Camilo Torres Restrepo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Camilo Torres Restrepo
Ilustracja
Kraj działania  Kolumbia
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1929
Bogota
Data i miejsce śmierci 15 lutego 1966
Patio Cement
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat
Utrata stanu duchownego 1965
Strona internetowa

Camilo Torres Restrepo (ur. 3 lutego 1929 w Bogocie, zm. 15 lutego 1966 w Patio Cement, Stantander) – kolumbijski ksiądz i rewolucjonista[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pełnił funkcję kapelana na Narodowym Uniwersytecie Kolumbii. Od 1962 roku zaangażował się w walkę rewolucyjną. Był jednym z prekursorów teologii wyzwolenia, a swoje koncepcje wyłożył w zbiorze prac i artykułów Stuła i karabin[3]. W 1965 roku na własną prośbę został przywrócony do stanu świeckiego[1]. W tym samym roku związał się z ruchem partyzanckim Armia Wyzwolenia Narodowego[1][2]. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach[1]. Do dziś uznawany jest za jedną z ikon latynoamerykańskiej lewicy[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Torres Restrepo Camilo (pol.). encyklopedia.pwn.pl.
  2. a b Torres Restrepo, Camilo (1929–1966) (ang.). encyclopedia.com.
  3. Przypisy, w: Franciszek Pająk, Filozoficzna refleksja o religii, Uniwersytet Wrocławski, Wrocław, 1983, s.253
  4. Norman Tabor: Camilo Torres Restrepo - prekursor teologii wyzwolenia (pol.). racjonalista.pl. [dostęp 2018-22-09].