych mnichów. Zwieńczeniem projektu była odbudowa kościoła klasztornego, przeprowadzona w latach 1907–1938. Konsekracja kościoła miała miejsce w 1932 roku[2]. Kompleks klasztorny wpisany został w 1951 roku do rejestru zabytków. Kościół i główny budynek opactwa są zabytkami klasy II*[3][4].

Ogrody klasztorne otwarte są dla zwiedzających[1].

Od lat 20. XX wieku na terenie klasztoru produkowane jest wino wzmacniane Buckfast Tonic Wine. Trunek, zawierający znaczną ilość kofeiny, jest przedmiotem kontrowersji w Szkocji, gdzie odnotowano korelację między jego spożyciem a popełnianiem przestępstw z użyciem przemocy[5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b For Visitors. Buckfast Abbey. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).
  2. a b History Of Buckfast Abbey. Buckfast Abbey. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).
  3. Buckfast Abbey, Main Block. Historic England. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).
  4. Church of St Mary (Buckfast Abbey). Historic England. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).
  5. Jonathan Morris: Buckfast monks reject blame for 'tonic wine crime'. BBC News, 2013-12-25. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).
  6. Henry Jeffreys: Buckfast: a drink with almost supernatural powers of destruction. The Guardian, 2015-02-27. [dostęp 2019-10-26]. (ang.).