Casa Milà

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Casa Milà
Casa Milà
Casa Milà
Państwo  Hiszpania
Miejscowość Barcelona
Adres Passeig de Grácia 92
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny secesja
Architekt Antoni Gaudí
Rozpoczęcie budowy 1906
Ukończenie budowy 1910
Pierwszy właściciel Pere Milí
Położenie na mapie Barcelony
Mapa lokalizacyjna Barcelony
Casa Milà
Casa Milà
Położenie na mapie Katalonii
Mapa lokalizacyjna Katalonii
Casa Milà
Casa Milà
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Casa Milà
Casa Milà
Ziemia41°23′43″N 2°09′42″E/41,395278 2,161667
Strona internetowa
Dzieła Antoniego Gaudíegoa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Hiszpania
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, IV
Numer ref. 320
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2005
na 29. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Casa Milà (La Pedrera, dom Mili) – budynek w Barcelonie powstały w latach 1906-1910. Znajduje się na rogu ulic Passeig de Grácia i Provença, w środkowej części miasta.

Projekt[edytuj]

Zaprojektował go i wykonał Antoni Gaudí dla przedsiębiorcy Pere Mili i jego żony. Jest to najbardziej dojrzały i ostatni projekt „świecki” tego architekta. Casa Milá, jak pragnął sam Gaudí, miała być odpowiedzią na brak interesujących budynków w mieście. Ze względu na prezencję (budynek wygląda jak potężny skalny blok) barcelończycy przezwali go La Pedrera, co znaczy Kamieniołom.

W projekcie tym Gaudí nie używał, lub używał minimalnie, prostej kreski. Powoduje to, że fasada budynku przypomina wzburzone morze. Wygląda ciężko i monumentalnie choć wzniesiona jest z cienkich wapiennych płyt. Balkony zdobią kute z żelaza balustrady przybierające kształt dzikich chaszczy. Ozdobą fasady głównej są również specjalnie rozmieszczone ptaki, które maja sprawiać wrażenie szykujących się do odlotu. W środku budowli widać dbałość Gaudíego o szczegóły; każdy sufit posiada własną formę gipsową. Godne uwagi są też liczne mozaiki i stolarka. Na dachu architekt stworzył kominy przypominające kształtem dym. Całość wzniesiona została na nowatorskiej konstrukcji słupowo-belkowej, która jest wykonana w taki sposób, aby zmniejszyć ilość przekrojów (spowodowane było to niemożliwością opłacenia droższych materiałów)

Casa Milà nie została skończona z powodów zatargów z inwestorem. Pomimo to uważa się ją powszechnie za najpełniejsze dzieło Gaudíego, w którym zastosował w pełni owoce swego doświadczenia.

Casa Milà w literaturze i mediach[edytuj]

  • Jedna ze scen w filmie Professione: reporter, wyreżyserowanym przez Michelangelo Antonioni, została nakręcona na dachu budynku.
  • Eoin Colfer wspomina budynek w swojej książce pt. Artemis Fowl: The Lost Colony.
  • Wiele scen z filmu Gaudi Afternoon zostało nakręconych przed Casa Milà.

Bibliografia[edytuj]

  • S. Tschudi Madsen: Art Nouveau. Warszawa: WAiF, 1987, s. 126-128.
  • G. van Hensbergen: Gaudi. Zysk i Ska, 2003, s. 145-162.
Dziedziniec

Linki zewnętrzne[edytuj]