Bulwar Nadmorski im. Feliksa Nowowiejskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
bulwar Nadmorski im. F. Nowowiejskiego
Śródmieście, Kamienna Góra
Ilustracja
Promenada
Państwo

 Polska

Miejscowość

Gdynia

Długość

~ 1,5 km

Przebieg
Ikona ulica.svg Aleja Topolowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Danuty Baduszkowej
Ikona ulica plac.svg Plaża miejska
Ikona ulica z prawej.svg al. Marszałka Józefa Piłsudskiego
Ikona ulica plac.svg Skwer Arki Gdynia
Ikona ulica z prawej.svg ul. Juliana Ejsmonda
Ikona ulica z lewej.svg Betonowe molo
Ikona ulica plac.svg Polanka Redłowska
Położenie na mapie Gdyni
Mapa konturowa Gdyni, po prawej znajduje się punkt z opisem „bulwar Nadmorski im. F. Nowowiejskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „bulwar Nadmorski im. F. Nowowiejskiego”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „bulwar Nadmorski im. F. Nowowiejskiego”
Ziemia54°30′32,0″N 18°33′13,0″E/54,508889 18,553611
Niewielkie betonowe molo
„Gdyńskie Rybki”

Bulwar Nadmorski im. Feliksa Nowowiejskiego – znajduje się w centrum Gdyni, swój początek ma przy plaży w Śródmieściu i rozciąga się na długości ponad 1,5 km pomiędzy linią brzegową Zatoki Puckiej a wzgórzem Kamiennej Góry i Kępą Redłowską, mając swój koniec przy plaży w Redłowie. Oprócz funkcji rekreacyjnych bulwar pełni także rolę falochronu zabezpieczającego stromy brzeg przed działaniem sztormów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza promenada dla spacerujących w miejscu dzisiejszego bulwaru powstała w latach 20. XX wieku jako piaszczysta ścieżka na niewielkim nasypie, przy której stał budynek łazienek[1]. Na początku lat 30. XX wieku w ramach robót publicznych, przy których zatrudniano bezrobotnych masowo przybywających do nowo budowanej Gdyni, umocniono stok Kamiennej Góry, gdzie posadzono drzewa oraz zbudowano schody. Umocnienie drogi nastąpiło w połowie lat 30. XX wieku: powstała wówczas betonowa opaska, przypominająca tę dzisiejszą, jednak jej wysokość wynosiła zaledwie 80 cm. Natomiast między nią a zboczem Kamiennej Góry na szerokości kilku metrów ciągnęła się żwirowa droga. W takim stanie bulwar przetrwał II wojnę światową aż do 1949, kiedy został zniszczony przez sztorm.

W 1958 w Gdyni powstał „Społeczny Komitet Budowy Bulwaru Nadmorskiego”, którego działalność zaowocowała oddaniem w 1969, w czasie obchodów Dni Morza, nowego Bulwaru Nadmorskiego. W takiej postaci istnieje on do dziś.

Na przylegającej do Bulwaru Polance Redłowskiej do początku lat 90. XX w. funkcjonował ogólnodostępny pełnowymiarowy basen ze skocznią oraz brodzik dla dzieci[2].

Na początku XXI w. przeprowadzono refulację plaży centralnej w Gdyni, którą powiększono w kierunku zarówno wschodnim, jak i południowym, osłaniając bulwar. Wcześniej bulwar na całej swojej długości graniczył bezpośrednio z morzem, zabezpieczony jedynie głazami minimalizującymi działanie fal. Po powiększeniu plaży zamontowano schody pozwalające przejść bezpośrednio z bulwaru na plażę.

W 2005 w ramach modernizacji bulwaru powstał tu budynek restauracji „Barracuda” według projektu architektów z Politechniki Gdańskiej.

Pomniki[edytuj | edytuj kod]

W ciągu bulwaru znajduje się kilka charakterystycznych pomników, takich jak:

  • Gdyńskie Rybki – odlew z metalu autorstwa Adama Smolany, przedstawiający trzy ryby, znajdujący się przy wejściu na plażę centralną;
  • Tym, którzy odeszli na wieczną wachtę – kamienna rzeźba ukazująca kobietę wkraczającą do morza;
  • Powrót do domu (tzw. „małe rybki”) – kopia rzeźby stojącej dziś w budynku Urzędu Miasta, znajduje się ona na końcu bulwaru przy zejściu na plażę w Redłowie. Przedstawia ona dwa łososie, powracające do rzek. Jest to dar od mieszkańców siostrzanego miasta Gdyni – Seattle. Została wykonana przez amerykańską artystkę Louise McDowell, a ufundowało ją Seattle - Gdynia Sister City Association.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]