Carole Montillet-Carles

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carole Montillet-Carles
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1973
Grenoble, Francja
Klub Villard de Lans 38
Debiut w PŚ 15.12 1991, Santa Caterina (30. miejsce – super G)
Pierwsze punkty w PŚ 15.12 1991, Santa Caterina (30. miejsce – super G)
Pierwsze podium w PŚ 13.03 1993, Kvitfjell
(3. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Salt Lake City 2002 Zjazd
Mistrzostwa świata
Brąz
Bormio 2005 Drużynowo
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003/2004
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2003/2004
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2000/2001

Carole Montillet-Carles (ur. 7 kwietnia 1973 w Grenoble) – francuska narciarka alpejska, złota medalistka olimpijska, brązowa medalistka mistrzostw świata oraz zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Carole Montillet pojawiła się w 1991 roku, kiedy wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Geilo. Zajęła tam 17. miejsce w zjeździe, 19. miejsce w supergigancie oraz 28. miejsce w slalomie gigancie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Mariborze jej najlepszymi wynikami były jedenaste miejsca w zjeździe i supergigancie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 15 grudnia 1991 roku w Santa Caterina zajmując 30. miejsce w supergigancie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwsze podium w zawodach tego cyklu wywalczyła 13 marca 1993 roku w Kvitfjell, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Kanadyjka Kate Pace i Picabo Street z USA. Łącznie w karierze 25. razy stawała na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: 16 lutego 2001 roku w Garmisch-Partenkirchen, 13 grudnia 2002 roku w Val d'Isère, 15 stycznia 2003 roku w Cortina d'Ampezzo i 1 lutego 2004 roku w Haus im Ennstal wygrywała supergiganty, a 7 grudnia 2002 roku w Lake Louise, 5 i 6 grudnia 2003 roku w tej samej miejscowości oraz 18 stycznia w Cortina d'Ampezzo była najlepsza w zjazdach. Ostatni raz w najlepszej trójce znalazła się 7 stycznia 2005 roku w Santa Caterina, zajmując trzecie miejsce w biegu zjazdowym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2003/2004, kiedy zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, drugie w supergigancie i trzecie w klasyfikacji zjazdu. Ponadto w sezonie 2002/2003 wywalczyła Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta, a w sezonie 2000/2001 w tej samej konkurencji była trzecia.

Największy sukces osiągnęła w 2002 roku, kiedy zwyciężyła w biegu zjazdowym podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City. W zawodach tych o 0,45 sekundy wyprzedziła Włoszkę Isolde Kostner, a o 0,83 sekundy pokonała Austriaczkę Renate Götschl. Był to pierwszy w historii złoty medal wywalczony dla Francji w tej konkurencji w rywalizacji kobiet. Na tych samych igrzyskach zajęła także siódme miejsce w supergigancie. Tytułu olimpijskiego nie obroniła na igrzyskach w Turynie w 2006 roku, gdzie w zjeździe zajęła 28. miejsce, a supergiganta ukończyła na piątej pozycji. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie była czternasta w supergigancie i biegu zjazdowym. Wielokrotnie startowała na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając podczas odbywających się w 2005 roku mistrzostw świata w Bormio, gdzie wspólnie z Ingrid Jacquemod, Christel Pascal, Laure Pequegnot, Jean-Pierre'em Vidalem i Pierrickiem Bourgeatem zdobyła brązowy medal w rywalizacji drużynowej. Indywidualnie najwyższą pozycję wywalczyła na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 roku, gdzie w supergigancie była czwarta. Walkę o podium przegrała tam z Niemką Hilde Gerg o 0,34 sekundy.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Francji, w tym osiem złotych: w zjeździe w latach 1996, 1997 i 1999, supergigancie w latach 1992, 1997, 1998 i 1999 oraz gigancie w 2002 roku. W 2006 roku zakończyła karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
14. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Supergigant 1:18,02 min +0,86 s Stany Zjednoczone Picabo Street
14. 16 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:29,89 min +1,76 s Niemcy Katja Seizinger
1.Gold medal.svg 12 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Zjazd 1:39,56 min - -
7. 17 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Supergigant 1:13,59 min +0,69 s Włochy Daniela Ceccarelli
18. 22 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gigant 2:30,01 min +4,52 s Chorwacja Janica Kostelić
28. 15 lutego 2006 Włochy Turyn Zjazd 1:56,49 min +3,54 s Austria Michaela Dorfmeister
5. 20 lutego 2006 Włochy Turyn Supergigant 1:32,47 min +0,84 s Austria Michaela Dorfmeister

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
8. 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:27,38 min +0,92 s Kanada Kate Pace
11. 12 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Supergigant 1:21,00 min +1,49 s Włochy Isolde Kostner
20. 18 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 1:54,06 min +2,68 s Stany Zjednoczone Picabo Street
4. 11 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:23,50 min +0,48 s Włochy Isolde Kostner
7. 15 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:41,18 min +0,90 s Stany Zjednoczone Hilary Lindh
15. 3 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:20,53 min +1,59 s Austria Alexandra Meissnitzer
22. 7 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Zjazd 1:48,20 min +2,58 s Austria Renate Götschl
5. 29 stycznia 2001 Austria St. Anton Supergigant 1:23,44 min +0,25 s Francja Régine Cavagnoud
10. 6 lutego 2001 Austria St. Anton Zjazd 1:36,20 min +1,63 s Austria Michaela Dorfmeister
14. 3 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:27,48 min +1,53 s Austria Michaela Dorfmeister
7. 9 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:34,30 min +0,57 s Kanada Mélanie Turgeon
19. 13 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:30,97 min +4,55 s Szwecja Anja Pärson
DNF 30 stycznia 2005 Włochy Bormio Supergigant 1:17,64 min - Szwecja Anja Pärson
21. 6 lutego 2005 Włochy Bormio Zjazd 1:39,90 min +2,80 s Chorwacja Janica Kostelić
3.FIS bronze medal.png 13 lutego 2005 Włochy Bormio Drużynowo 26 pkt +12 pkt  Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
19. 8 kwietnia 1991 Norwegia Geilo Supergigant 1:15,16 min +2,05 s Norwegia Julie Lunde Hansen
17. 11 kwietnia 1991 Norwegia Geilo Zjazd 1:08,87 min +1,30 s Szwajcaria Céline Dätwyler
28. 12 kwietnia 1991 Norwegia Geilo Gigant 2:09,95 min +7,28 s Włochy Sabina Panzanini
11. 25 lutego 1992 Słowenia Maribor Zjazd 1:21,68 min +1,24 s Szwajcaria Céline Dätwyler
11. 26 lutego 1992 Słowenia Maribor Supergigant 1:20,66 min +2,15 s Niemcy Regina Häusl
46. 27 lutego 1992 Słowenia Maribor Gigant 1:56,37 min +8,68 s Niemcy Regina Häusl
31. 29 lutego 1992 Słowenia Maribor Slalom 1:17,03 min +8,59 s Słowenia Urška Hrovat
22. 29 lutego 1992 Słowenia Maribor Kombinacja  ?  ? Szwecja Erika Hansson

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Niemcy Garmisch-Partenkirchen16 lutego 2001 (supergigant)
  2. Kanada Lake Louise7 grudnia 2002 (zjazd)
  3. Francja Val d'Isère13 grudnia 2002 (supergigant)
  4. Włochy Cortina d'Ampezzo15 stycznia 2003 (supergigant)
  5. Kanada Lake Louise5 grudnia 2003 (zjazd)
  6. Kanada Lake Louise6 grudnia 2003 (zjazd)
  7. Włochy Cortina d'Ampezzo18 stycznia 2004 (zjazd)
  8. Austria Haus im Ennstal1 lutego 2004 (supergigant)
  • 8 zwycięstw (4 zjazdy i 4 supergiganty)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Norwegia Kvitfjell13 marca 1993 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Kanada Lake Louise30 listopada 1996 (zjazd) – 2. miejsce
  3. Stany Zjednoczone Vail7 grudnia 1996 (supergigant) – 3. miejsce
  4. Japonia Happo One28 lutego 1997 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Kanada Lake Louise1 grudnia 2000 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Francja Val d'Isère6 grudnia 2000 (supergigant) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Lenzerheide25 lutego 2001 (supergigant) – 3. miejsce
  8. Kanada Lake Louise1 grudnia 2001 (supergigant) – 2. miejsce
  9. Kanada Lake Louise6 grudnia 2002 (zjazd) – 2. miejsce
  10. Kanada Lake Louise8 grudnia 2002 (supergigant) – 3. miejsce
  11. Austria Innsbruck28 lutego 2003 (supergigant) – 2. miejsce
  12. Austria Innsbruck2 marca 2003 (supergigant) – 2. miejsce
  13. Włochy Cortina d'Ampezzo17 stycznia 2004 (zjazd) – 3. miejsce
  14. Szwecja Åre21 lutego 2004 (supergigant) – 2. miejsce
  15. Kanada Lake Louise3 grudnia 2004 (zjazd) – 2. miejsce
  16. Kanada Lake Louise4 grudnia 2004 (zjazd) – 3. miejsce
  17. Włochy Santa Caterina7 stycznia 2005 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]