Bystry Przechód

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bystry Przechód
Ilustracja
Bystry Przechód na prawo od szczytu Furkotu – widok z Doliny Furkotnej
Państwo  Słowacja
Wysokość 2314 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Furkot, Zadnia Bystra Czuba
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Bystry Przechód
Bystry Przechód
Ziemia49°10′04,8″N 20°01′40,4″E/49,168000 20,027889

Bystry Przechód (słow. Bystré sedlo, niem. Lorenzjoch, węg. Lorenz-hágó[1]) – przełęcz tatrzańska położona na wysokości 2314 m n.p.m., w południowo-wschodniej grani Furkotu (Furkotský štít), oddzielające ten szczyt od odchodzącej od niego Grani Soliska. Najbliższym obiektem w tej grani jest najbardziej wysunięta na północ z Bystrych Czub[2] o słowackiej nazwie Zadný Bystrý hrb[3].

Przejście przez przełęcz było od dawna znane koziarzom. Pierwsze odnotowane przejście turystyczne (z Doliny Furkotnej do Doliny Młynickiej) – Emerich Kövi, Martin Róth i gajowy Peter 5 sierpnia 1879 r.; zimą – E. Baur, Alfred Martin, H. Schäfer 4 stycznia 1906 r.[4] Przez przełęcz do 1993 r. poprowadzony był szlak turystyczny oznaczony kolorem żółtym z Doliny Młynickiej do Furkotnej. Obecnie szlak prowadzi przez sąsiednią przełęcz, położoną ok. 200 m na południe Bystrą Ławkę (ok. 2300 m). Na wielu mapach zaznaczona jest jedna przełęcz Bystry Przechód, na innych podane są błędne wysokości.

Nazwy węgierska i niemiecka upamiętniają taternika Viktora Lorenca[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak żółty – żółty szlak ze Szczyrbskiego Jeziora dnem Doliny Młynickiej obok wodospadu Skok i dalej na Bystrą Ławkę, położoną nieco na południe od Bystrego Przechodu, stamtąd dalej do Doliny Furkotnej. Przejście szlakiem przez przełęcz jest dozwolone w obie strony, jednak zalecany jest kierunek z Doliny Młynickiej do Furkotnej w celu uniknięcia zatorów na łańcuchach[5].
  • Czas przejścia ze Szczyrbskiego Jeziora na Bystrą Ławkę: 3:30 h, ↓ 2:35 h
  • Czas przejścia z Bystrej Ławki do rozstaju ze szlakiem niebieskim w Dolinie Furkotnej: 1:30 h, ↑ 2 h[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.
  3. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 334. ISBN 83-01-13184-5.
  4. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956.
  5. Tatry – Bystry Przechód. [dostęp 20.09.2008].
  6. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka, Monika Nyczanka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2005. ISBN 83-60078-01-7.