Bukowina (powiat biłgorajski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bukowina
Kościół pw. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny
Kościół pw. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Biszcza
Liczba ludności (2008) 1.063
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 23-425
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0886593
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Bukowina
Bukowina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bukowina
Bukowina
Ziemia50°22′37″N 22°40′25″E/50,376944 22,673611

Bukowinawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biszcza, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad Łazowną.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Bukowina składa się z dwóch części: Bukowiny Pierwszej (od strony zachodniej) i Bukowiny Drugiej (wieś i kolonia wschodnia). Od południa Bukowina przylega do województwa podkarpackiego, granicę stanowi rzeka Złota, zwana też Bukowinką. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 863.

W Bukowinie Drugiej znajduje się najważniejszy zabytek wsi - drewniany kościół pw. Matki Boskiej Anielskiej. Kościół został zbudowany w latach 1674-75. Przez pewien czas stanowił własność profesorów Akademii Zamojskiej (jeden z obrazów w kościele przedstawia XVII-wieczny Zamość).

Jest tu także tablica upamiętniająca wysiedlenia polskich mieszkańców Bukowiny dokonane przez Niemców; na ich miejsce przymusowo sprowadzono Ukraińców z Grodysławic[1]. W miejscowości utworzono także posterunek Ukraińskiej Policji Pomocniczej, którego załoga szczególnie aktywnie brała udział w represjach wobec ludności polskiej[2]. W 1943 r. doszło do napaści UPA na wieś, w czasie której zginęło kilkunastu Polaków[3]. W nocy z 25 na 26 lipca 1943 r. oddział partyzancki Franciszka Przysiężniaka "Ojca Jana" w odwecie spalił 31 gospodarstw należących pierwotnie do Polaków, a zamieszkanych przez przesiedlonych Ukraińców. Polscy partyzanci zabili 12 cywilnych Ukraińców i spalili posterunek policji, którego załoga zbiegła ze wsi krótko po ataku. Posterunek policji przeniesiony po tym wydarzeniu do Biszczy, zaś Ukraińcy uciekli ze wsi do innych miejscowości[4].

W Bukowinie Pierwszej znajduje się Dom Ludowy z m.in. remizą strażacką i biblioteką oraz Szkoła Podstawowa.

Gęstość zaludnienia w okolicach Bukowiny jest niewielka. Większą ich część zajmują pola uprawne, łąki i lasy. Mieszkańcy trudnią się głównie rolnictwem. Okoliczne lasy obfitują w grzyby, najczęściej spotykane gatunki grzybów to kurki, podgrzybki, gąski, purchawki oraz słynne w regionie opieńki.

Przypisy

  1. Kraju miłyj, seło ridnoje my was pokidajem
  2. M. Zajączkowski, Ukraińskie podziemie na Lubelszczyźnie w okresie okupacji niemieckiej 1939-1944, Instytut Pamięci Narodowej, Instytut Studiów Politycznych PAN, Lublin-Warszawa 2015, s. 119-120.
  3. G. Motyka, Tak było w Bieszczadach, Volumen, Warszawa 1999, ISBN 83-7233-065-4, s.172
  4. M. Zajączkowski, Ukraińskie podziemie na Lubelszczyźnie w okresie okupacji niemieckiej 1939-1944, Instytut Pamięci Narodowej, Instytut Studiów Politycznych PAN, Lublin-Warszawa 2015, s. 252-253.