Carlton Fisk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlton Fisk
Carlton Fisk
łapacz
Pełne imię i nazwisko Carlton Ernest Fisk
Pseudonim Pudge
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1947
Bellows Falls, Vermont
Debiut 18 września 1969
Ostatni występ 22 czerwca 1993
Statystyki
Średnia uderzeń 0,269
Home runy 376
Uderzenia 2356
RBI 1330
Kariera klubowa
Lata Kluby
1969, 1971–1980 Boston Red Sox
1981–1993 Chicago White Sox
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 2000
Głosów 79,6% (2. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Carlton Ernest Fisk (ur. 26 grudnia 1947) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 24 sezony w Major League Baseball.

Fisk studiował na University of New Hampshire, gdzie w sezonie 1966 grał w drużynie uniwersyteckiej New Hampshire Wildcats[1]. W styczniu 1967 został wybrany w pierwszej rundzie draftu z numerem czwartym przez Boston Red Sox i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Pittsfield Red Sox, reprezentującym poziom Double-A[2][3]. W Major League Baseball zadebiutował 18 września 1969 w meczu przeciwko Baltimore Orioles[4]. W 1972 w swoim pierwszym pełnym sezonie po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game, został wybrany najlepszym debiutantem i otrzymał Złotą Rękawicę[4].

W sezonie 1975 w szóstym meczu World Series, w których przeciwnikiem Red Sox był zespół Cincinnati Reds, przy stanie 3–2 dla Reds w serii best-of-seven, w drugiej połowie dwunastej zmiany zdobył zwycięskiego home runa, doprowadzając do siódmego, decydującego spotkania na Fenway Park[5]. W marcu 1981 jako wolny agent podpisał kontrakt z Chicago White Sox[2].

16 maja 1984 w meczu przeciwko Kansas City Royals na Comiskey Park zaliczył cycle jako trzeci zawodnik w historii klubu[6][7]. W 1991 w wieku 43 lat został najstarszym baseballistą, który zaliczył uderzenie w All-Star Game[8]. Po raz ostatni zagrał 22 czerwca 1993 mając 45 lat[4]. Jest jednym z czternastu zawodników, którzy grali w czterech kolejnych dekadach[9].

W 2000 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[10].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
11× All-Star 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1978
1980, 1981, 1982, 1985, 1991
[4]
Gold Glove Award 1972 [4]
Silver Slugger Award 1981, 1985, 1988 [4]
AL Rookie of the Year Award 1972 [4]
Baseball Hall of Fame od 2000 [10]
# 27 zastrzeżony przez Red Sox 2000 [11]
# 72 zastrzeżony przez White Sox 1997 [12]

Przypisy

  1. University of New Hampshire Baseball Players Who Made it to the Major Leagues (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 8 września 2013].
  2. a b Carlton Fisk Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  3. Carlton Fisk Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  4. a b c d e f g Carlton Fisk Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  5. Oct 21, 1975, Reds at Red Sox Play by Play and Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  6. Carlton Fisk from the Chronology (ang.). baseballlibrary.com. [dostęp 3 marca 2016].
  7. Players who have hit for the cycle (ang.). mlb.com. [dostęp 8 września 2013].
  8. Oldest & Youngest All-Stars (ang.). mlb.com. [dostęp 8 września 2013].
  9. Four-decade players a rare breed (ang.). mlb.com. [dostęp 8 września 2013].
  10. a b Fisk, Carlton (ang.). baseballhall.org. [dostęp 8 września 2013].
  11. Rede Sox Retired Numbers (ang.). redsox.com. [dostęp 8 września 2013].
  12. White Sox Retired Numbers (ang.). whitesox.com. [dostęp 8 września 2013].