Bukowiec (powiat jeleniogórski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bukowiec
Zabytkowy dom ogrodnika w Bukowcu
Zabytkowy dom ogrodnika w Bukowcu
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jeleniogórski
Gmina Mysłakowice
Wysokość 400-490 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 612[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DJE
SIMC 0191365
Położenie na mapie gminy Mysłakowice
Mapa lokalizacyjna gminy Mysłakowice
Bukowiec
Bukowiec
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Bukowiec
Bukowiec
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bukowiec
Bukowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bukowiec
Bukowiec
Ziemia50°49′28″N 15°49′01″E/50,824444 15,816944
Kościół św. Jana Chrzciciela w Bukowcu
Pawilon parkowy w Bukowcu
Dawna karczma sądowa w Bukowcu

Bukowiec (niem. Buchwald[2], czes. Bukovník) – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Mysłakowice, położona na wysokości 400-490 m n.p.m., w Rudawach Janowickich (Sudety Zachodnie). Znajduje się tu zespół pałacowo-parkowy.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie jeleniogórskim.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki na temat Bukowca w źródłach pisanych pochodzą z około 1305 roku[3]. Heincze von Zedlitz wymieniany jest jako pan osiadły na Bukowcu w 1379 roku[3]. Rodzina von Zedlitz panowała na dobrach bukowieckich do połowy XVI wieku[3]. W roku 1420 we wsi założono stawy rybne. W roku 1622 wieś znajduje się na trasie przejścia oddziału Lisowczyków. W roku 1795 (inne źródła podają rok 1785) Bukowiec zostaje zakupiony przez Fryderyka Wilhelma hrabiego Redena. On, a następnie po jego śmierci w roku 1815 jego żona Fryderyka Karolina z domu von Riedesel gruntownie przebudowują pałac i park. Pod władaniem wdowy po hrabim von Redenie Bukowiec staje się znaczącym ośrodkiem kulturalnym ówczesnych Prus, posiada także status oficjalnego letniska.

Po II wojnie światowej wieś i pałac zostały ograbione. Obecnie miejscowość nie posiada znaczących walorów turystyczno-letniskowych. Budowle parkowe wspaniałego niegdyś zespołu parkowo-pałacowego uległy dewastacji i częściowemu zniszczeniu. Pałac został nieumiejętnie przebudowany i zeszpecony przybudówką, park rozparcelowany. Odnalezienie nieoznakowanych zabytków wymaga pewnego wysiłku.

W ostatnich latach postępuje rewaloryzacja herbaciarni i parku z amfiteatrem, co jest realizacją planów rewaloryzacji zespołu parkowo-pałacowego i przywrócenia mu dawnego kształtu, opracowanych przez Fundację Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, z zamiarem utworzenia tu Centrum Edukacyjno-Szkoleniowego[4].

Filia obozu Groß-Rosen[edytuj]

W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[5].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[6]:

  • gotycki kościół fililany pw. św. Marcina z XVI w.
  • zbór ewangelicki, obecnie kościół rzymsko-katolicki parafialny pw. św. Św. Jana Chrzciciela, z połowy XVIII w.
  • zespół pałacowy, z XVI-XIX w.:
    • pałac w Bukowcu, z drugiej połowy XVI w., przebudowany w latach 1790-1800, w stylu klasycystycznym według projektu m.in. Karola Gotfryda Geisslera, z salami: dworską słoneczną, księżycową i jadalną[7]
    • pawilon – herbaciarnia, z 1804 r. – biblioteka hrabiny Fryderyki von Reden w formie świątyni doryckiej, zbudowana dla uczczenia drugiej rocznicy ślubu von Redenów
    • zachowane częściowo mauzoleum rodu von Redenów, tzw. Opactwo (sztuczna ruina), poświęcone 12 maja 1818, miejsce złożenia zwłok Fryderyka i Fryderyki von Reden
    • budynek mieszkalno-gospodarczy z oborą, z pierwszej ćwierci XIX w.
    • stodoła, z pierwszej ćwierci XIX w.
    • park, z 1780 r., zmiany w XIX w.
  • willa, ul. Tokarska 17, z 1882 r., przebudowana w 1934 r.
    • otoczenie.

inne zabytki:

  • budynek zarządu dróg
  • dom ogrodnika z 1797 (niem. Walterhaus)
  • amfiteatr w formie sztucznej ruiny
  • wieża widokowa (Zamek Kesselburg na wysokości 480 m n.p.m.), udostępniona dla zwiedzających
  • browar.

Szlaki turystyczne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bukowiec

Przypisy[edytuj]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85).
  3. a b c Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, s. 40-49. ISBN 978-83-89102-63-8.
  4. Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej
  5. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26 sierpnia 2012]. s. 50.
  7. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, ss. 40-49

Bibliografia[edytuj]

  • Romuald Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach. Legnica: Stowarzyszenie „Wspólnota Akademicka”, 2008, ​ISBN 978-83-89102-63-8​.

Linki zewnętrzne[edytuj]