Carpaccio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carpaccio

Carpaccio – danie kuchni włoskiej z surowego mięsa serwowane zazwyczaj jako przystawka.

Tradycyjnie przygotowywane jest z wołowiny, współcześnie także z cielęciny, łososia[1] lub tuńczyka jako bardzo cienko pokrojone lub rozbite mięso. Mięso w carpaccio jest zazwyczaj polane oliwą, sokiem z cytryny, czasem przyprawiane szalotką, kaparami, a podawane z dodatkami – sałatami i cienko pokrojonymi serami, np. parmezanem[2].

Danie pierwszy raz podano w Wenecji w 1950 r. hrabinie Amalii Nani Mocenigo, gdy powiadomiła właściciela lokalu Harry's Bar, że doktor zalecił jej jedzenie mięsa jedynie surowego. Właściciel ten, Giuseppe Cipriani nazwał nowe danie carpaccio, bo kolorystycznie przypominało mu obrazy renesansowego malarza weneckiego Vittore Carpaccio.

Obecnie nazwą carpaccio w rozszerzonym znaczeniu często określa się jakiekolwiek cienko pokrojone mięso, ryby, warzywa (przeważnie zaprawione cytryną lub octem, oliwą, solą i pieprzem), a nawet owoce (np. deser waniliowy z gruszkami)[3]. Carpaccio jest też popularną przystawką w sąsiednim Friuli i Słowenii, podawaną z rukolą i plastrem cytryny, z parmezanem oraz tostem francuskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przepisy.pl, Przepis na Carpaccio z łososia [dostęp 2016-11-25]
  2. Kuchnia włoska (opr. M. Orłowska). Kielce: O-press, s. 84.
  3. Kuchnia włoska, dz. cyt., s. 106.