Buddyzm w Europie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Buddyzm w Europie – obecność na kontynencie europejskim jednej z najliczniejszych współcześnie religii zapoczątkowanej na subkontynencie indyjskim przez buddów (odpowiednio też arhatów i bodhisatwów). Duża procentowo liczba wyznawców buddyzmu we współczesnej Europie, to członkowie wspólnot zen i szkół buddyzmu tybetańskiego. Obecnie liczy się, iż w Europie jest 3 miliony buddystów, głównie w Rosji, Francji i Wielkiej Brytanii[1]. Również w Polsce prowadzą działalność oficjalnie zarejestrowane przez MSWiA buddyjskie zwiazki wyznaniowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Statua Buddy w Eliście, Kałmucja.

Głębsze zainteresowanie buddyzmem rozpoczęło się w Europie w latach 70. XIX w. w kręgach uczonych akademickich. Jako jedni z pierwszych zaczęli interesować się nim Arthur Schopenhauer, Friedrich Nietzsche i twórczyni teozofii Helena Bławatska[2].

Od XIX wieku (niekiedy znacznie wcześniej) państwa europejskie takie jak Wielka Brytania, Francja, Holandia i Rosja rozbudowały swoje posiadłości kolonialne w Azji, opanowując tereny, gdzie buddyzm był dominującą religią. Spowodowało to napływ buddyjskiej sztuki i literatury do Europy.

Buddyzm (jako filozofia nieteistyczna) przyczynił się do osłabienia tradycji judeo-chrześcijańskiej, do rozwoju filozofii empirycznej i idealistycznej, a współcześnie do rozwoju antyrealizmu oraz nowych ruchów religijnych i ezoterycznych, np. New Age[3].

Na początku XX w. pierwsi Europejczycy (np. Karl Eugen Neumann) zaczęli studiować buddyzm w azjatyckich ośrodkach tej religii. Z Azji do Europu zaczęli przyjeżdżać pierwsi mnisi-misjonarze buddyjscy: Nyanatiloka, Nyanaponika, Lama Anagarika Govinda, Ayya Khema. Misjonarska działalność buddyzmu nasiliła się znacznie w Europie od lat 50. XX w. W latach 60. i 70. XX wieku nastąpił gwałtowny rozwój buddyzmu w Europie, w szczególności zaczęło powstawać wiele ośrodków, w których możliwość praktykowania mają nie tylko mnisi, ale też osoby świeckie[4].

W 1975 powstała Europejska Unia Buddyjska zrzeszająca wszystkie organizacje buddyjskie w Europie.

Rosja oraz Austria jako jedyne kraje w Europie uznają buddyzm jako oficjalną, lecz niekoniecznie krajową religię w ich krajach związkowych. Ponadto Rosja uznaje również islam, judaizm i oczywiście prawosławie, za oficjalne religie Federacji Rosyjskiej – reszta religii jest w Rosji nie uznawana i odrzucana. Kałmucja (nad dolną Wołgą) jest dzisiaj jedynym regionem Europy, gdzie buddyzm zdecydowanie dominuje, będąc tradycyjną religią Kałmuków, którzy osiedlili się tam od XVII w.

Obecnie w całej Europie działa kilkaset różnych organizacji buddyjskich związanych z większością tradycyjnych, azjatyckich szkół buddyzmu (Theravada, Wadżrajana i Zen), ale również nowe nurty np. Sangharakshita, Buddyzm Diamentowej Drogi Ole Nydahla, sekta Nichiren i kult Buddy Amidy. Znanym propagatorem buddyzmu jest w Europie XIV Dalajlama.

Tacy naukowcy jak Albert Einstein oraz biolodzy Francisco Varela i Humberto Maturana podkreślali swoje związki z buddyzmem[5].

Wyznawcy buddyzmu w krajach europejskich[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej wyznawców buddyzmu mieszka w Federacji Rosyjskiej, Francji i Niemczech.

Buddyzm w Europie
Kraj Liczba ludności Buddyści  % buddystów w kraju
Belgia 10.666.866 29,467 0,29%
Niemcy 82.438.000 250.000 0,30%
Anglia (bez Szkocji i Walii) 50.100.000 139.046 0,28%
Francja 60.650.000 600.000 0,99%
Islandia 305.309 1.000 0,33%
Włochy 60.054.511 60.000 0,1%
Chorwacja 4.400.000 1.500 0,034%
Norwegia 4.610.820 20.000 0,43%
Austria 8.220.000 10.394 0,13%
Polska 38.626.349 5.000 0,013%
Federacja Rosyjska 142.008.838 700.000 0,5%
Szkocja 5.062.011 5.000 0,1%
Szwecja 7.415.100 24.000 0,32%
Słowenia 1.964.036 500 0,025%
Węgry 10.085.000 5.223 0,05%
Walia 2.903.085 5.407 0,19%
Ogółem 489.510.425 1.856.314 0,42%

Świątynie buddyjskie w Europie[edytuj | edytuj kod]

Główna stupa na Samyé Ling

Kałmucja[edytuj | edytuj kod]

  • Największą świątynią Europy wschodniej jest Złota Świątynia w Kałmucji, utworzona w grudniu 2005[6].

Wielka Brytania[edytuj | edytuj kod]

  • Największą buddyjską świątynią w Europie jest Samyé Ling w Szkocji. Świątynia należy do Samyé Ling, reprezentujący szkołę buddyzmu tybetańskiego kagyu. Obiekt znajduje się na Świętej Wyspie Zatoki Clyde a w jego skład wchodzi Centrum dla Pokoju i Zdrowia Świata oraz centrum wycofania dla mniszek. Samyé Ling utworzył również swoje centra w ponad 20 krajach, w tym Belgii, Irlandii, Polsce, Południowej Afryce, Hiszpanii i Szwajcarii[7].

Francja[edytuj | edytuj kod]

  • „Cztery Dhagpo” bądź tzw. „Mandala Dhagpo Kagyu” to wielki kompleks buddyjski położony we Francji, na który składają się cztery położone w pobliżu siebie ośrodki: Dhagpo Kagyu Ling, Dhagpo Kundreul Ling, Dhagpo Dargye Ling, Dhagpo Dedreul Ling. Ośrodek Dhagpo Kagyu Ling powstał w roku 1976, jako główna siedziba XVI Karmapy, zwierzchnika szkoły Karma Kagyu buddyzmu tybetańskiego. Karmapa ustanowił w nim jako swoich reprezentantów Gendyna Rinpocze oraz Dzigme Rinpocze. W ramach „Czterech Dhagpo” działają: otwarty ośrodek buddyjski, biblioteka, uniwersytet buddyjski, świątynia oraz ośrodki odosobnieniowe dla mnichów oraz osób świeckich. Aktualnie Dhagpo Kagyu Ling pełni funkcję głównej europejskiej siedziby XVII Karmapy Taje Dordże[8].

Hiszpania[edytuj | edytuj kod]

  • Na Costa del Sol w południowej Hiszpanii w pobliżu miejscowości Benalmadena nieopodal Malagi usytuowana jest jedna z największych stup na świecie – Stupa Oświecenia – buddyjski monument symbolizujący pokój, dobrobyt i harmonię. Stupa Oświecenia, w której wnętrzu znajduje się świątynia, jest wysoka na 33 metry, a jej podstawa wynosi ponad 25 metrów. Została zbudowana dzięki inspiracji Tseczu Rinpocze, wielkiego mistrza ze szkoły Drugpa Kagyu i zainaugurowana 5 października 2005 roku przez XIV Szamara Rinpocze[9].

Przypisy

  1. www.vipassanafoundation.com: Buddhists in the world .
  2. (dostęp 27.10.2010).
  3. Artur Przybyslawski (red.): Form und Leerheit. Buddhismus und Wissenschaft. Buddhistischer Verlag, Wuppertal 2007, ISBN 978-3-937160-11-5.
  4. Ole Nydahl, Dosiadając tygrysa: Jak buddowie dotarli na Zachód, Wydawnictwo 108, 1994, ISBN 9788390199603.
  5. Humberto Maturana, Francisco Varela: Der Baum der Erkenntnis. Die biologischen Wurzeln menschlichen Erkennens. Goldmann, 1987, ISBN 3-442-11460-8.
  6. Europe’s biggest Buddhist temple opens in Kalmykia Retrieved 24 June 2007.
  7. In the Scottish Lowlands, Europe’s first Buddhist monastery turns 40 Retrieved 24 June 2007.
  8. Karmapa Thaye dorje and the Dhagpo Kagyu Mandala.
  9. Benalmadena – Stupa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]