Carpaccio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carpaccio

Carpaccio – danie kuchni włoskiej. Tradycyjnie przygotowuje się je z surowego mięsa – tradycyjnie wołowiny, współcześnie także z cielęciny, dziczyzny, łososia[1] lub tuńczyka. Bardzo cienko pokrojone lub rozbite mięso serwuje się zazwyczaj jako przystawkę.

Danie pierwszy raz podano w Wenecji w 1950 roku hrabinie Amalii Nani Mocenigo, kiedy ta poinformowała właściciela lokalu Harry's Bar, że doktor rekomendował jej jedzenie mięsa jedynie surowego. Właściciel baru – Giuseppe Cipriani – nazwał nowe danie carpaccio, ponieważ przypominało mu ono kolorystycznie obrazy renesansowego malarza weneckiego Vittore Carpaccio.

Mięso w carpaccio jest zazwyczaj polane oliwą, sokiem z cytryny. Podawane jest z dodatkami – sałatami i cienko pokrojonymi serami, np. parmezanem.

Współczesne znaczenie[edytuj]

Obecnie carpaccio ma czasem znaczenie na jakiekolwiek cienko pokrojone mięso, ryby, warzywa (przeważnie zaprawione z cytryna lub octem, oliwą z oliwek, solą i pieprzem) czy owoce. Carpaccio jest także popularną przystawką w sąsiadującej Friuli i Słowenii, gdzie podawana jest z rukolą oraz plastrem cytryny, parmezanem oraz tostem francuskim.


Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Przepisy.pl, Przepis na Carpaccio z łososia [dostęp 2016-11-25]