C/1983 H1 (IRAS-Araki-Alcock)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
C/1983 H1 (IRAS-Araki-Alcock)
Ilustracja
Zdjęcie komety powstałe przez naświetlanie kliszy przez 35 minut
Odkrywca Satelita IRAS,
Genichi Araki,
G. E. D. Alcock
Data odkrycia 1983
Nazwy alternatywne 1983 VII, 1983 d
Elementy orbity
Półoś wielka 97,58255 au
Mimośród 0,98984
Peryhelium 0,99134 au
Aphelium 194,17377 au
Okres orbitalny 963,98 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 73,25080°
Długość węzła wstępującego 49,10248°
Argument peryhelium 192,85103°
Moment przejścia przez peryhelium 21 maja 1983
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 9,2 km
Albedo 0,02
Roje meteorów związane z kometą Eta Lirydy

C/1983 H1 (IRAS-Araki-Alcock) (lub kometa IRAS-Araki-Alcock) – kometa długookresowa, którą można było obserwować w 1983 roku.

Odkrycie komety[edytuj]

Kometa IRAS-Araki-Alcock w podczerwieni

Kometa została odkryta niezależnie przez 29-letniego nauczyciela japońskiego, Genichiego Arakiego, mieszkającego w Niigata, brytyjskiego astronoma-amatora George Erica Deacona Alcocka oraz dzięki informacji od sztucznego satelity IRAS, krążącego od stycznia 1983 roku na orbicie okołoziemskiej[1][2].

W maju 1983 roku dwaj uczniowie szkół średnich w Krakowie odkryli kometę w pobliżu asteryzmu Wielkiego Wozu. Odkrycie zgłosili w Krakowskim Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które potwierdziło odkrycie i przesłało telegram do Międzynarodowego Centrum Rejestracji Odkryć w Kopenhadze. Niestety, okazało się, że zgłoszenie było nieco spóźnione[1].

W dniu 11 maja 1983 kometa przeleciała w odległości zaledwie 0,0312 j.a. (4,67 mln km) od Ziemi, bliżej w przeciągu ostatnich kilkuset lat przeszła tylko kometa Lexella z roku 1770[3]. Prędkość lotu w pobliżu Ziemi wynosiła około 150 km/s[1]. Przez kilka dni była widoczna nieuzbrojonym okiem[1].

Orbita komety[edytuj]

Kometa IRAS-Araki-Alcock porusza się po orbicie w kształcie bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,9898. Peryhelium znajduje się w odległości 0,991 j.a. od Słońca, aphelium zaś 194,17 j.a. od niego. Na jeden obieg wokół naszej Dziennej Gwiazdy potrzebuje ok. 964 lata, nachylenie jej orbity do ekliptyki wynosi 73,25˚.

Kometa ta jest źródłem roju meteorów eta Lirydy.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d „Astronautyka”. 129 (5), s. 16, 1983. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0004-623X. 
  2. IAUC 3796 (ang.). IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams, 1983-05-04. [dostęp 2016-07-25].
  3. Closest Approaches to the Earth by Comets (ang.). W: Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2016-07-25].

Linki zewnętrzne[edytuj]