Budiwoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Budiwoj (ur. 2 poł. XI w., zm. 8 sierpnia 1074 lub 1075 w Płoni) – książę obodrzycki, syn Gotszalka.

Budiwoj był najstarszym synem księcia Gotszalka. Po śmierci Gotszalka (1066) wystąpił z pretensjami do tronu, jednak według relacji Helmolda, wiec zdecydował się poprzeć Kruta. Możni obodrzyccy obawiali się, że Budiwoj będzie się mścił za śmierć ojca.

Budiwoj nie zrezygnował i korzystając z pomocy saskiego księcia Ordulfa zajął część dziedzictwa. W ten sposób rozpoczął się czas dwuwładzy w Księstwie Obodrzyckim.

Krut stopniowo zdobył przewagę i ostatecznie wyparł Budiwoja z ostatnich trzymanych przez niego grodów. Wtedy Budiwoj poprosił o pomoc księcia saskiego Magnusa o zbrojną pomoc, powołując się przy tym na przyjaźń i uległość swoją i swojego ojca wobec Sasów. Magnus wyposażył go w wojsko (600 zbrojnych według Helmolda), sam jednak nie wyruszył na wyprawę, ponieważ zatrzymał go bunt Sasów przeciwko Henrykowi IV. Budiwoj wraz z wspierającymi go Bardami spośród Nordalbingów niespodziewanie zajął niebroniony gród Płonie (rok 1074 lub 1075) leżący w ziemi Wagrów. Według Helmolda była to pułapka, przed którą zresztą ostrzegała Budiwoja pewna Niemka. Zdobywcy zostali otoczeni przez Kruta w grodzie. Zwiadowca saski, który miał zbadać sytuację, został przez Kruta przekupiony, dlatego pomoc, na jaką liczył Budiwoj, nie nadeszła.

W tej sytuacji, namawiany przez swoją drużynę, rozpoczął rozmowy. W wyniku układów Budiwoj i jego wojsko mieli prawo opuścić gród pod warunkiem pozostawienia broni. Po poddaniu kobieta z możnego rodu ujawniła gwałty, jakich dopuścili się ludzie Budiwoja. Pod tym pretekstem Budiwoj i wspierający go Bardowie zostali wybici[1].

Losy Budiwoja znane są głównie z Kroniki Słowian Helmolda, którego informacje są nieweryfikowalne z powodu braku innych, równie szczegółowych źródeł.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]