Budziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budziak na tle Ukrainy

     Budziak na tle dawnej Rumunii

Budziak ((ukr.) Буджак, rum. Bugeac, gag. / tur. Bucak, cyr. Буӂак) – kraina historyczna będąca częścią Besarabii, obecnie znajdująca się w granicach obwodu odeskiego Ukrainy oraz południowej Mołdawii. Rozciąga się wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego, między Dniestrem i Dunajem. Ma powierzchnię ok. 12 400 km². Północna granica Budziaku przebiega wzdłuż tzw. "górnego wału Trajana" (w przybliżeniu linia łącząca miasto Bendery z miastem Leova nad Prutem. Tak więc w granicach Budziaku znajduje się również Terytorium Autonomiczne Gagauzja.

Głównymi miastami krainy są Izmaił, Białogród nad Dniestrem (Akerman, rum. Cetatea Albă), Kilia, Bołgrad, Komrat.

Dawniej zamieszkiwali Budziak członkowie tatarskiej ordy budziackiej (białogrodzkiej). Obecnie jest to obszar multietniczny z przewagą ludności bułgarskiej oraz gagauskiej. Większość Gagauzów zamieszkuje w północnej części Budziaku (w południowej Mołdawii) podczas gdy przeważająca część Bułgarów znajduje się w południowej (ukraińskiej) części tej krainy.

Bibliografia[edytuj]

  1. Bałkany na Ukrainie. Bułgarzy, Gagauzi i Albańczycy z ukraińskiego Budziaku (pod red. W. Lipińskiego). Warszawa 2014.
  2. Буджак: историко-этнографические очерки народов юго-западных раёнов Одещины (Ред. А.И. Киссе, А.А. Пригарин, В.Н. Станко). Одесса 2014.
  3. И. Грек: „Буджак: история земли и населения (VII в. до н.э. – XXI в.)”. Кишинев, 2016.
  4. Д. Маринов , Селища с българско население в северния Буджак. Ономастика, топонимия. Групонимия.Велико Търново 2013.
  5. А. Войникова, Селища с българско население в югозападния Буджак. Ономастика, топонимия. Групонимия.Велико Търново 2008.
  6. Н. Куртев, Селищата с българско население в северозападния Буджак. Ономастика, етнонимия, групонимия. Велико Търново 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj]