Calgacus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Calgacus

Calgacus był pierwszym Brytem wspomnianym w literaturze rzymskiej.

Tacyt opisuje go jako przywódcę Kaledonów, człowieka pełnego poczucia własnej godności i znakomitego mówcę. W roku 84 n.e. Calgacus, w odpowiedzi na nasilającą się ofensywę Juliusza Agrykoli, zebrał ponad trzydziestotysięczną armię i pod Grampianami stawił czoła wojskom cesarza dowodzonym przez Agrykolę. Pomimo odwagi i znakomitej - jak na pospolite ruszenie - organizacji, wojska Kaledonów poniosły sromotną klęskę. Uciekających wojów wyrżnięto niemal do nogi. Zginął też sam Calgacus.

Wojna skończyła się, niedobitki Kaledonów skryły się w górach. Trzydziestoletni pokój świadczy o respekcie, jaki dla Kaledonów odczuli zwycięzcy. Po tej przerwie Kaledonowie przypomnieli Rzymianom o tym, jak niepokornych mają sąsiadów, rugując ich z przygranicznych fortów. Rzym odpowiedział wysłaniem IX Legionu. Był to krok nierozważny - po całym legionie słuch zaginął. W 122 roku cesarz Hadrian podjął jeszcze jedną próbę podbicia Kaledonii, kiedy jednak i ona się nie powiodła, podjął decyzję, że na Brytanii Imperium rzymskie nie będzie się już bardziej rozszerzać na północ. Wydał rozkaz wybudowania Muru Hadriana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]