Burzyk żółtodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Burzyk żółtodzioby
Calonectris diomedea[1]
(Scopoli, 1769)
Burzyk żółtodzioby
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina burzykowate
Rodzaj Calonectris
Gatunek burzyk żółtodzioby
Synonimy
  • Procellaria diomedea (Scopoli, 1769)
  • Puffinus diomedea (Scopoli, 1769)[1]
Podgatunki
  • C. diomedea diomedea (Scopoli, 1769)
  • C. diomedea borealis (Cory, 1881)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Burzyk żółtodzioby (Calonectris diomedea) – gatunek dużego ptaka oceanicznego z rodziny burzykowatych (Procellariidae).

Dawniej uznawany za jeden gatunek z burzykiem dużym (C. borealis) oraz burzykiem zielonoprzylądkowym (C. edwardsii)[3].

Morfologia 
Wierzch ciała szarobrązowy, pióra grzbietu oraz górną część ogona wyróżniają jaśniejsze krawędzie piór. Spód ciała biały. Ogon ciemny od spodu. Skrzydła od spodu białe z ciemnymi krawędziami i końcówką skrzydła. Dziób solidny, mocno zagięty, żółty z ciemniejszą końcówką. Od innych burzyków odróżnia go jednolicie biała barwa spodu ciała i jednolite upierzenie głowy, połączone z mocną budową ciała[3].
Wymiary średnie 
  • Długość ciała ok. 44-49 cm[3]
  • Rozpiętość skrzydeł 117-135 cm[3]
  • Masa ciała ok. 544[3]–1060[4] g
Zasięg występowania
Gnieździ się na wybrzeżach Morza Śródziemnego. Zimuje głównie we wschodniej części tropikalnych stref Atlantyku Okazjonalnie gnieździł się też na Wyspach Selvagens[3].
Biotop 
Otwarte morze i ocean[3]. Jedynie w sezonie lęgowym przebywa na nagich przybrzeżnych wysepkach, gdzie zajmuje klify, jaskinie i zbiorowiska kamieni[5].
Gniazdo 
Gnieździ się kolonijnie. Lęgi rozpoczynają się w kwietniu, choć do kolonii burzyki powracają już w lutym[3]. Gniazdo mieści się w norze lub na końcu szczeliny skalnej; może znajdować się do 1 m od nory. Występuje silna konkurencja o miejsca lęgowe. Monogamiczny; często pary zajmują te same gniazdo przez kolejne lata[4].
Jaja 
W zniesieniu jedno jajo, składane na nagiej ziemi lub stercie kamyków i muszli[4].
Wysiadywanie i młode 
Jajo wysiadywane jest przez okres około 52–56 dni przez obydwoje rodziców. Ptaki zmieniają się co 6–8 dni wysiadywania. Pisklęta klują się pokryte szaro-brązowym puchem. Zarówno młode, jak i rodzice bronią się zwracając z żołądka oleistą ciecz. Dorosłe ptaki opiekują się młodym przez około 100 dni. Dojrzałość płciową burzyki żółtodziobe osiągają po 7–13 latach życia[4].
Pożywienie 
Ryby, skorupiaki, głowonogi[4]; zjadają również odpadki wyrzucone przez załogę kutrów rybackich[4][5].
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Calonectris diomedea, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Calonectris diomedea. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e f g h Carboneras, C., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Scopoli’s Shearwater (Calonectris diomedea). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 27 kwietnia 2016].
  4. a b c d e f Cory's shearwater (Calonectris diomedea). Wildscreen Arkive. [dostęp 27 kwietnia 2016].
  5. a b Scopoli's Shearwater Calonectris diomedea. BirdLife International. [dostęp 27 kwietnia 2016].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1348).