Busola AK

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Busola AK

Busola AKbusola kierunkowa używana w armiach Układu Warszawskiego.

Busolę przyjęto na wyposażenie wojsk polskich po II wojnie światowej. Korpus busoli wykonany z plastiku wyposażony jest w igłę magnetyczną w pudełku zamykanym pokrywką z lusterkiem. Wyznaczanie azymutu odbywa się za pomocą przyrządów celowniczych (muszki i szczerbinki), lusterka i obrotowego limbusa z podziałką w tysiącznych. Głównie kierunki opisane są na tarczy skrótami w języku polskim (Płn, W, Płd, Z). Do przenoszenia busoli służy skórzany futerał.

Dane techniczne:

  • Masa: 88 g
  • Średnica tarczy: 50 mm
  • Wymiary pudełka: 57x73x23mm

Busole AK produkowane były przez Śląskie Zakłady Mechaniczno-Optyczne OPTA.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]