Buszewo (powiat szamotulski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w pow. szamotulskim. Zobacz też: inne miejscowości o takiej nazwie.
Artykuł 52°32′41″N 16°22′11″E
- błąd 38 m
WD 52°36'N, 16°24'E
- błąd 20321 m
Odległość 657 m
Buszewo
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Pniewy
Wysokość 90-102[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 165[2]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 62-045
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592609
Położenie na mapie gminy Pniewy
Mapa konturowa gminy Pniewy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Buszewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Buszewo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Buszewo”
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa konturowa powiatu szamotulskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Buszewo”
Ziemia52°32′41″N 16°22′11″E/52,544722 16,369722

Buszewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś w sołectwie Dęborzyce, położona około 16 km na południowy zachód od Szamotuł, 2 km na południe od trasy drogi wojewódzkiej nr 187, na zachodnim brzegu jeziora Buszewskiego.

Widok z zachodniego bezgu jeziora Buszewskiego.

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1387 r. Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. Na przełomie XIX i XX w. Buszewo często zmieniało właścicieli. Należało do Buszewskich Bnińskich, Pomińskich, Janusza Dąbskiego, który w 1909 r. sprzedał je Protowi Mielęckiemu. W 1939 r. właścicielem Buszewa był Zygmunt Mielęcki; majątek liczył 364 ha i miał gorzelnię.

Na zachodnim brzegu jeziora Buszewskiego rozciąga się park krajobrazowy z drugiej połowy XIX w. o pow. 3,7 ha. Przy wejściu do parku rośnie dąb o obw. 430 cm i lipa o obw. 390 cm.

Widok na park i dąb.

W parku stoi eklektyczny dwór z końca XIX w., przebudowany w latach 1900 i 1910 r. Jest to rozległy dwór parterowy z wbudowanym w część dachową piętrem mieszkalnym z rzędem okien facjatkowych. W narożniku usytuowana jest wysoka wieża, nakryta dachem namiotowym oraz obszerną werandą, z której roztacza się widok na jezioro[4].

Dwór z końca XIX w.
Panorama wsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według: http://www.wysokosc.mapa.info.pl/
  2. S.C., Najwięcej jest 37-latków, "Gazeta Szamotulska", Nr 5 (884), 3 lutego 2014 r.
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 24.
  4. R.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 53.