Buszkowice (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buszkowice
wieś
Ilustracja
Cerkiew Opieki Matki Bożej (obecnie kościół NMP Królowej)
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

przemyski

Gmina

Żurawica

Liczba ludności (2020)

856[1]

Strefa numeracyjna

16

Kod pocztowy

37-710[2]

Tablice rejestracyjne

RPR

SIMC

0613636[3]

Położenie na mapie gminy Żurawica
Mapa konturowa gminy Żurawica, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Buszkowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Buszkowice”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Buszkowice”
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa konturowa powiatu przemyskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Buszkowice”
Ziemia49°48′12″N 22°48′12″E/49,803333 22,803333

Buszkowicewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Żurawica[4][3].

Wieś położona była na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie przemyskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Buszkowice[4][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0613642 Przerwa część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według heraldyka Adama Bonieckiego, ruski szlachcic Hleb Dworskowicz herbu Korczak w 1375 otrzymał od ks. Władysława Opolczyka wieś Biskowicze (obecnie Buszkowice).[6]

Według innych danych pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z XVI wieku[potrzebny przypis]. Istniał tutaj dwór obronny, należący do ówczesnych właścicieli wsi, Ligęzów. W 1600 na dwór napadł Jan Krasicki, który po zdobyciu dworu sam zabił właściciela, Stanisława Ligęzę. Kolejnymi właścicielami wsi byli Trawińscy, następnie Korniaktowie herbu Krucini, a na początku XIX wieku Sapiehowie[7].

W okresie I wojny światowej w miejscowości znajdowało się lotnisko do napełniania wodorem balonów zwiadowczych, wykorzystywanych w walkach o Twierdzę Przemyśl, przeniesione tu po zniszczeniu lotniska w pobliskiej Żurawicy.

Aktualne[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się kościół, dawniej cerkiew, obecnie przebudowany, a także szkoła podstawowa (tysiąclatka). Wieś posiada też plażę nad Sanem, oraz fabrykę mebli, dającą zatrudnienie osobom niezwiązanym z rolnictwem. Do wsi kursuje komunikacja miejska z Przemyśla (linia nr 3), PKS, a także prywatni przewoźnicy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie gminy za rok 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 12 [dostęp 2022-01-25]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 107 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c GUS. Rejestr TERYT
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie. [T. 1]. Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 2.
  6. Adam Boniecki: Herbarz polski. T. IV, Warszawa, 1901, s. 262.
  7. Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany Przewodnik po Przemyślu i Okolicy. Lwów, 1917.