Buszewo (powiat szamotulski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w pow. szamotulskim. Zobacz też: inne miejscowości o takiej nazwie.
Buszewo
Buszewo
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Pniewy
Wysokość 90-102[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 165[2]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-045 Pniewy
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592609
Położenie na mapie gminy Pniewy
Mapa lokalizacyjna gminy Pniewy
Buszewo
Buszewo
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Buszewo
Buszewo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Buszewo
Buszewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buszewo
Buszewo
Ziemia52°32′41″N 16°22′11″E/52,544722 16,369722

Buszewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś w sołectwie Dęborzyce, położona około 16 km na południowy zachód od Szamotuł, 2 km na południe od trasy drogi wojewódzkiej nr 187, na zachodnim brzegu jeziora Buszewskiego.

Widok z zachodniego bezgu jeziora Buszewskiego.

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1387 r. Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. Na przełomie XIX i XX w. Buszewo często zmieniało właścicieli. Należało do Buszewskich Bnińskich, Pomińskich, Janusza Dąbskiego, który w 1909 r. sprzedał je Protowi Mielęckiemu. W 1939 r. właścicielem Buszewa był Zygmunt Mielęcki; majątek liczył 364 ha i miał gorzelnię.

Na zachodnim brzegu jeziora Buszewskiego rozciąga się park krajobrazowy z drugiej połowy XIX w. o pow. 3,7 ha. Przy wejściu do parku rośnie dąb o obw. 430 cm i lipa o obw. 390 cm.

Widok na park i dąb.

W parku stoi eklektyczny dwór z końca XIX w., przebudowany w latach 1900 i 1910 r. Jest to rozległy dwór parterowy z wbudowanym w część dachową piętrem mieszkalnym z rzędem okien facjatkowych. W narożniku usytuowana jest wysoka wieża, nakryta dachem namiotowym oraz obszerną werandą, z której roztacza się widok na jezioro[4].

Dwór z końca XIX w.
Panorama wsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według: http://www.wysokosc.mapa.info.pl/
  2. S.C., Najwięcej jest 37-latków, "Gazeta Szamotulska", Nr 5 (884), 3 lutego 2014 r.
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 24.
  4. R.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 53.