CALL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Computer-Assisted Language Learning (CALL) – nauka języków wspomagana komputerem; proces poprawiania własnych umiejętności językowych ucznia lub studenta z użyciem komputera[1].

Inne terminy związane z CALL[edytuj]

  • ICALL (Intelligent Computer-assisted Language Learning) dotyczy programów, które starają się dopasować informacje/komunikaty zwrotne taka by dopasować je do indywidualnego ucznia
  • TELL (Technology Enhanced Language Learning) odnosi się do każdego rodzaju technologii, użytej w klasie, takiej jak wideo, magnetofon czy nawet całe laboratoria/pracownie językowe*
  • WELL (Web Enhanced Language Learning) odnosi się do CALLu, który skupia się na stronach WWW jako medium instrukcji

8 zastosowań CALL[edytuj]

  1. Edytor tekstowy
  2. Gry (np. Hangman)
  3. Literatura
  4. Corpus linguistic
  5. Komunikacja za pomocą komputera
  6. Zasoby WWW
  7. Zastosowanie innych materiałów w ramach CALLu (np. gry - SimCity, The Sims)
  8. Personal Data Assistant

Historia[edytuj]

CALL w latach 50. i 60.[edytuj]

Pierwszymi komputerami używanymi do nauki języków były w latach 50 komputery klasy mainframe, które były jedynie dostępne w pracowniach badawczych na kampusach uniwersyteckich. Wiązało się to z problemami organizacyjnymi, gdyż studenci musieli podróżować z klasy do komputerów, w celu uzyskania instrukcji. To wraz z wysokimi kosztami wczesnych maszyn znacząco ograniczało czas, który poświęcano na nauczanie i naukę. Niemniej, szukanie efektywnej i naukowej drogi nauczania języków postrzegano za warte poświęceniu czasu i pieniędzy. Równolegle prowadzone były badania na inne tematy, takie jak tłumaczenie za pomocą maszyn, które też miało istotny wpływ na CALL. Wiele z tych projektów było intensywnie prowadzone w Stanach Zjednoczonych z powodu zimnej wojny i zagrożeń wynikających z postępów technologicznych Związku Radzieckiego, a w szczególności nasiliło się to po wystrzeleniu Sputnika. W wyniku tego, pierwsze programy związane z CALL były tworzone przez trzy pionierskie instytucje: Stanford University, Dartmouth College i Uniwersytet Essex, które były skupione na nauczaniu języka rosyjskiego.

CALL w latach 70. i 80.[edytuj]

Jednym z głównych elementów badań w dziedzinie CALLu było wykorzystanie technologii wideodysku (videodisc). Głównymi wymienianymi cechami nauki przy użyciu wideodysku są:

  • większy nacisk na słuchanie niż mówienie
  • wyłączne użycie języka docelowego
  • bezstresowa atmosfera

CALL w latach 90.[edytuj]

Kiedy komputery stały się coraz szybsze i oprogramowanie multimedialne stało się praktyczne, wczesne lata 90. ujrzały pojawienie się CD-ROMów, zawierających kompletne encyklopedie, kursy językowe z tekstem, grafiką, audio i wideo. Komercyjne produkty tego typu, które są profesjonalnie tworzone, solidne i proste w użyciu, znalazły miejsce w wielu klasach.

Przypisy

  1. KenBeatty, "Computer-assisted Language Learning". Teaching and Researching. London: Pearson Education Limited, 2003, s. 7.

Bibliografia[edytuj]

  • Beatty, Ken. "Computer-assisted Language Learning". Teaching and Researching. London: Pearson Education Limited, 2003.
  • Scott Windeatt, et al. „The Internet”. Resource Books for Teachers. Oxford: Oxford University Press, 2000.
  • Smith, David Gordon. „Teaching English with Information Technology”. Modern English Publishing, 2005.
  • Cheveresan, Constantin. “Notes on Teaching English via the Internet”. Revisita de Informatica Sociala. III nr 5 (2006). s. 96-98.

Linki zewnętrzne[edytuj]