Bucky Harris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bucky Harris
Bucky Harris
drugobazowy
Pełne imię i nazwisko Stanley Raymond Harris
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1896
Port Jervis, Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 8 listopada 1977
Bethesda, Maryland
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 28 sierpnia 1918
Ostatni występ 12 czerwca 1937
Kariera klubowa
Lata Kluby
1919–1928 Washington Senators
1929, 1931 Detroit Tigers
Kariera menadżerska
Lata Kluby
1924–1928 Washington Senators
1929–1933 Detroit Tigers
1935–1942 Washington Senators
1934 Boston Red Sox
1943 Philadelphia Phillies
1947–1948 New York Yankees
1950–1954 Washington Senators
1955–1956 Detroit Tigers
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1975
Metoda elekcji Veterans Committee

Bucky Harris (właśc. Stanley Raymond Harris; ur. 8 listopada 1896, zm. 8 listopada 1977) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego, menadżer klubów MLB.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w zespołach niższych lig, Muskegon Reds, Scranton Miners, Norfolk Tars, Reading Pretzels i Buffalo Bisons, skąd 25 sierpnia 1919 został wymieniony do Washington Senators za Hala Janvrina[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował trzy dni później w meczu przeciwko New York Yankees, w którym zaliczył single'a i dwa RBI[2]. W sezonie 1919 uzyskał średnią uderzeń 0,214, mimo to właściciel klubu Clark Griffith zdecydował, iż Harris w sezonie następnym będzie podstawowym drugobazowym zespołu[3]. W 1920 jego średnia wyniosła 0,300[2].

W latach 1921–1925 był jednym z najlepszych drugobazowych w lidze, zwyciężał w klasyfikacji pod względem rozegrania podwójnych autów i uzyskiwał drugi i trzeci wynik w liczbie asyst[3][4]. W 1924 został grającym menadżerem zespołu[3]. W meczu numer 7 World Series 1924, w których Senators mierzyli się z New York Giants, w drugiej połowie ósmej zmiany przy stanie 1–3 zaliczył two-run single, wyrównując stan meczu na 3–3, zaś decydujące o zwycięstwie w całej serii odbicie zaliczył w drugiej połowie dwunastej zmiany Earl McNeely, po którym runa zdobył Muddy Ruel[5]. Rok później Senators drugi raz z rzędu zdobyli mistrzostwo American League, jednak ulegli w World Series Pittsburgh Pirates 3–4[3]. W grudniu 1928 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Detroit Tigers, gdzie pozostał grającym menadżerem[2]. Po raz ostatni zagrał 12 czerwca 1931[2].

Kariera menadżerska[edytuj | edytuj kod]

Po 1931 r. był między innymi menadżerem Boston Red Sox, Senators, Philadelphia Phillies (klub znany wówczas pod nazwą Philadelphia Blue Jays), New York Yankees, których poprowadził do zwycięstwa w World Series w 1947 i ponownie Senators oraz Detroit Tigers[3]. W latach 1959–1960 był menadżerem generalnym Boston Red Sox, klubu, który jako ostatni w MLB przełamał bariery rasowe promując z zespołu Triple-A Minneapolis Millers Pumpsiego Greena[3]. Następnie był skautem w Chicago White Sox i członkiem sztabu szkoleniowego Washington Senators, klubu założonego w 1961 roku[3].

W karierze menadżerskiej zaliczył 2158 zwycięstw co jest siódmym wynikiem w klasyfikacji wszech czasów[6]. W 1975 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[7].

Statystyki menadżerskie[edytuj | edytuj kod]

Lata Klub Liga Mecze Zwycięstwa Porażki Remisy Proc. zw. i por.
1924–1928, 1935–1942, 1950–1954 Washington Senators AL 2776 1336 1416 24 0,485
1929–1933, 1955–1956 Detroit Tigers AL 1078 516 557 5 0,481
1934 Boston Red Sox AL 153 76 76 1 0,500
1943 Philadelphia Phillies NL 94 39 53 2 0,424
1947–1948 New York Yankees AL 309 191 117 1 0,620
Łącznie w karierze 4410 2158 2219 33 0,493

Opracowano na podstawie: Bucky Harris Managerial Record (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bucky Harris Minor League Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bucky Harris Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Bucky Harris Biography (ang.). thebaseballpage.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  4. Bucky Harris Fielding Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  5. 5,0 5,1 1924 World Series Game 7, Giants at Senators (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  6. Managerial Register and Leaders (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 maja 2014].
  7. 7,0 7,1 Harris, Bucky (ang.). baseballhall.org. [dostęp 26 kwietnia 2014].