Carrie Ann Inaba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carrie Ann Inaba na festiwalu Kentucky Derby w 2008 r.

Carrie Ann Inaba (ur. 5 stycznia 1968 roku[1]) – amerykańska osobowość telewizyjna, aktorka, piosenkarka, tancerka i choreograf. Największą sławę przyniosła jej praca przy programie telewizji ABC Taniec z Gwiazdami (ang. Dancing with The Stars), a także rola Fook Yu w Austin Powers in Goldmember. Obecnie jest współprowadzącą i moderatorem talk show CBS Daytime -The Talk. Swoją karierę rozpoczęła jako piosenkarka w Japonii, jednakże większą popularność zdobyła jako tancerka.

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Inaba urodziła się w Honolulu na Hawajach[2]. W 1986r. ukończyła szkołę w Punahou[3]. Jest pochodzenia irlandzko-chińsko-japońskiego[4]. Swoją pierwszą naukę tańca odbyła w wieku trzech lat w klasie ,,Kreatywnego ruchu". Uczęszczała do Sophia University i University of California, Irvine, a następnie ukończyła University of California w Los Angeles z tytułem B.A. w dziedzinie sztuki i kultury światowej[5].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Śpiew[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku 18-letnia Inaba wygrała pokaz talentów na Hawajach, następnie przygotowywano ją na gwiazdę popu w Japonii[4]. Mimo, że jej pierwszy singiel znalazł się w Top 50, zdała sobie sprawę, że ,,to nie ma nic wspólnego z jej artystycznością, a jej twarz stała się jedynie logo, które sprzedają[4].” Od 1986 do 1988 roku Inba mieszkała w Tokyo i była popularną piosenkarką. Wydała wówczas trzy single, „Party Girl” (wspierana przez „China Blue”), „Be Your Girl” (wspierana przez „6½ Capezio”) oraz „Yume no Senaka” (wspierana przez „Searching”), a także prowadziła cotygodniowe radio i serial telewizyjny.

Taniec[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Ameryki Inaba pojawiła się jako jedna z „Fly Girls” w grupie zapasowych tancerzy w serialu telewizyjnym In Living Colour. Występowała także z kanadyjską piosenkarką Norman Iceberg i tancerzami Viktorem Manoelem (David Bowie „Glass Spider” Tour) i Luca Tommassini w słynnym Glam Slam Prince'a. Inaba miała pojawić się również jako tancerka solo podczas Madonna 1993 Girlie Show World Tour, pod warunkiem, że zgoli włosy[2]. Po krótkim wahaniu zdecydowała, że warto[4]. Jej ulubionym taniec to rumba, ponieważ (jak wspomniała w American Fitness) uważa, że jest „bardzo silny i wymagający”.

Występy filmowe i telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Inaba pojawiła się jako jedna z tancerek drugoplanowych w adaptacji filmu Monster Mash w 1995 roku. Wystąpiła również w filmie Austin Powers w Goldmember (2002) jako Fook Yu, wraz z Diane Mizota, grając jej bliźniaczą siostrę. Dwie kobiety nie są spokrewnione, ale kiedy Mizota została dostała swoją rolę i zapytano ją, czy zna jakieś aktorki podobne do niej zasugerowała właśnie Inabę. Wówczas Inaba, która pojawiła się na krótko w „Austin Powers: Spy Who Shagged Me”, dostała rolę, a obie kobiety scharakteryzowano, by wyglądały jak identyczne bliźniaczki. W 2005 r. Inaba i Mizota powtórzyły swoje role z Mikiem Myers w reklamie Motoroli.

Inaba występowała również (zwykle jako tancerka) w filmach Monster Mash: The Movie, Lord of Illusions, Showgirls, Boys and Girls, Flintstones II, Freak, American Virgin oraz serialu telewizyjnym Jack & Jill i Nikki.

Pojawiła się w The View konkursie talentów ABC Dance War: Bruno vs. Carrie Ann, oraz w specjalnej grze FOX Breaking the Magician's Code: Magic's Biggest Secrets.

Inaba wystąpiła również gościnnie jako Tina, choreograf Hannah w odcinku Hannah Montana „Papa ma nowego przyjaciela”

W październiku 2010 roku Inaba została gospodarzem odrodzenia teleturnieju 1 vs. 100 na GSN. Po pierwszym sezonie ogłosiła, że nie wróci.

Inaba pojawił się jako jeden z trzech, a później czterech sędziów w Dancing with the Stars.

Była gościnnym współprowadzącym program telewizyjny CBS Daytime, The Talk, przez ostatnie dwa sezony. Ostatecznie zastąpiła na stałe Julie Chen jako piątą współgospodarzkę, oficjalnie debiutując 2 stycznia 2019 r.

Choreografia[edytuj | edytuj kod]

Choreografie Inaby pojawiły się w kilku serialach telewizyjnych, w tym American Idol, American Juniors, All American Girl, His a Lady, In Search of the Partridge Family (w której również pojawiła się na antenie), Poślubiona przez Amerykę, The Sexiest Bachelor w Ameryce Pageant, The Swan i Who Want to Marry a Multi-Millionaire?. Wystąpiła w pierwszym sezonie So You Think You Can Dance na etapach przesłuchania, gdzie zapewniła choreografię do „rundy choreograficznej”.

Inaba była także honorowym sędzią w USA Dance National DanceSport Championships.

Produkcja filmowa[edytuj | edytuj kod]

Inaba jest założycielem i prezesem EnterMediArts, Inc., firmy produkującej wideo. Reżyseruje, pisze i redaguje filmy. Jej praca obejmuje E! Za kulisami Miss America Special, 7. Festiwal Sztuki Pacyfiku, Portret IVI i Beyond the Dancing Image, a także krótkometrażowy film fabularny Black Water.

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Była producentem na Broadwayu Burn the Floor w nowojorskim Longacre Theatre.

W 2008 r. Inaba otrzymała nagrodę Visionary Award od East West Players, najstarszej azjatyckiej grupy teatralnej z Ameryki Pacyfiku w Stanach Zjednoczonych, za pomoc w zwiększeniu „widoczności społeczności azjatycko-amerykańskiej poprzez teatr, film i telewizję”.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Film Rola
1993 Rhythm & Jam Tancerz
1995 Lord of Illusions Tancerz
1995 Showgirls Tancerz
1995 Monster Mash: The movie Tancerz/Wokalista
1999 Austin Powers: The Spy who Shagged me Tancerz
1999 American Virgin Hiromi
2000 Boys and Girls Tancerz
2002 Austin Powers in Goldmember Fook Yu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Carrie Ann Inaba Biography, web.archive.org, 17 września 2014 [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-17].
  2. a b Lets Get Ready to Rumba!, PEOPLE.com [dostęp 2020-06-15] (ang.).
  3. Wayback Machine, web.archive.org, 8 sierpnia 2010 [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-08].
  4. a b c d Dancing with the Stars' Carrie Ann Inaba, PEOPLE.com [dostęp 2020-06-15] (ang.).
  5. Carrie Ann Inaba ’00 |, web.archive.org, 23 kwietnia 2018 [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-23].