C1 Ariete
| |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
gąsienicowa |
| Załoga |
4 osoby |
| Historia | |
| Produkcja |
1995-2002 |
| Egzemplarze |
200 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
IVECO V-12 MTCA 12-cylindrowy turbodoładowany diesel |
| Długość |
9520 mm |
| Szerokość |
3420 mm (bez ekranów bocznych) |
| Wysokość |
2450 mm (do stropu wieży) |
| Prześwit |
440 mm |
| Masa |
bojowa: 48 000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość |
>65 km/h |
| Zasięg pojazdu |
550 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) |
bez przygotowania: 1,2 m |
| Rowy (szer.) |
3,0 m |
| Ściany (wys.) |
2,1 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x armata czołgowa OTO Melara kalibru 120 mm 2 x czkm kalibru 7,62 mm | |
| Wyposażenie | |
| 2 × 4 wyrzutniki granatów dymnych | |
| Użytkownicy | |
| Włochy | |
C1 Ariete – współczesny, włoski czołg podstawowy produkowany przez firmy Iveco i OTO Melara (obecnie Leonardo S.p.A.). Produkcja została zakończona w 2002 roku. Zmodernizowana wersja nosi oznaczenie C2.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na początku lat 80. XX wieku na zlecenie sił zbrojnych rozpoczęto we Włoszech prace nad nowym czołgiem podstawowym III generacji powojennej, następcą eksploatowanych i produkowanych na licencji czołgów Leopard 1[1]. Projekt powstał w konsorcjum tworzonym przez koncerny Iveco-Fiat (odpowiedzialny za projekt układu napędowego i silnika) oraz OTO Melara (pozostałe układy czołgu i końcowa integracja konstrukcji). Pierwszy prototyp czołgu był gotowy w 1986 roku, w 1988 roku powstała prototypowa seria pięciu wozów przeznaczonych do testów.
Produkcja seryjna rozpoczęła się w 1995 roku i trwała do 2002 roku. W tym czasie wyprodukowano zamówione 200 egzemplarzy czołgu.
Uzbrojenie
[edytuj | edytuj kod]
Ariete może prowadzić ogień do celów stacjonarnych i ruchomych, zarówno w dzień, jak i w nocy, także gdy sam czołg jest w ruchu. Uzbrojenie czołgu stanowi gładkolufowe działo kalibru 120 mm firmy OTO Melara o lufie długości 44 kalibrów wyposażonej w osłonę termiczną i eżektor usuwający gazy prochowe i oporopowrotnik. Lufa jest hydraulicznie stabilizowana w dwóch płaszczyznach i może strzelać każdym typem amunicji – także APFSDS i HEAT. Jednostka ognia wynosi 42 sztuki amunicji, z czego 15 w wieży, a 27 w kadłubie. Dodatkowym uzbrojeniem czołgu jest współosiowy z działem karabin maszynowy kalibru 7,62 mm oraz drugi takiego samego kalibru zamontowany na dachu wieży.
Wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]Systemem kontroli ognia czołgu jest TURMS FCS opracowany i produkowany przez Galileo Avionica z Florencji. W jego skład wchodzi panoramiczny dzienno-nocny peryskop dowódcy (pole obserwacji poziomej – 360°, pionowej – od -10° do +60°), stabilizowany celownik działonowego z układem obserwacji w podczerwieni, dalmierz laserowy MTL8 i komputer COSMO opracowujący dane meteorologiczne (zwłaszcza o prędkości wiatru), dane o ruchu czołgu, zużyciu lufy (maksymalna jej żywotność to 800 strzałów), typie amunicji i celu dla uzyskania optymalnej skuteczności ognia. Prowadzić ogień może zarówno dowódca, jak i działonowy. Dowódca, którego stanowisko znajduje się po prawej stronie wieży, obok wspomnianego peryskopu dysponuje monitorem termowizyjnym połączonym z termowizorem działonowego. Kierowca (jego stanowisko jest po prawej stronie kadłuba) używa trzech peryskopów, w tym jednego noktowizyjnego. Czołg wyposażony jest w okrężny system ostrzegania przed opromieniowaniem laserem RALM oraz systemy ochrony przed skutkami użycia broni ABC. Na obu ścianach bocznych wieży zainstalowano uruchamiane elektrycznie wyrzutnie granatów dymnych.
Napęd i układ jezdny
[edytuj | edytuj kod]Silnikiem Ariete jest 12-cylindrowa jednostka napędowa Fiata MTCA o mocy maksymalnej 937 kW pozwalający na rozwinięcie prędkości 65 km/h na drodze. Układ jezdny składa się z siedmiu pokrytych gumą kół jezdnych z zawieszeniem na wałkach skrętnych, 4 rolek prowadzących, koła napinającego z przodu i napędowego z tyłu na każdej burcie, hamowane za pomocą hamulca hydrodynamicznego i hamulców tarczowych. Kąt rampowy wynosi 60%, maksymalna możliwa do pokonania szerokość rowu – 3 m, a wysokość ściany pionowej – 120 centymetrów.
Służba
[edytuj | edytuj kod].jpg)
Czołgi Ariete weszły na uzbrojenie tylko wojsk lądowych (Esercito) Włoch. W latach 2003–2006 w składzie kontyngentu włoskiego brały udział w misji stabilizacyjnej w Iraku, przy czym część otrzymała dodatkowe opancerzenie[2].
W 2023 roku armia włoska posiadała 150 czołgów Ariete[2].
Modernizacja
[edytuj | edytuj kod]W połowie II dekady XXI wieku podjęto prace nad modernizacją wyprodukowanych czołgów, początkowo znane pod skrótem AMV (Aggiornamento di Mezza Vita – modernizacja w połowie cyklu życia)[2]. W 2019 roku wojsko zawarło umowę z konsorcjum CIO (Iveco i OTO Melara) na skonstruowanie trzech prototypów[2]. Zdjęcia pierwszego prototypu ujawniono w lutym 2022 roku, a w 2023 roku poddawano je testom[3]. 2 sierpnia 2023 roku zawarto umowę na modernizację 90 czołgów z opcją na dalsze 35[3]. Oznaczenie zmodernizowanego czołgu zmieniono na C2[3]. Miały być one dostarczane w latach 2025–2029[3].
Masa bojowa w pełni wyposażonego czołgu z dodatkowym opancerzeniem sięga 62,5 tony[3]. Uzbrojenie pozostało takie samo, z tym że napędy wieży i armaty zmieniono z elektrohydraulicznych na elektryczne, przewidziano też wymianę układu stabilizacji[4]. Celownik działonowego GOE-10VZD został zmieniono na nowszy Lothar SD, a przyrząd obserwacyjno-celowniczy dowódcy SP-T-694 na Attila D[4]. Unowocześniono też inne wyposażenie elektroniczne, między innymi instalując system wspomagania dowodzenia Leonardo C2D/N EVO i nowy system ostrzegania przed opromieniowaniem laserem RALM-02/V2, połączony z wyrzutniami granatów dymnych[5]. Czołg otrzymał mocniejszy silnik IVECO Vector 12 o mocy 1500 KM (1104 kW), nowy układ napędowy Renk HSWL-295TM z hydrokinetyczną skrzynią biegów, i ulepszony układ jezdny, w tym szersze o 20% gąsienice[5]. Ulepszono też opancerzenie – z przodu wieży zamontowano dodatkowe wielowarstwowe osłony (m.in. z tytanem i pancerzem ceramicznym), a po bokach wieży i kadłuba pancerz reaktywny ROMOR[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nita 2025 ↓, s. 20.
- ↑ a b c d Nita 2025 ↓, s. 21.
- ↑ a b c d e Nita 2025 ↓, s. 22.
- ↑ a b Nita 2025 ↓, s. 23.
- ↑ a b c Nita 2025 ↓, s. 24-25.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Igor Witkowski. Czołg C-1 Ariete. „Nowa Technika Wojskowa”. 1992. nr 5 (11). s. s. 5-6. ISSN 1230-1655.
- Foss F. Ch.: Jane’s tank & combat vehicle recognition guide. New York: HarperCollinsPublishers, 2000. ISBN 0-00-472452-6.
- Michał Nita. Włoski czołg po nowemu. Zmodernizowany C2 Ariete. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 7/2025, s. 20, lipiec 2025. Warszawa: Magnum X. ISSN 1230-1655.