Carlo Levi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carlo Levi

Carlo Levi (ur. 29 listopada 1902 w Turynie, zm. 4 stycznia 1975 w Rzymie) – włoski pisarz i malarz pochodzenia żydowskiego, z wykształcenia lekarz. Jako malarz inspirował się francuskim impresjonizmem. Kilkakrotnie więziony za działalność antyfaszystowską, został skazany na przymusowy pobyt w Lukanii, na południu Włoch.

Lata spędzone na zesłaniu zainspirowały go do stworzenia swego najsłynniejszego dzieła: powieści Cristo si è fermato a Eboli (1945)[1]. Opowiada ona o wrastaniu zesłańca z północy Włoch w społeczeństwo wioski Gagliano, ludzi niemal nie tkniętych przez nowoczesną cywilizację, których życiem kierują prastare przesądy i zasady. Powieść została sfilmatyzowana pod tym samym tytułem w 1979 roku przez Francesco Rosiego. W roli głównej wystąpił Gian Maria Volontè[2].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1945 Cristo si è fermato a Eboli (Chrystus zatrzymał się w Eboli, przeł. Alfred Gontyna, Warszawa, KiW, 1949)
  • 1946 Paura della libertà
  • 1950 L' orologio
  • 1955 Le parole sono pietre (Słowa są jak kamienie, przeł. Zdana Matuszewicz, Warszawa, Czytelnik, 1958)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Carlo Levi; Encyklopedia PWN
  2. Christ Stopped at Eboli (ang.). AllMovie.