Buszkowice (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Buszkowice w innych znaczeniach tego słowa.
Buszkowice
wieś
Ilustracja
cerkiew Opieki Matki Bożej (obecnie kościół NMP Królowej)
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat przemyski
Gmina Żurawica
Liczba ludności (2011) 848[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-710[3]
Tablice rejestracyjne RPR
SIMC 0613636
Położenie na mapie gminy Żurawica
Mapa lokalizacyjna gminy Żurawica
Buszkowice
Buszkowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buszkowice
Buszkowice
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Buszkowice
Buszkowice
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przemyskiego
Buszkowice
Buszkowice
Ziemia49°48′12″N 22°48′12″E/49,803333 22,803333

Buszkowicewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Żurawica[4][5].

Wieś położona była na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie przemyskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Buszkowice[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0613642 Przerwa część wsi


Historia[edytuj | edytuj kod]

Według heraldyka Adama Bonieckiego, ruski szlachcic Hleb Dworskowicz herbu Korczak w 1375 otrzymał od ks. Władysława Opolczyka wieś Biskowicze (obecnie Buszkowice).[7]

Według innych danych pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z XVI wieku[potrzebny przypis]. Istniał tutaj dwór obronny, należący do ówczesnych właścicieli wsi, Ligęzów. W 1600 na dwór napadł Jan Krasicki, który po zdobyciu dworu sam zabił właściciela, Stanisława Ligęzę. Kolejnymi właścicielami wsi byli Trawińscy, następnie Korniaktowie herbu Krucini, a na początku XIX wieku Sapiehowie[8].

W okresie I wojny światowej w miejscowości znajdowało się lotnisko do napełniania wodorem balonów zwiadowczych, wykorzystywanych w walkach o Twierdzę Przemyśl, przeniesione tu po zniszczeniu lotniska w pobliskiej Żurawicy.

Aktualne[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się kościół, dawniej cerkiew, obecnie przebudowany, a także szkoła podstawowa (tysiąclatka). Wieś posiada też plażę nad Sanem, oraz fabrykę mebli, dającą zatrudnienie osobom niezwiązanym z rolnictwem. Do wsi kursuje komunikacja miejska z Przemyśla (linia nr 3), PKS, a także prywatni przewoźnicy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-19].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. a b GUS. Rejestr TERYT
  6. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie. [T. 1]. Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 2.
  7. Adam Boniecki: Herbarz polski. T. IV, Warszawa, 1901, s. 262.
  8. Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany Przewodnik po Przemyślu i Okolicy. Lwów, 1917.