Burakumin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Burakumin (także: buraku - pol. przysiółek[1]) – rdzennie japońska grupa społeczna (podkasta), która wyłoniła się w XVI wieku z kast ludzi zdegradowanych – eta-hinin[2] (żebraków, wyrzutków, czy osób uprawiających nieczyste zawody[3]).

Burakumin zajmowali się kwestiami pochówku zwłok ludzkich i zwierzęcych, co było w buddyzmie tematem tabu i wykluczało ze społeczeństwa. Grabarzy uznawano za podludzi – osoby nieczyste. Owocowało to silną stygmatyzacją i marginalizacją społeczną, a także fizyczną (urbanistyczną) izolacją. Burakumin zamieszkiwali w najgorszych częściach miast i wsi, w bardzo złych warunkach. W 1871 podkasty formalnie zniesiono i burakumin stali się obywatelami niższych sfer[2].

Burakumin we współczesnej Japonii zamieszkują głównie własne komuny w południowej i zachodniej części Wysp i cały czas podlegają dyskryminacji i wykluczeniu w zakresie edukacji oraz zatrudnienia. Nie mogą wchodzić do niektórych świątyń, działy personalne części przedsiębiorstw mają też wykazy dystryktów zamieszkałych przez burakumin celem ich identyfikowania i nie zatrudniania, napotykają również problemy w doborze partnerów życiowych. Jako temat tabu nie występują w artykułach, podręcznikach szkolnych i historycznych, w związku z czym duża część młodzieży nie wie o ich istnieniu i problemach[2].

W 1912 w prefekturze Mie tylko 37% chłopców i 15,4% dziewcząt z tej grupy zapisanych było do szkół elementarnych. W 1997 połowa osiemdziesięciolatków była analfabetami (w grupie pięćdziesięciolatków – jedna osoba na dziesięć). W 1985 (ostatnie oficjalne dane) statystyki mówiły o 4594 komunach zamieszkałych przez 1 163 372 burakumin[4]. Obecnie może ich być od 1 do 3 milionów w około 5000 komun. Pierwsza obszerne monografie na temat grupy ukazały się w latach 60. i 70. XX wieku[1]. W 2008 Mapy Google opisały poszczególne komuny na niektórych swoich mapach, co wywołało protesty przeciwko możliwej stygmatyzacji i dyskryminacji ich mieszkańców. Duża część burakumin jest postrzegana przez pozostałych członków społeczeństwa japońskiego jako mniej inteligentni czy też genetyczni przestępcy (jednak widoczny jest stopniowy, powolny wzrost tolerancji[1]). Ze względu na istniejące ograniczenia społeczne licznie korzystają z pomocy społecznej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]