Casa Milà
| ||
 Casa Milà | ||
| Państwo |  Hiszpania
| |
| Miejscowość | Barcelona | |
| Adres | Passeig de Grácia 92 | |
| Typ budynku | kamienica | |
| Styl architektoniczny | secesja | |
| Architekt | Antoni Gaudí | |
| Rozpoczęcie budowy | 1906 | |
| Ukończenie budowy | 1910 | |
| Pierwszy właściciel | Pere Milí | |
Położenie na mapie Barcelony   Casa Milà | ||
Położenie na mapie Hiszpanii  Casa Milà | ||
Położenie na mapie Katalonii  Casa Milà | ||
 41°23′43″N 2°09′42″E/41,395278 2,161667
| ||
| Strona internetowa | ||
| ||
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | ||
| ||
| Państwo | Hiszpania
| |
| Typ | kulturowy | |
| Spełniane kryterium | I, II, IV | |
| Numer ref. | 320 | |
| Region[b] | Europa i Ameryka Północna | |
| Historia wpisania na listę | ||
| Wpisanie na listę | 2005 na 29. sesji | |
Casa Milà (La Pedrera, dom Mili) – budynek w Barcelonie powstały w latach 1906-1910. Znajduje się na rogu ulic Passeig de Grácia i Provença, w środkowej części miasta.
Projekt[edytuj | edytuj kod]
Zaprojektował go i wykonał Antoni Gaudí dla przedsiębiorcy Pere Mili i jego żony. Jest to najbardziej dojrzały i ostatni projekt „świecki” tego architekta. Casa Milá, jak pragnął sam Gaudí, miała być odpowiedzią na brak interesujących budynków w mieście. Ze względu na prezencję (budynek wygląda jak potężny skalny blok) barcelończycy przezwali go La Pedrera, co znaczy Kamieniołom.
W projekcie tym Gaudí nie używał, lub używał minimalnie, prostej kreski. Powoduje to, że fasada budynku przypomina wzburzone morze. Wygląda ciężko i monumentalnie choć wzniesiona jest z cienkich wapiennych płyt. Balkony zdobią kute z żelaza balustrady przybierające kształt dzikich chaszczy. Ozdobą fasady głównej są również specjalnie rozmieszczone ptaki, które maja sprawiać wrażenie szykujących się do odlotu. W środku budowli widać dbałość Gaudíego o szczegóły; każdy sufit posiada własną formę gipsową. Godne uwagi są też liczne mozaiki i stolarka. Na dachu architekt stworzył kominy przypominające kształtem dym. Całość wzniesiona została na nowatorskiej konstrukcji słupowo-belkowej, która jest wykonana w taki sposób, aby zmniejszyć ilość przekrojów (spowodowane było to niemożliwością opłacenia droższych materiałów)
Casa Milà nie została skończona z powodów zatargów z inwestorem. Pomimo to uważa się ją powszechnie za najpełniejsze dzieło Gaudíego, w którym zastosował w pełni owoce swego doświadczenia.
Casa Milà w literaturze i mediach[edytuj | edytuj kod]
- Jedna ze scen w filmie Zawód: Reporter, wyreżyserowanym przez Michelangelo Antonioniego, została nakręcona na dachu budynku.
- Eoin Colfer wspomina budynek w swojej książce pt. Artemis Fowl: The Lost Colony.
- Wiele scen z filmu Gaudi Afternoon zostało nakręconych przed Casa Milà.
- Budynek występuje w powieści Początek Dana Browna.
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- S. Tschudi Madsen: Art Nouveau. Warszawa: WAiF, 1987, s. 126-128.
- G. van Hensbergen: Gaudi. Poznań: Zysk i Ska, 2003, s. 145-162.
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Oficjalna strona (kat. • ang. • hiszp.)
