Bursztyn (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bursztyn
Бурштин
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankiwski
Wysokość 233 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

15000
Nr kierunkowy +380
Kod pocztowy 77111
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Bursztyn
Bursztyn
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bursztyn
Bursztyn
Ziemia49°15′48,60″N 24°37′50,02″E/49,263500 24,630561
Portal Portal Ukraina
Miasto Bursztyn na rysunku 1837 roku. Karol Auer[1]
Elektrociepłownia w Bursztynie, 1974

Bursztyn (ukr. Бурштин) – miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim. Znajduje się nad Gniłą Lipą. Liczy 15 tys. mieszkańców (2001), dokładne dane o liczbie mieszkańców nie są znane ze względu na b. wysoki odsetek emigracji zarobkowej. Kościół pw. Św. Trójcy fund. Pawła Benoego z poł. XVII w., kościół Minorytów z XVIII wieku, klasztor SS Miłosierdzia z roku 1802. Ruiny pałacu hrabiów Skarbków, a następnie książąt Jabłonowskich. W okolicy znajdują się pokłady gipsu, alabastru i torfu. Przez miasto przebiega ukraińska droga krajowa N09.

Historia[edytuj]

9 października 1629 r. miała miejsce bitwa pod Bursztynem – rozbicie zagonu tatarskiego Kantymira Murzy przez wojska koronne regimentarza Stefana Chmieleckiego; w walce poległ brat Kantymira, a 2 tys. Tatarów wzięto do niewoli.

Do 1945[2] w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie rohatyńskim, siedziba gminy Bursztyn[3].

Pałac[edytuj]

  • Wybudowany w XVIII w. przez Ignacego Skarbka istniał do 1939 r.

Osoby związane z Bursztynem[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Bursztynem.

Miejscowych Żydów wymordowali Niemcy podczas wojny. Pozostał cmentarz żydowski[4].

Przypisy

  1. Вид міста Бурштин, Бурштин, www.lvivcenter.org [dostęp 2016-06-03].
  2. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 lipca 1934 r. o podziale powiatu rohatyńskiego w województwie stanisławowskiem na gminy wiejskie (Dz.U. z 1934 r. Nr 69, poz. 663).
  4. Cmentarz żydowski w Bursztynie

Bibliografia[edytuj]

  • Aftanazy Roman, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, Warszawa, 1995, ​ISBN 83-04-03701-7​ całość, ​ISBN 83-04-04229-0​ t. 7, ss. 24-35.

Linki zewnętrzne[edytuj]