Caproni-Vizzola F.4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Caproni-Vizzola F.4
Caproni-Vizzola F.4
Caproni-Vizzola F.4
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Caproni
Typ myśliwiec
Konstrukcja całkowicie metalowy dolnopłat
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1939
Dane techniczne
Napęd 1 x Daimler-Benz DB601
Moc 1020 KM
Wymiary
Rozpiętość 11,29 m
Długość 8,9 m
Wysokość 2,9 m
Masa
Własna 2462 kg
Startowa 3000kg
Osiągi
Prędkość maks. 550 km/h
Zasięg 700 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x karabin maszynowy wz. Breda-SAFAT kal. 12,7 mm
Użytkownicy
Włochy

Caproni Vizzola F. – rodzina włoskich myśliwców firmy Caproni z siedzibą w Vizzola.

Caproni-Vizzola F.4[edytuj]

W 1937 roku zespół inżynierów Caproni Vizzola SA pod kierunkiem F. Fabriziego rozpoczął pracę nad szeregiem myśliwców. Dla dwóch prototypów F.4 przeznaczono silniki Isotta Fraschini Asso 121 RC40 o mocy 960 KM a dla F.5 silniki Fiat A.74 RC38.

Od lata 1939 we Włoszech pojawiły się niemieckie silniki Daimler-Benz DB 601 które użyto w F.4 i oblatano w lipcu 1940 roku.

Na uzbrojenie składały się: dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm. Od 1942 roku na stanie dywizjonów.

Caproni-Vizzola F.5[edytuj]

Wersja ta została wyposażona w silniki Fiat A.74 RC38 o mocy 870 KM. Zbudowano 12 maszyn. Samoloty były używane jako myśliwce nocne i osiągały prędkość 496 km/h.

Caproni-Vizzola F.6M[edytuj]

F.6M (M - metalico) wykorzystywał kadłub F.5 i został wyposażony w silniki Daimler-Benz DB 605A, na który uzyskano licencję produkcyjną i uruchomiono włoską produkcję pod nazwą RA.1050 RC.58 Tifone w fabryce Fiata. Mimo faktu wykorzystania dawnego kadłuba, zaprojektowano nowe skrzydła z stalowymi dźwigarami. Kabina pilota osłonięta owiewką i niechowane koło ogonowe. Zastosowano trzyłopatowe śmigło o średnicy 3,40 m. Chłodnica silnika została umieszczona za nim[1].

Prototyp oblatano 12 września 1941 roku. Na uzbrojenie składały się: dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm z zapasem 400 naboi. Samolot osiągnął max. prędkość 570 km/h.

9 maja 1942 roku przeleciał do Centro Sperimentale w Guidonia w celu przeprowadzenia prób wojskowych. Samolot wykazywał dobre właściwości lotne jednak o niezadowalających osiągach. Zastosowane zmiany przeniosły chłodnicę pod kadłub. Prototyp został rozbity podczas kolizji na lotnisku Bresso. Po wypadku zaniechano dalszych prac nad tą wersją na rzecz F.7.

Caproni-Vizzola F.6Z[edytuj]

Planowano użyć silników Isotta Fraschini Zeta RC.35 o mocy 1150 KM i RC25/60 o mocy 1250 KM, który jednak ten pierwszy na małych wysokościach okazał się niewystarczający. Z powodu podobieństwa do poprzedniej wersji samolotu pojawiało się czasami oznaczenie F.6MZ. Silnik był dopiero dostępny w sierpniu 1943 roku, jednakże zawieszenie broni między Włochami a aliantami przerwało dalsze prace nad samolotem, w którym dochodziło do przegrzewania silnika. Prototyp zdemontowano aby nie został przejęty przez niemieckie wojska. Samolot miał osiągnąć prędkość 630 km/h. Na uzbrojenie składały się trzy karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm[2].

Caproni-Vizzola F.7[edytuj]

F.7 miał odznaczać się od F.6M poprawioną aerodynamiką. Pozostawiony został model skrzydeł, usterzenie, podwozie i silnik. Zmieniony został kadłub samolotu, który był dłuższy. Proponowano uzbrojenie składające się z jednego działka Mauser MG 151 kaliber 20 mm w kadłubie, które strzelać miało przez wał śmigła oraz dwóch karabinów maszynowych z innych wersji. Produkowane jednak były inne myśliwce o lepszych silnikach co powstrzymało rozwinięcie projektu, a koniec wojny położył kres pracom nad projektem[2].

Literatura[edytuj]

  • William Green und Gordon Swanborough, Jagdflugzeuge der Welt. Motorbuchverlag, Stuttgart 1996

Przypisy[edytuj]

  1. Leszek A. Wieliczko, Nieznane myśliwce Regia Aeronatucia (1938-1943), [w:] Lotnictwo, Magnum-X, maj 2016, s. 90, ISSN 1732-5323.
  2. a b Leszek A. Wieliczko, Nieznane myśliwce Regia Aeronatica (1938-1943), [w:] Lotnictwo, Magnum-X, maj 2016, s. 91, ISSN 1732-5323.

Bibliografia[edytuj]

Opis i zdjęcie samolotu (ang.)
Opis i zdjęcie samolotu (nie.)