Butowo (miejsce egzekucji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poligon w Butowie
Бутовский полигон
Ilustracja
Drewniana cerkiew wzniesiona na poligonie w latach 90. XX w.
Państwo  Rosja
Miejscowość ul. Jubileuszowa, Drożżino
Liczba pochówków ponad 20 765 ludzi
Położenie na mapie obwodu moskiewskiego
Mapa konturowa obwodu moskiewskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Poligon w Butowie”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Poligon w Butowie”
Ziemia55°31′51,96″N 37°35′40,92″E/55,531100 37,594700

Poligon strzelecki NKWD w Butowiepoligon strzelecki Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR w Butowie pod Moskwą. Wraz z Kommunarką stanowił miejsce masowych egzekucji dokonywanych przez NKWD[1]. Potocznie nazywany „rosyjską Golgotą[2] oraz „moskiewskim Katyniem[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo była to stadnina koni. Potem NKWD zaadaptowało ten teren na własne potrzeby ćwiczebne, dzięki czemu powstał poligon strzelecki.

Od sierpnia 1937 roku poligon w Butowie stał się jednak miejscem masowych egzekucji. Do listopada 1938 roku od kul zginęło tu ponad 20 765 ludzi 60 narodowości (ponad połowa rozstrzelanych to Rosjanie), w tym także 1176 Polaków. Rozstrzelano tu m.in. ponad tysiąc duchownych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, wśród nich wielu biskupów, na czele z 81-letnim Serafinem. Ofiarami byli także komuniści, tacy jak Béla Kun, twórca Węgierskiej Republiki Rad, Wilhelm Knorinsz, I sekretarz Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi, czy Fiodor Eichmans, były strzelec łotewski, organizator wcześniejszych czystek i pierwszy naczelnik Gułagu. W Butowie miały miejsce także pierwsze eksperymenty z gazowaniem więźniów w mobilnej komorze gazowej zainstalowanej na ciężarówce[4].

19 maja 2007 roku na terenie poligonu została poświęcona Cerkiew Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich w Butowie. Cerkiew poświęcili zwierzchnicy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego oraz Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji: patriarcha Aleksy II i metropolita Ławr[5].

W październiku 2007 roku „Rosyjską Golgotę” odwiedził prezydent Rosji Władimir Putin[6].

Kompleks Memorialny "Sad pamięci" - "Aleja pamięci" - "Rów śmierci"

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Timothy J. Colton: Moscow: Governing the Socialist Metropolis. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1995. ISBN 978-0-674-58749-6. (ang.)