Budynek Banku Polskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Banku Polskiego
Ilustracja
Budynek ok. 1914
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Bielańska 10
Architekt Leontij Benois
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Budynek Banku Polskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Budynek Banku Polskiego”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Budynek Banku Polskiego”
Ziemia52°14′40,8″N 21°00′22,6″E/52,244667 21,006278

Budynek Banku Polskiego – budynek filii rosyjskiego Banku Państwa, a następnie Banku Polskiego, znajdujący się przy ul. Bielańskiej 10 w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Budynek powstał w latach 1907–1911 według projektu Leontija Benois dla rosyjskiego Banku Państwa w miejscu kompleksu Mennicy Warszawskiej[1]. Od roku 1918 mieściła się w nim siedziba Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej, a od 1926 Bank Polski Spółka Akcyjna.

Bank Polski w trakcie powstania warszawskiego, 1944

W latach 1940–1944, w czasie okupacji niemieckiej, siedziba warszawskiego oddziału Banku Emisyjnego[2]. Podczas powstania warszawskiego reduta powstańcza i rejon ciężkich walk toczonych przez żołnierzy z batalionu Łukasiński.

Po wojnie wyburzono znaczną część uszkodzonego budynku, pozostawiając jedynie zachodnie skrzydło, które później zostało wpisane do rejestru zabytków. Po 1945 oficyna pałacu była użytkowana przez Ministerstwo Finansów[3].

W zachowanej części budynku planowano umieszczenie Muzeum Powstania Warszawskiego i w tym celu rozpoczęto jego nadbudowę[4]. Jednak ten plan nie został zrealizowany. W roku 1993 budynek został sprzedany.

W miejscu dawnego Banku Polskiego wzniesiono, z zachowaniem zabytkowych elementów ścian i fundamentów, biurowiec Senator[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy S. Majewski: Warszawa na starych pocztówkach. Warszawa: Agora, 2013, s. 120. ISBN 978-83-268-1238-5.
  2. Władysław Bartoszewski: 1859 dni Warszawy. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 142. ISBN 978-83-240-1057-8.
  3. Jan Zachwatowicz: Problemy zachowania historycznych budynków [w:] Warszawa współczesna. Geneza i rozwój. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 276. ISBN 83-01-02892-0.
  4. Rafał Bielski, Jakub Jastrzębski: Utracone miasto. Warszawa wczoraj i dziś. Warszawa: Skarpa Warszawska, 2016, s. 177. ISBN 978-83-63842-27-7.
  5. Karol Kobos: Płaski Senator. ITI, 2012-07-24. [dostęp 2012-09-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]