Cadillac Eldorado

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cadillac Eldoradosamochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Cadillac w latach 1953–2002.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado (I)
Ilustracja
1953 Cadillac Eldorado
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

luty 1953

Okres produkcji

1953

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Następca

Cadillac Eldorado (II)

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Silniki

V8: 5,4 l, 210 KM

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny, silnik z przodu

Długość

5474 mm[1]

Szerokość

2035 mm[1]

Wysokość

1494 mm[1]

Rozstaw osi

3200 mm

Masa własna

2004 kg[1]

Zbiornik paliwa

76 l[1]

Liczba miejsc

6[1]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Roadmaster
Cadillac Series 62
Oldsmobile 98

Konkurencja

Packard Caribbean

1953 Cadillac Eldorado - tył
1953 Cadillac Eldorado - przód
1953 Cadillac Eldorado z otwartą maską
Wnętrze
1953 Cadillac Eldorado - bok

Cadillac Eldorado został zaprezentowany po raz pierwszy w 1953 roku.

W trakcie 1953 roku modelowego Cadillac zdecydował się poszerzyć swoją ofertę modelową o luksusowy sztandarowy kabriolet o sportowym wizerunku, pod nazwą Eldorado[1]. W pierwszych latach produkcji był on formalnie zaliczony do Serii 62 Cadillaca, nosząc dodatkową nazwę modelu, dopiero później stał się osobną serią[1]. Samochód zbudowano w oparciu o platformę C-body, na której oparto także pokrewne, duże samochody opracowane wówczas w ramach koncernu General Motors. Oparty był na konstrukcji i stylistyce tegorocznego kabrioletu Serii 62, należącego do generacji samochodów Cadillaca wprowadzonej w 1950 roku[1]. Tępo zakończona maska silnika wyraźnie wystawała do góry między błotnikami, a światła tylne były umieszczone na niewielkich zaokrąglonych płetwach. Oprócz lepszego wykończenia, od zwykłego kabrioletu odróżniała go panoramiczna szyba przednia zawinięta na boki i mniejsza o ok. 10 cm wysokość[1]. Charakterystycznym elementem mogło być koło zapasowe w stylu Continental zamontowane za tylnym zderzakiem[2].

Eldorado otrzymał, jako jedyny model marki, kompletne bogate wyposażenie fabryczne, obejmujące między innymi wspomaganie kierownicy, elektrycznie podnoszone szyby i dach, elektrycznie regulowane siedzenia, szprychowe ozdobne koła z białymi ścianami opon oraz radio wyszukujące stacje[1]. Napęd stanowił wspólny dla wszystkich modeli marki silnik benzynowy V8 OHV o pojemności 5,4 l (331 cali sześciennych) i mocy 210 KM (brutto)[a], z czterogardzielowym gaźnikiem i stopniem sprężania 8,25:1, sprzężony standardowo w tym modelu z automatyczną skrzynią biegów Hydra-Matic[3]. Samochód był sześciomiejscowy, mogąc pomieścić z przodu trzy osoby[1]. Rozstaw osi wynosił 3,2 m (126 cali), jak w pozostałych modelach Serii 62[1].

Eldorado kosztował 7750 dolarów, będąc w tym roku najdroższym samochodem amerykańskim na rynku[4]. Powstały ich tylko 532 sztuki[1]. Głównym konkurentem spoza koncernu General Motors był również nowy luksusowy kabriolet Packard Caribbean (5210$), natomiast w tym roku także inne marki koncernu wypuściły luksusowe limitowane kabriolety: Buick Roadmaster Skylark (5000$) i Oldsmobile 98 Fiesta (5715$)[5].


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado (II)
Ilustracja
1954 Cadillac Eldorado
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

styczeń 1954

Okres produkcji

1954–1956

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado (I)

Następca

Cadillac Eldorado (III)

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet
2-drzwiowe hardtop coupé

Silniki

V8: 5,4 l, 230 KM
V8: 5,4 l, 270 KM
V8: 6 l, 305 KM

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny, silnik z przodu

Długość

5644–5677 mm[6]

Szerokość

2022–2027 mm[6]

Wysokość

1519 mm[6]

Rozstaw osi

3277 mm[6]

Masa własna

2181–2214 kg[6]

Zbiornik paliwa

76 l[6]

Liczba miejsc

6[6]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Roadmaster
Cadillac Series 62
Oldsmobile 98

Konkurencja

Packard Caribbean
Continental Mark II

1954 Cadillac Eldorado
1955 Cadillac Eldorado
1955 Cadillac Eldorado - tył

Model 1954[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1954 roku zaprezentowano drugą generację Eldorado[7], opartą o nową platformę C-body. Rozstaw osi serii 62, w tym Eldorado, zwiększył się do 3,28 m (129 cali)[7]. Stylistyka została nieco unowocześniona, zachowując elementy poprzedniej, jak wyraźnie wystającą maskę silnika, chromowaną atrapę chłodnicy z masywnym zderzakiem z kłami w formie pocisków (tzw. Dagmar), oraz chromowane pionowe listwy przed wyobleniami błotników tylnych[7]. Nad wystającymi reflektorami na przedłużeniu błotników wprowadzono kaptury integralne z nadwoziem. Charakterystyczne dla modelu 1954 roku były okrągłe światła postojowe umieszczone w rogach atrapy chłodnicy[7]. Eldorado miał takie same krótkie tępo zakończone płetwy z lampami tylnymi jak pozostałe modele Cadillaca z tego roku, a odróżniały go z zewnątrz ozdobne szerokie panele z wytłaczanego aluminium w dolnej części tylnych błotników[7].

Silnik pozostał taki sam 5,4 l (331 in³), lecz jego moc wzrosła do 230 KM przy 4400 obr/min, natomiast ulepszono skrzynię biegów Hydra-Matic, która miała teraz dwa zakresy, zapewniając lepsze przyspieszenie[7]. W wyposażeniu pojawiło się wspomaganie hamulców[7]. Cena nowego modelu zmalała aż o 1/4, do 5738 dolarów, chociaż nadal pozostawał jednym z droższych samochodów na rynku[7]. Pozwoliło to sprzedać znacznie więcej, bo 2150 samochodów 1954 roku modelowego (2,27% sprzedaży marki)[7].

Model 1955[edytuj | edytuj kod]

Samochody 1955 roku modelowego zadebiutowały już w listopadzie 1954 roku[8]. Wprowadziły one niewielkie zmiany stylistyczne, widoczne głównie w przeniesieniu prostokątnych lamp parkingowych pod reflektory przednie[8]. Jako jedyny z gamy Cadillaca, Eldorado dodatkowo otrzymał od tego roku bardziej wydłużone i spiczasto zakończone płetwy na tylnych błotnikach, a światła tylne umieszczono na końcu wydłużonych „rakiet” u podstawy płetw, co w połączeniu z rezygnacją z częściowych pokryw tylnych kół dało mu bardziej sportowy wygląd[8]. Moc silnika podniesiono do 270 KM, dzięki zastosowaniu dwóch 4-gardzielowych gaźników[8]. Po raz pierwszy za dopłatą dostępna była klimatyzacja, wcześniej nie stosowana w kabrioletach tej marki, oprócz tego pozostałe wyposażenie było w standardzie[8]. Cena wzrosła do 6286 dolarów, a wyprodukowano ich 3950[8]. Głównym konkurentem na rynku amerykańskim była nowa generacja Packarda Caribbean (5932$)[9].

Model 1956[edytuj | edytuj kod]

1956 Cadillac Eldorado Biarritz

Model 1956 roku zadebiutował jeszcze wcześniej, bo w październiku 1955 roku[10]. Oprócz kabrioletu, nazwanego Eldorado Biarritz, po raz pierwszy pojawił się w ofercie dwudrzwiowy hardtop Eldorado Seville[10]. Z przodu główną różnicą nowych Cadillaków był drobny wzór kraty atrapy chłodnicy, z jedną poziomą chromowaną poprzeczką[10]. Model Eldorado zachował wyróżniające go płetwy tylne i otrzymał chromowaną ozdobę w postaci dwóch małych płetw na masce[10]. Wprowadzono nowy silnik V8 o pojemności 6 l (365 in³) i mocy 305 KM, z podwójnym 4-gardzielowym gaźnikiem[10].

Ceny obu wersji wynosiły 6556 dolarów, a wyprodukowano ich 6050 (2150 kabrioletów i 3900 nowych hardtopów)[10]. Na rynku amerykańskim, oprócz produkowanego ostatni rok Packarda Caribbean i sportowych samochodów importowanych, konkurował z nim nowy superluksusowy hardtop Continental Mark II (9695 dolarów)[11].


Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado (III)
Ilustracja
1957 Cadillac Eldorado Biarritz
Producent

Cadillac

Okres produkcji

1956–1958
(modele 1957–1958)

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado (II)

Następca

Cadillac Eldorado (IV)

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet
2-drzwiowy hardtop
4-drzwiowy hardtop

Silniki

V8: 6 l, 305 KM
V8: 6 l, 325 KM
V8: 6 l, 335 KM

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny, silnik z przodu

Długość

5641–5674 mm[12]
(5494 mm Brougham)

Szerokość

2027–2032 mm[12]
(2009 mm Brougham)

Wysokość

1473 mm[12]

Rozstaw osi

3289 mm[12]
(3200 mm Brougham)

Masa własna

2182–2300 kg[12]
(2411 kg Brougham)

Zbiornik paliwa

76 l[12]

Liczba miejsc

5[12]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Roadmaster
Buick Super
Cadillac Series 62
Oldsmobile 98

Konkurencja

Chrysler 300C/D

1957 Cadillac Eldorado Seville
1957 Cadillac Eldorado Biarritz
1958 Cadillac Eldorado Seville
Cadillac Eldorado z 1958 (po lewej) i 1957 (po prawej) od tyłu

Model 1957[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1956 roku Cadillac zaprezentował kolejną, trzecią generację Eldorado, na 1957 rok modelowy[13]. Stylistyka zachowała elementy nawiązujące do poprzedniej generacji, ale nadwozia wszystkich samochodów tej marki zostały obniżone dzięki zastosowaniu nowej ramy w formie X[13]. Nadal pojedyncze reflektory na przedłużeniu błotników nakryte były masywnymi kapturami, lecz maska pomiędzy nimi była bardziej spłaszczona. Kły na zderzaku otrzymały gumowe czubki, a podwójne światła parkingowe i kierunkowskazy zostały umieszczone w dolnej części zderzaka[13]. Eldorado odróżniał się od innych modeli charakterystycznym ukształtowaniem tylnej części, w której górna krawędź błotników i pokrywa bagażnika łagodnie schodziły w dół, a ostre płetwy wyrastały z opadających błotników, wyraźnie odcinając się od linii bocznej[13]. Rozstaw osi dwudrzwiowych modeli Eldorado serii 62: kabrioletu Biarritz i hardtopu Seville, minimalnie zwiększono o pół cala, do 329 cm, natomiast długość całkowita nie wzrosła[13].

Napęd stanowił wspólny dla wszystkich modeli Cadillaca zeszłoroczny silnik V8 o pojemności 6 l (365 in³), który w podstawowej wersji miał gaźnik 4-gardzielowy, stopień sprężania podniesiony do 10:1, a moc do 305 KM, natomiast opcjonalnie tylko w Eldorado miał podwójny 4-gardzielowy gaźnik i moc 325 KM[13]. Cena samochodów wzrosła do 7286 dolarów, przy czym jedynymi dodatkowo płatnymi opcjami była klimatyzacja (474$) i automatyczny ściemniacz świateł drogowych[13]. Wyprodukowano 2100 hardtopów Seville i 1800 kabrioletów Biarritz[13]. Droższym konkurentem na rynku pozostał Continental Mark II[13][b].

Model 1958[edytuj | edytuj kod]

Modele Cadillaca na 1958 rok, zaprezentowane w listopadzie 1957 roku, zostały znacząco przestylizowane w przedniej części, uzyskując bardziej masywny wygląd[14]. Otrzymały podwójne reflektory i atrapę chłodnicy na całą szerokość, w formie drobnej kraty z wystającymi bolcami w miejscach połączeń[14]. Z tyłu zmieniła się forma dzielonego zderzaka ze światłami. Wszystkie modele Eldorado otrzymały silnik 6-litrowy z trzema 2-gardzielowymi gaźnikami, o mocy podwyższonej do 335 KM[14].

Modele Eldorado serii 62 kosztowały 7500 dolarów i wyprodukowano ich 1670[14]. Konkurencją spośród samochodów o sportowym charakterze mógł być mocniejszy Chrysler 300D (5603 dolary bez wyposażenia dodatkowego)[15].

Eldorado Brougham[edytuj | edytuj kod]

1957 Cadillac Eldorado Brougham
1957 Cadillac Eldorado Brougham od przodu
1957 Cadillac Eldorado Brougham od tyłu
Drzwi 1957 Cadillac Eldorado Brougham
Wnętrze

Producent poszerzył w 1957 roku ofertę nadwoziową, w której pojawiła się po raz pierwszy wersja 4-drzwiowa – superluksusowy hardtop Eldorado Brougham serii 70[13]. Charakteryzował się mniejszym rozstawem osi 3,2 m (126") i minimalnie mniejszymi wymiarami zewnętrznymi[12]. Był również odmiennie stylizowany, posiadając od początku podwójne reflektory i ostre płetwy integralne z bokami nadwozia[13]. Tylna para drzwi otwierała się w nim w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy, a pomiędzy otwartymi drzwiami nie było żadnych słupków[13]. Zyskał on szczególnie bogate wykończenie i wyposażenie, w tym dwustrefowe ogrzewanie, standardową klimatyzację, radio wyszukujące stacje i zawieszenie pneumatyczne[13]. Poza tym dostępne były: elektrycznie regulowane siedzenia, okna, antena, automatyczne otwieranie pokrywy bagażnika, elektryczne zamki w drzwiach, skórzany notes, elektryczny zegarek, itp[16]. Napęd stanowił 6-litrowy silnik V8 o mocy 325 KM[13]. Z ceną 13 074 dolarów był najdroższym modelem marki oraz drugim najdroższym samochodem amerykańskim w tym roku[13][c]. Z uwagi na szczególną ekskluzywność, model ten reklamowany był pod hasłem „Cadillac Cadillaców” (Cadillac of Cadillacs)[14]. Wyprodukowano tylko 400 Eldorado Brougham modelu 1957[13]. W 1958 roku model ten nie uległ zmianom, również cena nie zmieniła się, a powstało ich 304[14].

Czwarta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado (IV)
Ilustracja
1959 Cadillac Eldorado Biarritz
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

wrzesień 1958

Okres produkcji

1958–1960
(modele 1959–1960)

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado (III)

Następca

Cadillac Eldorado (V)

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet
2-drzwiowy hardtop
4-drzwiowy hardtop

Silniki

V8: 6,4 l, 345 KM

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny, silnik z przodu

Długość

5715 mm[17]

Szerokość

2029[17]

Wysokość

1379 mm[17]

Rozstaw osi

3302 mm[17]

Masa własna

2202-2295 kg[17]

Zbiornik paliwa

79 l[17]

Liczba miejsc

6[17]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Electra
Cadillac DeVille
Cadillac Series 62
Cadillac Sixty Special
Oldsmobile 98

Konkurencja

Continental Mark IV/V

1959 Cadillac Eldorado Biarritz - tył
1959 Cadillac Eldorado Seville
1959 Cadillac Eldorado Brougham
1960 Cadillac Eldorado Biarritz
1960 Cadillac Eldorado - tył

Model 1959[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1958 roku Cadillac zaprezentował kolejną, czwartą generację Eldorado[18]. Samochód zyskał jednak tym razem zupełnie nowy wygląd, otrzymując bardzo charakterystyczne proporcje wydłużonego nadwozia, z gładką opływową linią boczną. Z przodu samochód wyróżniała szeroka atrapa chłodnicy, która w dolnej części zachodziła na błotniki, z chromowaną poprzeczką biegnąca przez całą szerokość nadwozia[18]. Reflektory nadal był podwójne, z chromowanymi oprawkami, nakryte od góry grubymi „kapturami”, pomiędzy którymi była spłaszczona szeroka maska[18]. Podwójne światła postojowe/kierunkowskazy w masywnym zderzaku odpowiadały stylistycznie znajdującym się ponad nimi reflektorom[18]. Z tyłu samochód wyróżniały duże strzeliste płetwy z zamocowanymi po bokach podwójnymi lampami w formie rakietek[19]. Linia nadwozia z tyłu opadała łagodnie, kończąc się zderzakiem imitującym formę dysz silnika odrzutowego, jako kolejnym elementem stylistyki aerokosmicznej[18]. Stylistyka Eldorado była w tym roku wspólna z innymi modelami Cadillaca, wśród których były podobne: kabriolet i hardtop serii 62[18]. Eldorado odróżniał się ozdobami, nie posiadając listwy bocznej, a za to posiadając szeroki chromowany pas podkreślający próg, oraz napis „ELDORADO” za przednimi kołami[18].

Projekt wyglądu Eldorado czwartej generacji autorstwa Chucka Jordana rozsławił ją na kolejne lata i przełożył się na jej dużą popularność zarówno pod kątem sprzedaży, jak i rozpoznawalności linii modelowej i samej marki Cadillac[20]. Dziś to najczęściej wyszukiwane w internecie wcielenie modelu, mające status jednej z ikon amerykańskiej popkultury lat 50[21].

Zmianie uległ również silnik V8, który miał pojemność 6,4 l (390 in³) i osiągał moc brutto 345 KM z trzema podwójnymi gaźnikami (większą o 20 KM od pozostałych modeli Cadillaca)[18]. Napęd przenoszony był nadal przez automatyczną skrzynię Hydra-Matic[18].

Eldorado nadal był produkowany jako dwudrzwiowy kabriolet Biarritz i hardtop Seville; powstało ich odpowiednio 1320 i 975 z rocznika 1959, a cena wynosiła 7401 dolarów[22]. Osobno produkowano nadal superluksusowy czterodrzwiowy hardtop Eldorado Brougham (99 sztuk, 13 075 dolarów), który również został zastąpiony nowym modelem, na podwoziu o tym samym rozstawie osi 3,3 m, co zwykły Eldorado, lecz nadal był całkowicie odmiennie stylizowany[22].

Model 1960[edytuj | edytuj kod]

Model na 1960 rok, zaprezentowany w październiku 1959 roku, powtarzał udaną stylistykę z poprzedniego roku, lecz płetwy tylne stały się niższe i bardziej harmonijne, a w ich tylną krawędź wkomponowano pionowe klosze lamp[23]. Nieco zmieniono pas przedni i tylny. Zgodnie z nowym trendem, zmniejszono też powierzchnię chromowanych części[23]. Napęd pozostał taki sam, jak w poprzednim roku[23]. Powstało 1075 hardtopów Seville i 1285 kabrioletów Biarritz, a ich ceny nie zmieniły się[23]. Wyprodukowano też 101 sztuk odmiennie stylizowanego modelu Eldorado Brougham[23]. Amerykańską konkurencją dla Eldorado z lat 1959–60 były nieco tańsze Continental Mark IV i V[23].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 6.4l OHV


Piąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado (V)
Ilustracja
Cadillac Eldorado V
Producent

Cadillac

Okres produkcji

1960–1963
(modele 1961–1963)

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado (IV)

Następca

Cadillac Eldorado (VI)

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny, silnik z przodu

Długość

5639–5664 mm[24]

Szerokość

2024-2029 mm[24]

Wysokość

1430–1433 mm[24]

Rozstaw osi

3289 mm[24]

Masa własna

2096-2105 kg[24]

Zbiornik paliwa

79–98 l[24]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Electra
Cadillac DeVille
Cadillac Series 62
Cadillac Sixty Special
Oldsmobile 98

Cadillac Eldorado V - tył

Cadillac Eldorado piątej generacji został zaprezentowany na 1961 rok modelowy.

W październiku 1960 roku Cadillac zaprezentował gruntownie zmodernizowane Eldorado 1961 roku modelowego[25]. Samochód został minimalnie pomniejszony, a nadwozie stało się wizualnie lżejsze[25]. Oferowany był już tylko kabriolet Biarritz, bez hardtopu i modelu Brougham[25]. Ponownie oparty o platformę C-body samochód przeszedł zmiany głównie pod kątem stylistycznym, zyskując przestylizowany pas przedni. Zmieniono całkiem styl atrapy chłodnicy, która tworzyła wygięta krata, z podwójnymi reflektorami umieszczonymi niżej, po jej bokach. Boki nadwozia zyskały wzdłużne przetłoczenia[25]. Z tyłu pozostały ostre płetwy jak w poprzednim roku, na których tylnej krawędzi umieszczono wąskie lampy, a nadto dodano mniejsze dolne płetwy[25]. Zmianie uległ również pas tylny. Producent opracował wiele limitowanych serii tego modelu[26].

Silnik V8 pozostał taki sam, o pojemności 6,4 l (390 in³), lecz tym razem Eldorado miał dwa gaźniki czterogardzielowe i rozwijał osiągał moc 325 KM, tak jak wszystkie samochody Cadillaca w 1961 roku[25]. Koła miały rozmiar 8.20×15[25]. Ulepszenia zawieszenia i mniejsza masa spowodowały jednak, że samochód lepiej się prowadził[25]. Wyprodukowano 1450 Eldorado z 1961 roku, a cena spadła o 12%, do 6477 dolarów[25].

W 1962 roku przestylizowano pas przedni, który pozostał w podobnym stylu, z podwójnymi reflektorami po bokach zmienionej kraty atrapy[27]. Wyprodukowano również 1450 samochodów[27].


[25]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 6.4l OHV


Szósta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado VI
Ilustracja
Cadillac Eldorado VI
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

styczeń 1963

Okres produkcji

1963–1965

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado V

Następca

Cadillac Eldorado VII

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

3 i 4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

5664-5677 mm

Szerokość

2019-2024 mm

Rozstaw osi

3289 mm

Masa własna

2200-2300 kg

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Electra
Cadillac DeVille
Cadillac Series 62
Cadillac Sixty Special
Oldsmobile 98

Cadillac Eldorado VI - tył

Cadillac Eldorado VI został zaprezentowany po raz pierwszy w 1963 roku.

Szósta generacja Eldorado była kolejną drobną restylizacją modelu piątej generacji, ponownie powstając na platformie C-body. Zmienił się wygląd przedniej części nadwozia i kształt przetłoczeń. Reflektory zostały umocowane wyżej, a także zmieniono kształt zderzaków i wprowadzono drobne zmiany w wystroju kabiny pasażerskiej[28].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • V8 6.4l OHV
  • V8 7.0l OHV


Siódma generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado VII
Ilustracja
Cadillac Eldorado VII
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

lipiec 1965

Okres produkcji

1965–1967

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado VI

Następca

Cadillac Eldorado VII

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna

Napęd

tylny

Długość

5690 mm

Szerokość

2029 mm

Rozstaw osi

3289 mm

Masa własna

2132-2223 kg

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Electra
Cadillac Calais
Cadillac DeVille
Oldsmobile 98

Cadillac Eldorado VII - tył

Cadillac Eldorado VII został zaprezentowany po raz pierwszy w 1965 roku.

Siódma generacja Eldorado została oparta na technice innych, pokrewnych modeli Cadillaka opracowanych wówczas przez markę jako pełnowymiarowe, luksusowe pojazdy typu personal luxury. Samochód zyskał identyczny wygląd przedniej części nadwozia, co Calais i DeVille, zyskując okrągłe, podwójne reflektory umieszczone pionowo na krawędziach błotników. W podobnym układzie zbudowano tylne lampy. Był to ostatni Cadillac Eldorado oparty o platformę C-body[29].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 7.0l OHV


Ósma generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado VIII
Ilustracja
Cadillac Eldorado VIII
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

wrzesień 1967

Okres produkcji

1967–1971

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Poprzednik

Cadillac Eldorado VII

Następca

Cadillac Eldorado IX

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy coupé

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

5613 mm

Szerokość

2029 mm

Rozstaw osi

3048 mm

Masa własna

2130 kg

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Buick Riviera
Oldsmobile Toronado

Konkurencja

Ford Thunderbird

Cadillac Eldorado VIII - tył

Cadillac Eldorado VIII został zaprezentowany po raz pierwszy w 1967 roku.

W 1967 roku Cadillac zdecydował się opracować Eldorado od nowa, opierając go po raz pierwszy we wówczas 14-letniej historii modelu na zupełnie nowej technice i platformie E-body. Bliźniaczymi konstrukcjami zbudowanymi w ramach koncernu General Motors były modele Buick Riviera i Oldsmobile Toronado. Samochód zyskał masywną sylwetkę z wyraźnie zaznaczonymi nadkolami, a charakterystycznym rozwiązaniem stały się chowane przednie reflektory, które składały się z podwójnych kloszy[30].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 7.0l OHV
  • V8 7.7l OHV
  • V8 8.2l OHV


Dziewiąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado IX
Ilustracja
Cadillac Eldorado IX
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

styczeń 1971

Okres produkcji

1971–1979

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit
Stany Zjednoczone Linden

Poprzednik

Cadillac Eldorado VIII

Następca

Cadillac Eldorado X

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet
2-drzwiowe coupé

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

5664-5690 mm

Szerokość

2027 mm

Wysokość

1377 mm

Rozstaw osi

3208 mm

Masa własna

2190 kg

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Buick Riviera
Oldsmobile Toronado

Cadillac Eldorado IX - tył
Cadillac Eldorado IX Cabriolet

Cadillac Eldorado IX został zaprezentowany po raz pierwszy w 1971 roku.

Dziewiąta generacja Cadillaka Eldorado, podobnie jak poprzednik, została zbudowana na bazie platformy E-body wraz z nowymi wcieleniami bliźniaczych modeli Buick Riviera i Oldsmobile Toronado zbudowanych w ramach koncernu General Motors. Samochód zyskał ewolucyjne zmiany w stylistyce, z masywniejszym nadwoziem i charakterystycznie zabudowanym do połowy tylnym nadkolem. Oferta nadwoziowa składała się z dwóch wariantów - kabrioleta i coupé[31]. Był to ostatni model z linii Eldorado, który cechował się tak masywnymi wymiarami zewnętrznymi[32].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 7.0l OHV
  • V8 8.2l OHV


Dziesiąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado X
Ilustracja
Cadillac Eldorado X
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

kwiecień 1979

Okres produkcji

1979–1986

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit
Stany Zjednoczone Linden

Poprzednik

Cadillac Eldorado IX

Następca

Cadillac Eldorado XI

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

3 i 4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

5184-5192 mm

Szerokość

1793-1814 mm

Wysokość

1377-1379 mm

Rozstaw osi

2896 mm

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Buick Riviera
Oldsmobile Toronado

Konkurencja

Mercury Capri

Cadillac Eldorado X - tył

Cadillac Eldorado X został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku.

W 1979 roku Cadillac przedstawił zupełnie nowe Eldorado dziesiątej generacji, oparty na nowej, skróconej wersji platformy koncernu General Motors o nazwie E-body. Samochód cechował się równie kanciastą i masywną sylwetką, jednak wyraźnie krótszym i mniej masywnym nadwoziem. Samochód początkowo oferowany był wyłącznie jako 2-drzwiowe coupé, a w ostatnim roku produkcji, 1984, gama została poszerzona także o 2-drzwiowego kabrioleta[33].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V6 4.1l LC4
  • V8 4.1l HT-1400
  • V8 5.7l Rocket 350
  • V8 5.7l LF9
  • V8 6.0l L62


Jedenasta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado XI
Ilustracja
Cadillac Eldorado XI
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

styczeń 1986

Okres produkcji

1986–1992

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Hamtramck

Poprzednik

Cadillac Eldorado X

Następca

Cadillac Eldorado XII

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

2-drzwiowe coupé

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

4856-4862 mm

Szerokość

1821-1839 mm

Wysokość

1351-1364 mm

Rozstaw osi

2743 mm

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Buick Riviera
Oldsmobile Toronado

Konkurencja

Mercury Capri

Cadillac Eldorado XI - tył

Cadillac Eldorado XI został zaprezentowany po raz pierwszy w 1986 roku.

Po trwającej 8 lat produkcji dotychczasowego wcielenia, w 1986 roku Cadillac zaprezentował zupełnie nową, jedenastą generację modelu Eldorado. Samochód został oparty na zmodernizowanej technice poprzednika, która ponownie wiązała się ze skróceniem nadwozia, które po raz pierwszy nie było długie na co najmniej 5 metrów[34]. Wiązało się to z chęcią zmniejszenia zużycia paliwa i trendami panującymi w amerykańskiej motoryzacji w drugiej połowie lat 80. XX wieku. Po raz pierwszy w historii Eldorado nie było też oferowane jako kabriolet - gama składała się tylko z 2-drzwiowego coupé[30].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 4.1l HT-1400
  • V8 4.5l 45
  • V8 4.9l L26


Dwunasta generacja[edytuj | edytuj kod]

Cadillac Eldorado XII
Ilustracja
Cadillac Eldorado XII
Producent

Cadillac

Zaprezentowany

styczeń 1992

Okres produkcji

1992–2002

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Hamtramck
Stany Zjednoczone Lansing

Poprzednik

Cadillac Eldorado XI

Następca

Cadillac XLR

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

4-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

5095-5136 mm

Szerokość

1918 mm

Wysokość

1372 mm

Rozstaw osi

2743 mm

Liczba miejsc

4

Dane dodatkowe
Pokrewne

Buick Riviera

Cadillac Eldorado XII - tył

Cadillac Eldorado XII został zaprezentowany po raz pierwszy w 1992 roku.

W 1992 roku Cadillac zaprezentował dwunastą i zarazem ostatnią odsłonę linii modelowej Eldorado. Samochód został zbudowany o zupełnie nową wersję platformy E-body, powstając w zupełnie nowym kierunku stylistycznym marki nawiązującym do modeli Seville oraz DeVille[35]. Wiązało się to z połączeniem kanciastych proporcji z zaokrągleń, podłużną przednią maską i podłużnymi tylnymi lampami umieszczonymi pionowo, co nawiązywało do klasycznych modeli Eldorado[36].

Koniec produkcji i następca[edytuj | edytuj kod]

Trwająca 10 lat produkcja Eldorado XII zakończyła się w kwietniu 2002 roku. Po raz pierwszy w 49-letniej historii tej linii modelowej, Cadillac podjął decyzję o niekonstruowaniu następcy[37]. Miejsce w ofercie przejął coupé-kabriolet XLR.

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V8 4.6l L37
  • V8 4.6l LD8
  • V8 4.9l L26


Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Moc silników samochodów amerykańskich podawana była przed 1972 rokiem jako moc „brutto” w koniach parowych (gross BHP), mierzona w optymalnych warunkach na samym silniku – moc „netto” mierzona w późniejszych bardziej rzeczywistych warunkach była niższa (Flory 2004 ↓, s. 864).
  2. Z modelami Eldorado 1957 roku konkurować też mogły tańsze od niego, dwudrzwiowe modele hardtop i kabriolet Lincoln Premiere (5149/5381$) i Imperial Crown (5269/5598$), które były bezpośrednią, nieco tylko droższą konkurencją bazowych modeli Cadillaca serii 62 (Flory 2008 ↓, s. 820-824)
  3. Droższa była tylko większa limuzyna Crown Imperial, należąca jednak do innej klasy. (Flory 2008 ↓, s. 821)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n Flory 2008 ↓, s. 478-480.
  2. Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 339. ISBN 978-83-7705-129-0.
  3. Flory 2008 ↓, s. 180, 479.
  4. Flory 2008 ↓, s. 470, 480.
  5. Flory 2008 ↓, s. 477-480, 527-531.
  6. a b c d e f g Flory 2008 ↓, s. 554-708.
  7. a b c d e f g h i Flory 2008 ↓, s. 552-554.
  8. a b c d e f Flory 2008 ↓, s. 627-630.
  9. Flory 2008 ↓, s. 682-683.
  10. a b c d e f Flory 2008 ↓, s. 705-708.
  11. Flory 2008 ↓, s. 720, 762.
  12. a b c d e f g h Flory 2008 ↓, s. 787-865.
  13. a b c d e f g h i j k l m n o p Flory 2008 ↓, s. 784-788.
  14. a b c d e f Flory 2008 ↓, s. 861-865.
  15. Flory 2008 ↓, s. 864, 876.
  16. 1957 Cadillac Eldorado Biarritz Convertible. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  17. a b c d e f g Flory 2004 ↓, s. 22, Flory 2008 ↓, s. 947
  18. a b c d e f g h i Flory 2008 ↓, s. 944-945.
  19. CADILLAC ELDORADO BIARRITZ 1959 – SPRZEDANY. [dostęp 2020-03-22]. (pol.).
  20. Eldorado lat pięćdziesiątych, czyli historii Cadillaca część 2 [geneza motoryzacji]. [dostęp 2020-03-22]. (pol.).
  21. 1959 ELDORADO. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  22. a b Flory 2008 ↓, s. 947-948.
  23. a b c d e f Flory 2004 ↓, s. 19-22.
  24. a b c d e f Flory 2004 ↓, s. 85-213.
  25. a b c d e f g h i j Flory 2004 ↓, s. 83-86.
  26. Eldorado Biarritz Convertible. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  27. a b Flory 2004 ↓, s. 147-149.
  28. 1963 Cadillac Eldorado Biarritz Values. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  29. 1960-1969 Cadillac. [dostęp 2020-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-03)]. (ang.).
  30. a b The History and Evolution of the Cadillac Eldorado. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  31. Last Time Around: The 1971–1976 Cadillac Eldorado Convertible. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  32. 1971–78 Eldorado: The end of the big-block Cadillac convertible. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  33. 1979 Cadillac Eldorado. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  34. 1986 Cadillac Eldorado Biarritz (. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  35. 2000 Cadillac Eldorado. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  36. 2000 Cadillac Eldorado. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).
  37. Cadillac Eldorado: The Golden Car. [dostęp 2020-03-22]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. "Kelly" Flory: American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year. Jefferson: McFarland & Company, 2008. ISBN 978-0-7864-3229-5. (ang.).
  • J. „Kelly” Flory: American Cars, 1960–1972: Every Model, Year by Year. Jefferson: McFarland & Company, 2004. ISBN 978-0-7864-1273-0. (ang.).