Cash and carry (II wojna światowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cash and carry (ang. płać i bierz) – amerykańska ustawa podpisana 4 listopada 1939 przez Franklina Delano Roosevelta, pozwalająca państwom prowadzącym wojnę na zakup amerykańskiej broni i amunicji za gotówkę i transportowanie jej na własnych statkach.

Cash and carry była częścią zrewidowanej ustawy o neutralności Stanów Zjednoczonych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]