Camille Saint-Saëns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Camille Saint-Saëns
Ilustracja
Imię i nazwisko Charles Camille Saint-Saëns
Data i miejsce urodzenia 9 października 1835
Paryż
Pochodzenie Francuz
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1921
Algier
Instrumenty fortepian, organy
Gatunki muzyka romantyczna
Zawód organista, kompozytor, dyrygent, poeta

Charles Camille Saint-Saëns (wym. [ʃaʁl kamij sɛ̃sɑ̃s]) (ur. 9 października 1835 w Paryżu, zm. 16 grudnia 1921 w Algierze) – francuski kompozytor, wirtuoz fortepianu i organów, a także dyrygent własnych utworów. Innowacyjnie stosowal złożoną instrumentację. Tworzył w duchu romantyzmu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Paryżu i był uznawany za cudowne dziecko, ponieważ w wieku 2 lat zaczął czytać, pisać i pobierał lekcje muzyki. Pierwszy koncert dał w wieku 5 lat, mając 16 lat napisał pierwszą symfonię. Studiował w Konserwatorium Paryskim.

W latach 1853-1857 piastował stanowisko organisty w kościele św. Mederyka, a w 1858-1877 – w kościele św. Magdaleny w Paryżu. Zrezygnował z pracy kościelnego organisty ze względu na złe traktowanie przez duchowieństwo, niskie wynagrodzenie oraz ograniczenia czasowe, stojące na przeszkodzie rozwijaniu międzynarodowej kariery koncertowej. Po roku 1877 skupił się na koncertowaniu i kompozycji. Był współzałożycielem Société Nationale de Musique (Narodowe Towarzystwo Muzyczne), a także wszechstronnym, utrzymującym intensywne kontakty z wieloma muzykami (Richard Wagner, Ferenc Liszt, Hector Berlioz, Georges Bizet) człowiekiem.

Sam siebie określał mianem eklektyka, jednak eklektyzm ten w jego kompozycjach, korzystających z dorobku innych twórców, zaowocował własnym stylem, brzmiącym szczególnie wyraziście w III Symfonii. Do tradycyjnego instrumentarium orkiestry dodał organy i fortepian, co sprawia, że symfonia ta ma niepowtarzalny charakter.

W uznaniu wpływu twórczości kompozytora na rozwój francuskiej muzyki symfonicznej w roku 1881 został przyznano mu honorowe członkostwo Académie des Beaux Arts.

Oprócz muzyki zajmowały Saint-Saënsa astronomia, archeologia, biologia ale i poezja (2 tomiki lirycznej osobistej poezji Rimes familières). Był także nauczycielem muzyki. Kompozytor wiele podróżował. W 1877 zawitał do Warszawy. W trakcie jednej z podróży zmarł.

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

Koncerty instrumentalne i utwory o charakterze koncertującym[edytuj | edytuj kod]

Koncerty fortepianowe[edytuj | edytuj kod]

  • I Koncert fortepianowy D-dur op. 17 (1858)
  • II Koncert fortepianowy g-moll op. 22 (1868)
  • III Koncert fortepianowy Es-dur op. 29 (1869)
  • IV Koncert fortepianowy c-moll op. 44 (1877)
  • V Koncert fortepianowy F-dur "Egipski" op. 103 (1896)

Koncerty skrzypcowe[edytuj | edytuj kod]

  • I Koncert skrzypcowy A-dur op. 20 (1859) – utwór dedykowany Pablowi Sarasatemu
  • Introdukcja i rondo capriccioso a-moll na skrzypce i orkiestrę op. 28 (1863) – utwór dedykowany Pablowi Sarasatemu
  • III Koncert skrzypcowy h-moll op. 61 (1880) – utwór dedykowany Pablowi Sarasatemu
  • Havanaise na skrzypce i orkiestrę op. 83 (1887)

Koncerty wiolonczelowe[edytuj | edytuj kod]

  • I Koncert wiolonczelowy a-moll op. 33 (1872)
  • II Koncert wiolonczelowy d-moll op. 119 (1902)

Inne koncerty[edytuj | edytuj kod]

  • Morceau de concert op. 154 na harfę i orkiestrę (1918, wyd. 1919)

Poematy symfoniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kołowrotek Omfalii (Le Rouet d'Omphale) op. 31 (1869)
  • Phaéton op. 39 (1873)
  • Taniec szkieletów (Danse macabre) op. 40 (1874, premiera 24 stycznia 1875)

Dzieła sceniczne[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe utwory orkiestrowe[edytuj | edytuj kod]

  • III Symfonia c-moll "Organowa" op. 78 (1886)

Utwory kameralne[edytuj | edytuj kod]

  • Sonata na skrzypce i fortepian op. 75 (1885)
  • Karnawał zwierząt (Le Carnaval des animaux) (1886) – utwór określony przez kompozytora jako fantazja zoologiczna, cykl czternastu miniatur, z których każda wykonywana jest przez inny skład wykonawców
  • Sonata na skrzypce i fortepian op. 102 (1896)
  • Fantaisie op. 124 na skrzypce i harfę (1907)
  • Sonata na obój i fortepian op. 166 (1921)
  • Sonata na klarnet i fortepian op. 167 (1921)
  • Sonata na fagot i fortepian op. 168 (1921)

Inne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]