Cameron Norrie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cameron Norrie
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1995
Johannesburg
Wzrost 188 cm
Masa ciała 82 kg
Gra leworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2017
Zakończenie kariery aktywny
Trener Facundo Lugones
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 41 (20 maja 2019)
Australian Open 2Q (2018)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 1R (2017, 2018)
US Open 2R (2017, 2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 156 (1 kwietnia 2019)
Wimbledon 1R (2018)
US Open 1R (2018)

Cameron Norrie (ur. 23 sierpnia 1995 w Johannesburgu) – brytyjski tenisista pochodzenia nowozelandzkiego, reprezentant Wielkiej Brytanii w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodowym tenisistą został w 2017 i w tym samym roku wygrał trzy turnieje o randze ATP Challenger Tour, a także debiutował w drabince głównej Wielkiego Szlema, otrzymując od organizatorów dziką kartę do Wimbledonu. W pierwszym meczu przegrał z Jo-Wilfriedem Tsongą. W sierpniu zagrał w eliminacjach do US Open, które przeszedł bez straty seta, a w pierwszej rundzie turnieju głównego pokonał Dmitrija Tursunowa. W drugiej rundzie poniósł porażkę z Pablem Carreño-Bustą.

W lutym 2018 po raz pierwszy zagrał w reprezentacji Wielkiej Brytanii w Pucharze Davisa, w pierwszej rundzie grupy światowej przeciwko Hiszpanii. Hiszpanie awansowali do ćwierćfinału po zwycięstwie 4:1, a punkt dla Brytyjczyków zdobył Norrie po wygranej z Robertem Bautistą-Agutem. W meczu nr 4 uległ Albertowi Ramosowi-Viñolasowi. W maju Norrie, wspólnie z Kyle’em Edmundem, zwyciężył w zawodach ATP World Tour w Estoril, w finale eliminując parę Wesley KoolhofArtem Sitak[1].

W styczniu 2019 po raz pierwszy w karierze dotarł do finału turnieju rangi ATP World Tour, w Auckland, gdzie w finale przegrał z Tennysem Sandgrenem[2].

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 41. miejscu (20 maja 2019), a w klasyfikacji gry podwójnej na 156. pozycji (1 kwietnia 2019).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 12 stycznia 2019 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Tennys Sandgren 4:6, 2:6

Gra podwójna (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 6 maja 2018 Estoril Ceglana Wielka Brytania Kyle Edmund Holandia Wesley Koolhof
Nowa Zelandia Artem Sitak
6:4, 6:2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Estoril Open: Kyle Edmund & Cameron Norrie win first ATP doubles title, „BBC Sport”, 7 maja 2018 [dostęp 2018-05-23] (ang.).
  2. Marcin Motyka, ATP Auckland: Tennys Sandgren wygrał turniej niespodzianek. Pierwszy tytuł Amerykanina [dostęp 2019-01-12] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]