Car-pooling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Carpooling (ang.: car - samochód, poolling - tworzyć wspólny fundusz) – forma wspólnego podróżowania polegająca na udostępnianiu wolnego miejsca we własnym samochodzie lub korzystaniu z wolnego miejsca w samochodzie innej osoby, z jednoczesnym współdzieleniem kosztów podróży.

Idea i korzyści[edytuj | edytuj kod]

Wspólnie podróżujące osoby dzieląc się kosztami (paliwo, opłaty parkingowe, autostradowe, wypożyczenie samochodu itp.) zmniejszają swoje wydatki związane z przejazdem.
Carpooling ogranicza zatłoczenie na drogach oraz niekorzystny wpływa transportu samochodowego na środowisko.

Zasady działania[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy i pasażerowie publikują oferty przejazdów i zapytania o wolne miejsca. Zainteresowane osoby kontaktują się z ogłoszeniodawcą. Ustalają czas i miejsce spotkania, podział kosztów podróży oraz np. dostępność miejsca na bagaż, możliwość zabrania ze sobą kota lub psa, czy palenia papierosów itp. Następnie spotykają się w uzgodnionym dniu, w umówionym miejscu i wspólnie odbywają podróż.
Umawiane przejazdy nie muszą dotyczyć nieznających się wzajemnie osób – regularne wspólne dojazdy ze znajomymi na uczelnię, do pracy czy powroty tym samym samochodem z imprez, dojazdy na koncerty, festiwale to także carpooling.
Carpooling nie zawsze dotyczy całej podróży. Szczególnie w przypadku długich tras bywa, że pasażerowie towarzyszą kierowcy tylko na konkretnych odcinkach, a ich udział w kosztach obliczany jest na podstawie liczby przejechanych kilometrów.
Popularne jest umawianie przejazdów za pośrednictwem Internetu, w tym rozwiązań mobilnych. Umożliwia to dotarcie do większego grona potencjalnych współpasażerów oraz szybszy kontakt z nimi.

Ogłoszenia o oferowaniu lub poszukiwaniu wolnego miejsca bywają zamieszczane:

  • na internetowych portalach ogłoszeniowych,
  • w internetowych serwisach dedykowanych carpoolingowi,
  • na internetowych forach dyskusyjnych,
  • za pośrednictwem aplikacji mobilnych (Android, iPhone),
  • na tablicach ogłoszeniowych w biurowcach czy na uczelniach,
  • w sieciach intranetowych firm.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki carpoolingu sięgają II wojny światowej. W Stanach Zjednoczonych i Europie zachodniej ta forma podróżowania była popularna w latach 70. w czasie tzw. kryzysu paliwowego.
W PRL była prowadzona kampania „podwieź sąsiada”.[potrzebne źródło]

Inicjatywy rządowe[edytuj | edytuj kod]

W niektórych krajach potrzeba redukcji zanieczyszczeń powodowanych przez transport samochodowy zaowocowała zmianami w organizacji ruchu drogowego. W Stanach Zjednoczonych można spotkać specjalnie wydzielone pasy dla samochodów przewożących co najmniej 2-3 osoby, tzw. pasy HOV (ang. High Occupancy Vehicle). W Europie Zachodniej natomiast coraz częściej wydzielane są dla nich specjalne miejsca parkingowe. Tamtejsze lokalne władze uznają carpooling za ważny element polityki zrównoważonego transportu oraz organizują i wspierają wszelkie inicjatywy popularyzujące „wypełnianie aut”.

Carpooling a autostop[edytuj | edytuj kod]

Carpooling bywa nazywany internetowym autostopem lub e-autostopem. Jednak autostop jest spontaniczny i zwykle bezpłatny. Natomiast uczestnicy carpoolingu zwykle umawiają się z wyprzedzeniem, a pasażerowie współuczestniczą kosztach podróży.