Cabernet cortis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cabernet cortis
‘Cabernet Cortis’
Ilustracja
Grono cabernet cortis
Gatunek krzyżówka międzygatunkowa winorośli
Najstarsza nazwa Freiburg 437-82 R
Hodowca Norbert Becker
Rok wyhodowania 1982
Pochodzenie Niemcy
Ważne regiony uprawy Niemcy
Identyfikator VIVC 20005
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki granatowoczarna
Cechy uprawowe
Dojrzewanie początek października
Mrozoodporność ok. -24 °C
Min. suma temp. (SAT) 2600
GDDC 1060

Cabernet cortismieszaniec wielokrotny odmian winorośli: cabernet sauvignon x solaris z przewagą genów winorośli właściwej (Vitis vinifera)[1][2]. Odmiana została wyhodowana we Fryburgu Bryzgowijskim w Niemczech przez Norberta Beckera w 1982 roku[1][2].

Cabernet cortis pozwala na wytwarzanie win w typie cabernet i może być sadzony tam, gdzie cabernet sauvignon nie dojrzewa zadowalająco.

Z analogicznego krzyżowania powstała odmiana cabernet carol[1], ale popularnością nie dorównuje cabernet cortis.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Listki podkoronkowe cabernet cortis

Wzrost krzewów średnio silny, pokrój wyprostowany. Liście trój- lub pięcioklapowe, duże, ciemnozielone z niezbyt głębokimi zatokami. Grona średniej wielkości cylindryczno-stożkowate, średnio zwarte. Jagody granatowoczarne z woskowym nalotem, małe i kuliste[3].

Fenologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój wiosenny rozpoczyna wcześnie, nieco wcześniej niż pinot noir[1]. Owoce dojrzewają w podobnym terminie co odmiany regent i około 2-3 tygodnie wcześniej niż cabernet sauvignon. Wytrzymuje mrozy do ok. -24 °C, większe niż rodzicielska odmiana cabernet sauvignon.

Cięcie[edytuj | edytuj kod]

Krzewy plonują dobrze przy różnych formach prowadzenia i cięciu 3-5 pąków na łozie[3].

Choroby[edytuj | edytuj kod]

Cabernet cortis jest odmianą zaliczaną do odporniejszych na choroby grzybowe (z wyjątkiem mączniaka prawdziwego[1]) niż klasyczne winorośle[3].

Dojrzewanie[edytuj | edytuj kod]

Kolekcja polowa, Skierniewice 2009: termin zbioru – 21 września; masa gron 148 g; masa jagody 1,68 g; zawartość ekstraktu w jagodach określana refraktometrem – 20,8%[3].

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Odmiana została dopuszczona do uprawy w Niemczech w 2003[1]. Kilku producentów oferuje wina jednoszczepowe z odmiany[1]. Niewielkie winnice istnieją także w Szwajcarii, Włoszech, Danii[1] i Polsce[4][5].

Wino[edytuj | edytuj kod]

Wino bardzo dobrej jakości, w typie win z Bordeaux, o zauważalnym poziomie garbników i intensywnym kolorze, parametrami najbardziej zbliżone do cabernet sauvignon[3][1].

Centrum Badawcze Laimburg przeprowadziło analizę moszczu i wina tej odmiany. Z analizy tej wynika, że cabernet cortis bogaty jest w garbniki i polifenole, a także charakteryzuje się bardzo bogatym spektrum aromatycznym z silnie zaznaczonymi nutami owocowymi[6].

Polskie wina z tej odmiany: wino cabernet cortis 2012 [4][5].

Wina odmianowe z cabernet cortis zdobywają wysokie trofea (98 punktów i Wielki Złoty Medal) na międzynarodowym konkursie win PIWI 2013 (fungus resistant grape varieties)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 150-151. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  2. a b Cabernet cortis w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 12 lutego 2017].
  3. a b c d e Jerzy Lisek: Winorośl w uprawie przydomowej i towarowej. Warszawa: Hortpress, 2011, s. 48.
  4. a b Winnica Srebrna Góra. 2013. [dostęp 2014-01-05].
  5. a b cabernet cortis 2012 - recenzja. 2013. [dostęp 2014-01-05].
  6. Ulrich Pedri: Analiza moszczu i wina Cabernet Cortis (wł.). 2011. [dostęp 2014-01-05].
  7. International competition PIWI varieties of wine. 2013. [dostęp 2016-03-03].