Cła sundzkie

Cła sundzkie^[1] – wprowadzona przez Danię opłata pobierana w latach 1429–1857 od obcych statków handlowych, które przepływały przez cieśninę Sund w północnej Europie. Zachowane tabele^[2] ceł sundzkich stanowią źródło do dziejów handlu bałtyckiego.

Cła wprowadził Eryk Pomorski^[3], a zreformował Peder Oxe. Były one ważnym źródłem dochodów skarbca królewskiego i wiązały się z nimi pretensje Danii do władzy na Morzu Bałtyckim. Były też przedmiotem konfliktów między Danią, Niderlandami, Szwecją, Francją oraz Anglią^{[potrzebny przypis]}. Konferencja międzynarodowa zniosła cła z dniem 1 kwietnia 1857.

Miejscem pobierania ceł sundzkich był zamek Kronborg^[4].

Przypisy

↑ T. Bojarska, Z. Kotlarczyk Requiem dla ostatniego wikinga Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1974
↑ A. Mączak Między Gdańskiem a Sundem Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972, str. 139
↑ Palle Lauring: A History of the Kingdom of Denmark. David Hohnen (tłum.). Wyd. 5. Kopenhaga: Høst and Søn, 1976, s. 110. ISBN 87-14-27687-9. (ang.).
↑ Włodzimierz Masłowski Słownik nazw geograficznych, wyd. 2006, s. 145

[1] T. Bojarska, Z. Kotlarczyk Requiem dla ostatniego wikinga Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1974

[2] A. Mączak Między Gdańskiem a Sundem Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972, str. 139

[AHOD-3] Palle Lauring: A History of the Kingdom of Denmark. David Hohnen (tłum.). Wyd. 5. Kopenhaga: Høst and Søn, 1976, s. 110. ISBN 87-14-27687-9. (ang.).

[4] Włodzimierz Masłowski Słownik nazw geograficznych, wyd. 2006, s. 145

[1]

[2]

[3]

[4]