Café de Flore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Café de Flore
Café de Flore
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Typ budynku kawiarnia
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Café de Flore
Café de Flore
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Café de Flore
Café de Flore
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Café de Flore
Café de Flore
Ziemia48°51′14″N 2°19′57″E/48,853889 2,332500
Strona internetowa

Café de Florekawiarnia oraz restauracja położona na rogu ulicy Rue Saint-Benoît znajdującym się na bulwarze Saint-Germain, w dzielnicy Saint-Germain-des-Prés, w 6. okręgu Paryża.

Historia[edytuj]

Kawiarnia została otworzona w okresie trwania III Republiki Francuskiej, w drugiej połowie lat 80. XIX wieku. Jej nazwa wzięła się od imienia Flory, rzymskiej bogini, której posąg znajduje się nieopodal. Pisarze Joris-Karl Huysmans i Remy de Gourmont byli jednymi z pierwszych stałych bywalców kawiarni. Charles Maurras napisał tu swą książkę Au signe de Flore.

Café de Flore stało się popularnym miejscem spotkań paryskiej inteligencji[1]. Częstymi gośćmi byli Georges Bataille, Robert Desnos, Léon-Paul Fargue, Raymond Queneau, a także Pablo Picasso. Podobnie jak główny konkurent, Les Deux Magots, tak i Café de Flore skupiała w sobie powojenną elitę intelektualną Paryża. Częstymi gośćmi kawiarni byli filozofowie nurtu egzystencjalistycznego Jean-Paul Sartre oraz Simone de Beauvoir[2].

Klasyczny wystrój w stylu art déco, z czerwonymi, mahoniowymi krzesłami oraz licznymi lustrami, nie zmienił się znacząco od czasów II wojny światowej[3]. Od 1994 roku, w Café de Flore wręczana jest nagroda literacka Prix de Flore, ufundowana przez Frédérica Beigbedera.

Najbliżej położona stacja metra to Saint-Germain-des-Prés, obsługiwana przez linię nr 4.

W kulturze popularnej[edytuj]

  • Café de Flore pojawiła się w filmie Le Feu follet z 1963 roku.
  • Wzmianka o Café de Flore pojawiła się w piosence „Et mon père” Nicolasa Peyrac z 1975 roku.
  • Piosenkarka Amanda Lear nagrała tam swój teledysk „Egal” w 1981 roku[4].
  • Kawiarnia pojawiła się w tekście utworu „L’Entarté” Renaud Séchana z 2002 roku.
  • Część scen filmu L'amour dure trois ans (2011) została sfilmowana w Café de Flore.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Kudłacze w podróży: Paryż. Café de Flore czy Les Deux Magots. www.youtube.com. [dostęp 2015-06-15].
  2. Paryż od ogródka - Podróże. onet.pl. [dostęp 2015-06-15].
  3. Paryż dla dwojga. Café de Flore. gazeta.pl. [dostęp 2015-06-15].
  4. Amanda Lear - Égal. www.youtube.com. [dostęp 2015-06-14].