Cargolux

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cargolux
Cargolux
IATA
CV
ICAO
CLX
Znak
CARGOLUX
Historia
Data założenia 1970
Lokalizacja
Baza Port lotniczy Luksemburg
Węzeł Port lotniczy Luksemburg

Port lotniczy Zhengzhou-Xinzheng

Kooperacja
Powiązania Qatar Airways

Cargolux Italia

Flota
Liczba samolotów 21(+1 zamówiony)
Liczba tras 64
Przedsiębiorstwo
Siedziba Luksemburg Sandweiler, Luksemburg
Członkowie zarządu Dirk Reich (CEO)
Strona internetowa

Cargolux Airlines - luksemburskie linie lotnicze specylizujące się transporcie cargo z siedzibą i bazą główną znajdującymi się w największym luksemburskim porcie lotniczym Luksemburg oraz jednocześnie jedne z największych linii lotniczych tego typu w Europie, mające sieć połączeń na całym świecie. W ramach swojej działalności, poza lotami planowymi, wykonują też loty czarterowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cargolux zostały założone 4 marca 1970 przez luksemburskie linie Luxair, spółkę Salen Shipping Group, islandzkie Loftleiðir Icelandic i kilku prywatnych inwestorów. Zaledwie dwa miesiące później z lotniska w Luksemburgu wystartował Canadair CL-44 freighter w trasę do Hongkongu.

Początek lat 70. to czas, kiedy lotniczy transport ładunków zaczął mieć znaczenie na arenie międzynarodowej. Linie cargo mogły oferować to czemu nie mogły sprostać linie pasażerskie - elastyczność, dostosowanie do specjalnych wymagań czy indywidualne przewozy. Z tym nurtem, doskonałą lokalizacją w samym sercu Europy i wysiłkiem zarządzających Cargolux zaczął odnosić sukcesy już w pierwszych latach swoje działalności. Główną działalnością były loty doraźne, dodatkowo linie obsługiwały loty czarterowe do Azji, które przyczyniły się do nieprzerwanego rozwoju spółki. W pierwszej połowie 1972 Cargolux wprowadziły regularne loty na trasie Luksemburg-Hongkong.

Boeing 747-400F na lotnisku w Luksemburgu

Pierwszym samolotem Carolux był Canadair CL-44D o numerze rejestracyjnym TL-LLJ. Drugi samolot tego typu (TF-LLG) rozbił się 2 grudnia 1970 w Dhace. Maszyna została zastąpiona kolejnym CL-44D w styczniu 1971. Trzy kolejne dołączyły w ciągu następnych dwóch lat. Z końcem 1972 flotę Cargoluxu stanowiło 5 samolotów Canadair CL-44D, z czego trzy były w wersji wydłużonej. Opcja ta gwarantowała większe o 18% możliwości załadunkowe, co stanowiło ogromną przewagę nad innymi liniami, dodatkowo Cargolux były jedynym ich operatorem.

W 1973 Cargolux wszedł w grono użytkowników samolotów odrzutowych. By sprostać konkurencji, kiedy to głównym czynnikiem determinującym kontrakty stała się prędkość dostawy - linie zakupiły pierwszego Douglasa DC-8-61 cargo. Wiosną 1974 maszyna została zastąpiona podobnym modelem - Douglas DC-8-55, a następnie Cargolux zaczął rozwijać swoją flotę, podpisując długoterminowe kontrakty na kupno samolotów Douglas DC-8-63. Jeden z nowych nabytków stał się pierwszym samolotem o luksemburskiej rejestracji - LX-BCV. W 1984 zostały wycofane ze służby.

Boeing 747-8 podczas obsługi na lotnisku

Od początku działalności Cargoluxu, baza samolotów, a także zaplecze techniczne znajdowało się w Nowym Jorku, pod kontrolą personelu Loftleiðir Icelandic. Taka odległość zakłócała sprawne działanie służb utrzymania, przez co w 1974 Cargolux podpisały kontrakt na budowę hangaru w Luksemburgu. Oficjalne otwarcie przez Ministra Transportu Luksemburga nastąpiło 28 kwietnia 1975.

Boeing 747-400F lądujący na holenderskim lotnisku Maastricht Aachen

W 1977 zarząd linii zdecydował o zakupie samolotów typu Boeing 747-200F. Pierwszy został dostarczony 30 stycznia 1979, otrzymał numer LX-DCV i rozpoczął służbę 5 lutego 1979. W tamtym czasie Cargolux były jedynymi liniami lotniczymi cargo, które latały B747-200F.

Lata 80. przyniosły krótkotrwały kryzys linii Cargolux. Rosnące ceny paliw na światowych rynkach, spowodowały drastyczny wzrost kosztów, a zapotrzebowanie na transport lotniczy nie rosło już w tak zawrotnym tempie jak w poprzednim dziesięcioleciu. Dodatkowo stopy procentowe zaczęły szybko rosnąć i Cargolux zostały zmuszone do restrukturyzacji i reorganozacji.

W 1990 Cargolux podpisały umowę z Boeingiem na trzy samoloty typu Boeing 747-400F, stając się pierwszym użytkownikiem tego modelu w 1993. W pierwszym locie z Seattle do Luksemburga, na pokładzie znajdowało się 116 ton ładunku.

W 2005 linie ogłosiły decyzję o zakupie 10 maszyn Boeing 747-8F, a dwa lata później o dodatkowych trzech.

W roku 2008 Cargolux odebrały ostatni, szesnasty samolot Boeing 747-400F.[1]

8 czerwca 2011 roku Qatar Airways wykupiły 35% udziałów linii Cargolux. Umowę podpisał CEO katarskich linii Akbar Al Baker i dyrektor Cargoluxu Frank Reimen w obecności premiera Kataru (Shaikh Hamad Bin Jasem Bin Jabor Al Thani) i luksemburskiego ministra finansów (Luc Frieden)[2].

Flota[edytuj | edytuj kod]

Porty docelowe Cargoluxu

Stan na marzec 2016[3].

Samolot Posiadanych Zamówionych Uwagi
Boeing 747-400F 8
Boeing 747-8F 13 1

Modele użytkowane w przeszłości:[4]

Katastrofy i wypadki[edytuj | edytuj kod]

  • 2 grudnia 1970 - Canadair CL-44J (TF-LLG) rozbił się podczas podchodzenia do lądowania w Dhace (Bangladesz). Wyciek z układu hydraulicznego spowodował zablokowanie mechanizmu sterowania. Zginęli wszyscy 4 członkowie załogi i cztery osoby na ziemi[5].
  • 1 listopada 1992 - podczas lądowania Boeinga 747-200F (LX-DCV) na lotnisku w Luksemburgu oderwał się silnik nr.4. Na pokładzie znajdowało się 4 członków załogi, nikomu nic się nie stało[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]