César Franck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
César Franck

César Auguste Jean Guillaume Hubert Franck (ur. 10 grudnia 1822 w Liège, zm. 8 listopada 1890 w Paryżu) – kompozytor i organista pochodzenia belgijskiego.

W latach 1830–1835 uczył się gry na fortepianie, kontrapunktu, harmonii i solfeżu w Królewskim Konserwatorium w Liège. W 1834 roku jako 12-letni chłopiec miał swój pierwszy występ przed królem Leopoldem I z okazji utworzenia Królestwa Belgii. W 1835 roku wraz z bratem Josephem (skrzypkiem) wyjechał do Paryża, gdzie obydwaj uczyli się prywatnie u profesorów Konserwatorium. W latach 1837–1842 studiował w Konserwatorium Paryskim fortepian, organy i kontrapunkt. Zdobył wiele wyróżnień jako pianista, a następnie kompozytor. Startował w słynnym konkursie Prix de Rome, ale nie zdobył nagrody. Był organistą kościoła Notre-Dame de Lorette (1848–1853), St. Jean i St. François (1851–1853) oraz Ste Clotilde (1858–1890). Prowadził działalność dydaktyczną i wykształcił wielu znanych muzyków (m.in. Ernesta Chaussona, Louisa Vierne'a i Vincenta d'Indy).

Cesar Franck zapoczątkował tak zwany symfonizm organowy, pisząc różne utwory organowe (oparte na formach cyklicznych), głównie "Trzy chorały" (E-dur, h-moll, a-moll). Najbardziej znany: Chorał a-moll został napisany przez Cesara Francka w 1890 roku, czyli w ostatnim roku jego życia. W tym utworze Franck zapisał swój testament muzyczny. Był pierwszym francuskim kompozytorem piszącym poematy symfoniczne. Pracował w konserwatorium w Paryżu jako profesor organów i improwizacji. Kontynuatorami symfonizmu organowego byli: Charles-Marie Widor, Alexandre Guilmant, Henri Mulet i Louis Vierne. Później nurt ten kontynuował Olivier Latry.

Twórca utworów symfonicznych (Symfonia d-moll, Wariacje symfoniczne, poematy symfoniczne: Les éolides, Le chasseur maudit, Rédemption), kameralnych (Sonata A-dur na skrzypce i fortepian, Kwintet smyczkowy f-moll) i organowych (Trois pièces, Trois chorals). Jeden z jego najsłynniejszych utworów religijnych to Panis Angelicus.

Bibliografia[edytuj]