Carpornis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carpornis[1]
G.R. Gray, 1846[2]
Przedstawiciel rodzaju – jagodowiec żółtobrzuchy (C. cucullata)
Przedstawiciel rodzaju – jagodowiec żółtobrzuchy (C. cucullata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowate
Rodzina bławatnikowate
Podrodzina bławatniki
Plemię Rupicolini
Rodzaj Carpornis
Typ nomenklatoryczny

Procnias melanocephalus zu Wied-Neuwied, 1820

Synonimy
Gatunki
  • C. cucullata
  • C. melamocephala

Carpornisrodzaj ptaka z podrodziny bławatników (Cotinginae) w rodzinie bławatnikowatych (Cotingidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Brazylii[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 20,5–23 cm; masa ciała 62,7–84,4 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Carpornis: gr. καρπος karpos – owoc; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[7].
  • Ampelion (Ampelio): łac. ampelion, ampelionis – nieznany, różnie identyfikowany ptak, od gr. αμπελιων ampeliōn, αμπελιωνος ampeliōnos – nieznany, mały ptak wspomniany przez Dionizego[8]. Gatunek typowy: Procnias cucullata Swainson, 1821.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Carpornis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G R. Gray: The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 1. Londyn: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1846, s. 279. (ang.)
  3. J. Cabanis: Ornithologie. W: J.J. von Tschudi: Untersuchungen über die Fauna Peruana. St. Gallen: Switzerland Scheitlin and Zollikofer, 1844-1846, s. 137. (niem.)
  4. J. Cabanis & F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 2: Schreivögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1859–1860, s. 104. (niem.)
  5. F. Gill & D. Donsker (red.): Cotingas, manakins, tityras & becards (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-25].
  6. David Snow, Michael Brooke, Bruno Walther: Family Cotingidae (Cotingas). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 9: Cotingas to Pipits and Wagtails. Barcelona: Lynx Edicions, 2004, s. 79. ISBN 84-87334-69-5. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Carpornis.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Ampelion.
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Rupicolini Bonaparte, 1853 (wersja: 2017-03-17). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-25]. (ang.)