Przejdź do zawartości

Carl Rogers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Carl Rogers
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1902
Oak Park, Illinois

Data i miejsce śmierci

4 lutego 1987
La Jolla, Kalifornia

Zawód, zajęcie

psycholog, psychoterapeuta

Carl Ransom Rogers (ur. 8 stycznia 1902 w Oak Park, zm. 4 lutego 1987 w La Jolla)[1] – amerykański psycholog i psychoterapeuta, jeden z głównych przedstawicieli psychologii humanistycznej, twórca psychoterapii zorientowanej na klienta oraz teorii organizmicznej[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Początkowo studiował rolnictwo, następnie przez dwa lata uczęszczał do seminarium duchownego, by ostatecznie podjąć studia pedagogiczne w Teachers College na Uniwersytecie Columbia. Tam obronił rozprawę doktorską[3]. W wieku 20 lat został delegatem na światową konferencję młodzieży chrześcijańskiej w Pekinie. Praktyki pedagogiczne odbywał w latach 1927–1928 w Institute for Child Guidance, gdzie zetknął się z psychoterapią. Był twórcą poradnictwa psychologicznego (counsellingu) oraz założycielem ośrodka pomocy rodzicom.

W 1938 roku wydał pierwszą książkę The Clinical Treatment of the Problem Child. Publikacja omawia zagadnienie terapeutycznej pomocy dziecku w lepszym rozumieniu siebie i rozwijaniu samoakceptacji. Pracował na uniwersytetach w Ohio, Chicago i Wisconsin, rozwijając teorię i praktykę terapii niedyrektywnej, a następnie terapii skoncentrowanej na kliencie[4].

Koncepcja psychoterapii Rogersa wykrystalizowała się w latach 1937–1941. Po II wojnie światowej przeprowadził się do Chicago, gdzie rozpoczął badania nad psychoterapią[5]. W 1951 roku wydał książkę Terapia skoncentrowana na kliencie. W 1964 roku podjął pracę w Western Behavioral Sciences Institute, gdzie prowadził badania nad procesami grupowymi i samorozwojem. W 1968 roku utworzył Centrum Badań nad Osobą w La Jolla[5]. Jego poglądy wywarły wpływ na myśl psychologiczno-pedagogiczną i praktykę edukacyjną, zwłaszcza na powstanie alternatywnych szkół i klinik psychiatrycznych[6].

W Polsce jest znany jako przedstawiciel psychologii humanistycznej, pomimo niewielkiej liczby przekładów jego książek i artykułów naukowych. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in.: Freedom to Learn (1969), Freedom to Learn for the 80’s (1984) oraz A Way of Being (1980). Ostatnia z tych publikacji ukazała się w języku polskim w pełnym przekładzie.

Tłumaczenia prac na język polski

[edytuj | edytuj kod]
  • Carl R. Rogers, Maciej Karpiński, Dorota Gaul, Peter D. Kramer, O stawaniu się osobą, Wydanie I, Psychologia, Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2023, ISBN 978-83-8338-009-4.
  • Carl R. Rogers, Sposób bycia, Maciej Karpiński (tłum.), Poznań: Dom Wydawniczy "Rebis", 2002, s. 405, ISBN 83-7120-950-9 (pol.).
  • Carl S. Rogers, Terapia nastawiona na klienta: grupy spotkaniowe, Anna Dodziuk, Elżbieta Knoll (tłum.), Wydanie I, Wrocław: "Thesaurus-Press" : Juniorzy Gospodarki, 1991, s. 123, ISBN 978-83-900251-0-0 (pol.).
  • Carl R. Rogers, Teoria terapii, osobowości i relacji interpersonalnych: rozwinięta w oparciu o podejście skoncentrowane na kliencie, Maja Król (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Zielone Drzewo. Instytut Psychologii Zdrowia PTP, 2016, s. 143, ISBN 978-83-60747-28-5 (pol.).

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Carl Rogers | Biography & Facts | Britannica [online], www.britannica.com, 31 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-24] (ang.).
  2. Guide to the Carl R. Rogers Collection, 1902-1990 [online], oac.cdlib.org [dostęp 2024-02-24].
  3. Emily Swaim Emily Swaim is a board-certified science editor who has worked with top digital publishing brands like Voices for Biodiversity, Study.com, GoodTherapy, Vox Learn, A Biography Psychologist of Carl Rogers [online], Verywell Mind [dostęp 2026-01-22] (ang.).
  4. Tomasz Aleksandrzak, Carl Rogers - ikona psychoterapii - Vis Salutis Szkoła psychoterapii [online], Vis Salutis, 10 marca 2020 [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  5. a b Carl R. Rogers | Research Starters | EBSCO Research [online], EBSCO [dostęp 2026-01-22] (ang.).
  6. Explore the Life and Theories of Carl Rogers [online], Verywell Mind [dostęp 2024-02-24] (ang.).