Carme Chacón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carme Chacón
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1971
Esplugues de Llobregat
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 2017
Madryt
Zawód, zajęcie polityk
Stanowisko minister mieszkalnictwa (2007–2008), minister obrony (2008–2011)
Partia Partia Socjalistów Katalonii
Firma de Carme Chacón.svg

Carme Chacón Piqueras (ur. 13 marca 1971 w Esplugues de Llobregat[1], zm. 9 kwietnia 2017 w Madrycie) – hiszpańska i katalońska polityk oraz prawniczka, parlamentarzystka, w latach 2007–2008 minister mieszkalnictwa, następnie do 2011 minister obrony.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła prawo na Uniwersytecie Barcelońskim. W latach 1994–1996 odbyła studia doktoranckie na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. Kształciła się także w Osgoode Hall Law School, na Kingston University i na Uniwersytecie Laval. W latach 1994–2004 pracowała na Uniwersytecie w Gironie[1].

W wieku 16 lat zaangażowała się w działalność polityczną w ramach socjalistycznej młodzieżówki. Została następnie działaczką Partii Socjalistów Katalonii (PSC), regionalnego oddziału Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE). W 1999 została radną w Esplugues de Llobregat, następnie objęła stanowisko zastępczyni alkada. W partyjnych strukturach w 2000 awansowała na sekretarza PSOE ds. edukacji, szkolnictwa wyższego, kultury i badań naukowych[1].

W 2004 po raz pierwszy uzyskała mandat posłanki do Kongresu Deputowanych. Do niższej izby Kortezów Generalnych była następnie wybierana w 2008, 2011 i 2015, zasiadając w niej do 2016[2]. W latach 2004–2007 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Kongresu Deputowanych. W lipcu 2007 premier José Luis Rodríguez Zapatero powierzył jej stanowisko ministra mieszkalnictwa w swoim pierwszym gabinecie[1].

W kwietniu 2008 w drugim rządzie dotychczasowego premiera została powołana na urząd ministra obrony[1] jako pierwsza kobieta w historii Hiszpanii[3]. Zyskała wówczas rozgłos międzynarodowy także z uwagi na fakt, że w czasie odbierania nominacji znajdowała się w zaawansowanej ciąży[3]. W 2011 wycofała się z rywalizacji o nominację na kandydata PSOE na premiera w przedterminowych wyborach[1]. W grudniu 2011, po wyborczej porażce jej ugrupowania, zakończyła pełnienie funkcji ministra.

W lutym 2012 ubiegała się o przywództwo w PSOE, wewnątrzpartyjne wybory wygrał jednak Alfredo Pérez Rubalcaba (różnicą 487 głosów do 465 głosów)[1][4]. W 2016 nie kandydowała do Kongresu Deputowanych kolejnej kadencji[5]. Podjęła następnie praktykę adwokacką. We wrześniu 2016 wraz z kilkunastoma innymi politykami ustąpiła z komitetu wykonawczego PSOE, krytykując przywództwo Pedra Sáncheza[6].

Zmarła 9 kwietnia 2017 w swoim domu w Madrycie[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Carme Chacón (hiszp.). buscabiografias.com. [dostęp 2016-09-28].
  2. Chacón Piqueras, Carme (hiszp.). congreso.es. [dostęp 2016-09-28].
  3. a b Hiszpania: Pani minister w ciąży. rp.pl, 15 kwietnia 2008. [dostęp 2016-09-28].
  4. Alfredo Pérez Rubalcaba gana a Carme Chacón por 22 votos de diferencia (hiszp.). elperiodicodeaqui.com, 4 lutego 2012. [dostęp 2016-09-28].
  5. Chacón renuncia a ser la candidata „por motivos políticos” que no desvela (hiszp.). telecinco.es, 28 kwietnia 2016. [dostęp 2016-09-28].
  6. Las 17 dimisiones en la ejecutiva del PSOE para forzar la salida de Pedro Sánchez (hiszp.). elpais.com, 29 września 2016. [dostęp 2016-08-28].
  7. Muere la ex ministra de Defensa Carme Chacón (hiszp.). elmundo.es, 9 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-09].