Całkowite zanurzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Całkowite zanurzenie, immersja, submersja – metoda nauki języków obcych polegająca na posługiwaniu się językiem obcym w trybie ciągłym i we wszystkich sytuacjach życiowych. Metoda ma zastosowanie w przypadku, gdy uczący się ma niewiele czasu na opanowanie języka obcego[1]. Założeniem jest odtworzenie warunków przebywania w kraju, w którym używa się języka docelowego[2].

Istnieją dwa typy zanurzenia: całkowite (submersja) i częściowe (immersja). Ta pierwsza przypomina nieco proces nauki języka u dzieci, przy czym należy mieć na uwadze, że ludzie tracą wrodzoną zdolność do nauki w wieku ok. 12 lat i nie są w stanie uczyć się na sposób dziecka; muszą oni włożyć o wiele więcej wysiłku w naukę. Innym czynnikiem hamującym rozwój jest interferencja językowa[3].

Zajęcia metodą całkowitego zanurzenia toczą się wyłącznie w języku docelowym. a dzienna liczba godzin oscyluje wokół dwunastu. Uczniowie używają języka obcego nie tylko w sali kursowej, ale również na przerwach, podczas posiłku itp.[2]

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Metoda uważana jest za skuteczną i mającą duże efekty w dziedzinie posługiwania się językiem w wielu sytuacjach życiowych. Uczeń uczy się radzenia sobie ze słownictwem, również takim, którego nie zna i szukaniem zamienników nieznanych słów[2]. Metoda ta wymaga poświęcenia dużej ilości czasu przez uczącego się. W przypadku używania jej w szkole nauki języków obcych jest kosztowna[1] i może wynieść do 8 tysięcy złotych za kurs (2018)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Średniawski.pl: Metody nauki języków obcych - szybki przegląd. [dostęp 2020-01-20].
  2. a b c d Metoda Total Immersion. Polregon.edu.pl. [dostęp 2020-01-20].
  3. Metoda nauki angielskiego – immersja, czyli „zanurzenie”. Przełam barierę, 2018-10-07. [dostęp 2020-01-20].