155 mm armata mle 1917 GPF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Canon de 155 mm Grande Puissance Filloux mle 1917
Canon de 155 mm Grande Puissance Filloux mle 1917
Dane podstawowe
Państwo  III Republika Francuska
Producent Puteaux
Rodzaj Armata polowa
Historia
Produkcja seryjna 1917–?
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 155 mm
Długość lufy 5915 mm (L/38,2)
Donośność 16 300 m
Prędkość pocz. pocisku 735 m/s (pocisk o masie 43,3 kg)
Masa 10 750 kg (bojowa)
11 000 kg (marszowa)
3870 kg (lufy z zamkiem)
Kąt ostrzału od 0° do +35° (w pionie)
60° (w poziomie)
Długość odrzutu 1100÷1800 mm
Szybkostrzelność 4 strz./min
Czas przejścia w położenie bojowe 4 godziny
Szybkość marszowa 7 km/h

Canon de 155 mm Grande Puissance Filloux (GPF) mle 1917 – francuska armata polowa skonstruowana przez Louisa Filloux, używana podczas I wojny światowej przez armię francuską i amerykańską (pod oznaczeniem 155 mm Gun M1917).

Armata miała lufę kalibru 155 milimetrów (po zużyciu przewiercaną do kalibru 164 mm), łoże dwuogonowe, rozstawne, opornik hydrauliczny i powrotnik sprężynowy. Nabój składany, pocisk burzący, ładunek miotający zmienny. W czasie transportu łoże i lufę przewożono osobno.

Podczas II wojny światowej po klęsce Francji w 1940 duża ilość tych armat dostała się w ręce Wehrmachtu. Armata otrzymała niemieckie oznaczenie 15,5 cm K 418(f) i była wykorzystywana między innymi jako uzbrojenie Wału Atlantyckiego.

W czasie lądowania aliantów w Normandii, w dniach 6–7 czerwca 1944 odbyła się amerykańsko-niemiecka bitwa o Pointe du Hoc. Zadaniem amerykańskich Rangersów było unieszkodliwienie 155 milimetrowych armat GPF których zasięg pozwalał ostrzeliwać zaplanowane miejsca lądowań i poważnie zagrażać amerykańskim oddziałom.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]