Camillo di Pietro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Camillo di Pietro
Kardynał biskup
Camillo di Pietro
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1806
Rzym
Data i miejsce śmierci 6 marca 1884
Rzym
Dziekan kolegium kardynalskiego
Okres sprawowania 1878 – 1884
Kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 1878 – 1884
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 2 czerwca 1839
Prezbiterat 16 czerwca 1839
Nominacja biskupia 8 lipca 1839
Sakra biskupia 14 lipca 1839
Kreacja kardynalska 19 grudnia 1853 in pectore
Pius IX
Kościół tytularny biskup Ostia–Velletri
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 lipca 1839
Konsekrator Chiarissimo Falconieri Mellini
Współkonsekratorzy Ignazio Giovanni Cadolini
Fabio Maria Asquini

Camillo di Pietro (ur. 10 stycznia 1806 w Rzymie, zm. 6 marca 1884 w Rzymie) – włoski kardynał.

Studiował w Rzymie na kilku uczelniach, uzyskując w 1829 doktorat z prawa cywilnego i kanonicznego. Od listopada 1830 był protonotariuszem apostolskim. 13 grudnia 1830 wygłosił kazanie dla kardynałów na rozpoczęcie konklawe 1830-1831. Za pontyfikatu Grzegorza XVI był delegatem apostolskim w Orvieto (1832) i Spoleto (1834–1835), a następnie audytorem Roty Rzymskiej (1835–1839). W 1839 został wyświęcony na tytularnego arcybiskupa Bejrutu i mianowany nuncjuszem w Neapolu. W latach 1844–1859 kierował nuncjaturą w Lizbonie (początkowo jako internuncjusz nadzwyczajny, 1847–1856 jako nuncjusz apostolski, 1856–1859 jako pronuncjusz). Papież Pius IX w 1853 kreował go kardynałem in pectore. Nominację tę podano do publicznej wiadomości w 1856, jednak kapelusz kardynalski i tytuł prezbitera San Giovanni a Porta Latina otrzymał dopiero po powrocie z Portugalii w 1859. W latach 1863–1867 był prefektem Sygnatury Apostolskiej. Kardynał-biskup Albano (20 września 1867 – 12 marca 1877), Porto e Santa Rufina (12 marca 1877 – 15 lipca 1878) i Ostia e Velletri (od 15 lipca 1878 do śmierci). Uczestniczył w konklawe 1878 jako subdziekan św. Kolegium, odegrał znaczącą rolę w jego organizacji (m.in. negocjował z rządem włoskim odpowiednie gwarancje). Kamerling św. Kościoła Rzymskiego i dziekan św. Kolegium Kardynałów od marca 1878. Zmarł w Rzymie w wieku 78 lat.

Bibliografia[edytuj]